Στη σκοτεινή πλευρά του ήλιου, της Άννας Ρουμελιώτη

24.05.2016

Φεύγεις
σε στιγμές αδιάφορες στην ιστορία.
Φεύγεις
σε στιγμές έξω από το χρόνο.
Φεύγεις προς τη σκοτεινή πλευρά του ήλιου
και ενώνεις το σκοτάδι σου μαζί του.
Εκεί που το φως δεν σε καίει
μα ούτε σε εξαγνίζει.
Εκεί που η λύτρωση πονάει
πιο πολύ από τις πληγές σου.
Εκεί που ο νους μετράει το σκοτάδι του
φτιάχνει τη νέα διάστασή του
και συνηθίζει πια να κοιτάζει μέσα του.
Όλα ξεκαθαρίζουν τότε.
Μέσα από τις σκιές της σκέψης
αναβλύζει μια περίεργη ηρεμία.
Είναι τότε, που επιτέλους
αναγνωρίζεις αυτό που είσαι και φιλιώνεις μαζί σου.
Και έρχεται μια γαλήνη και σε αγκαλιάζει
σαν τις μουσικές από τα παιδικά σου χρόνια
όταν χόρευες ανέμελα μέσα στο φως.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

24 σχόλια

24 Σχόλια

  1. Έλενα Σαλιγκάρα

    Και έρχεται μια γαλήνη και σε αγκαλιάζει
    σαν τις μουσικές από τα παιδικά σου χρόνια
    όταν χόρευες ανέμελα μέσα στο φως

    Πόσο υπέροχο Άννα…. !!

    Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Πολύ ωραίο το ποίημά σου Αννα μου αν και ομολογώ ότι δεν γνώριζα ότι ο ήλιος έχει και σκοτεινή πλευρά (ποιητική αδεία ε;)Τι σου είναι κι’ αυτή η καλπάζουσα φαντασία των ποιητών που άνουν όμορφη τη ζωή μας!

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Έδωσες μια διαφορετική διάσταση στη φυγή…! Μια φυγή που είναι αδιάφορη για την ιστορία, μια φυγή προς τη σκοτεινή πλευρά του ήλιου!!! Ίσως και να σε κούρασα… μα εγώ δεν κουραστικά κι ούτε θα κουραστώ ποτέ να γράφω πως είναι υπέροχα τα ποιήματά σου Άννα μου!!!

    Απάντηση
  4. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Φεύγεις…
    Η φυγή της ψυχής από την καθημερινή αέναη τριβή … και η συμφιλίωση του *είναι με το *εγώ… Το απόλυτο ζητούμενο…
    ΜΠΡΑΒΟ ΑΝΝΑ!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  5. Άγγελος Πετρουλάκης

    Σε συγχαίρω. Με άγγιξες. Γνήσια ποιητική έκφραση. Εσωτερικός μονόλογος. Μαζί του άλλαξε κάποιες μοίρες ο κύκλος του απογεύματος.

    Απάντηση
  6. Μάρθα Δήμου

    Εξαιρετικό!!!!

    Απάντηση
  7. Χριστίνα Σουλελέ

    “Μέσα από τις σκιές της σκέψης
    αναβλύζει μια περίεργη ηρεμία.” Συμβαίνει συχνά και είναι πολύ όμορφο συναίσθημα. Μου άρεσε πολύ Άννα!

    Απάντηση
  8. Ανώνυμος

    Μπράβο Άννα. Σ.Καποράνη

    Απάντηση
  9. Άννα Ρουμελιώτη

    Είναι όμορφη η σκοτεινή πλευρά του ήλιου Λένα μου ….. ίσως γιατί παλεύει δκληρά με τον πόνο που της δίνει η φωτεινή πλευρά.Χαίρομαι που σου άρεσε!

    Απάντηση
  10. Άννα Ρουμελιώτη

    Δεν θα κουραστώ να σου λέω ευχαριστώ Σοφία μου….. με τιμάς πάρα πολύ…να είσαι καλά!

    Απάντηση
  11. Άννα Ρουμελιώτη

    Μια συμφιλίωση με τις σκιές τις σκοτεινές…για να προχωρήσει κανείς πια με καινούρια ματιά…το απολυτο ζητούμενο πράγματι κυρία Χρυσούλα. Σας ευχαριστώ τόσο πολύ!

    Απάντηση
  12. Άννα Ρουμελιώτη

    Δεν ξέρω τι να πω πραγματικά κύριε Πετρουλάκη….. πολλά πολλά ευχαριστώ μόνο…με συγκινείτε!

    Απάντηση
  13. Αννα Ρουμελιωτη

    Ευχαριστω πολυ Σοφια!!

    Απάντηση
  14. Μάχη Τζουγανάκη

    Αννα μου …τότε μόνο μπορείς να πεις το φρασάκι που αγαπώ…”Λοιπόν αυτός που γύρευα είμαι”…
    ομορφο το ποίημα σου..όπως πάντα

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Μάχη μου ναι η αγαπημένη σου φράση …. σε ευχαριστώ αγαπημένη 🙂 σε ευχαριστώ πολύ

      Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Τζένη Μανάκη τι να πω;;;;;Με συγκινείτε… και σας δίνω πάγια εντολή για τους στίχους μου… και ένα μεγάλο ευχαριστώ 🙂

      Απάντηση
  15. Τζένη Μανάκη

    Θα συμφωνήσω με την κ. Τζουγανάκη. ” Λοιπόν αυτός που γύρευα είμαι” . Με την άδειά σου ΄Αννα θα χρησιμοποιήσω και πάλι τούς στίχους ” Φεύγεις
    σε στιγμές αδιάφορες στην ιστορία.
    Φεύγεις
    σε στιγμές έξω από το χρόνο.
    Φεύγεις προς τη σκοτεινή πλευρά του ήλιου
    και ενώνεις το σκοτάδι σου μαζί του.” σαν προμετωπίδα σ΄ένα κεφάλαιο του μυθιστορήματος που γράφω τώρα. ( Το προηγ. μόλις εκδοθεί θα σου το στείλω) Ευχαριστώ !

    Απάντηση
  16. Αθηνά Μαραβέγια

    Όταν “…επιτέλους
    αναγνωρίζεις αυτό που είσαι και φιλιώνεις μαζί σου. “, τότε έχεις κερδίσει το παιχνίδι της ζωής!!!
    Σ’ ευχαριστώ για το υπέροχο ποίημά σου!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Lena Mavroudi Mouliou

      ;έλεγα να το αποφύγω αλλά είναι έξω έξω στη γλώσσα μου και δεν κρατιέται.Αυτή η συνεχής επανάληψη του ”φεύγεις”μού θυμίζει ένα μου τραγούδι (αν το έχεις ακούσει) όπου επαναλαμβάνεται το …”ήρθες”!!!!
      Καμιά φορά η έμπνευση δίνει κάτι απαντήσεις …

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου