Στοιχειωμένες αγάπες, της Ελευθερίας Σταματοπούλου

4.07.2015

 

 

Άδεια βαγόνια παρατημένα εδώ κι εκεί.

Αποβάθρες κενές που άλλοτε έσφιζαν από ζωή, καθώς ανάβλυζαν το μεθυστικό άρωμα κάθε ανθρώπινης σάρκας ερχόμενης εκεί.

Τώρα είχαν όλα ερειπωθεί.

Στοιχειωμένο τοπίο από κάθε κηλίδα ζωής.

Παρέπεμπε σε σκηνικό πολέμου εν ώρα άτακτης φυγής.

Μοναδικό στοιχείο που θύμιζε κάτι από την αλλοτινή δόξα περασμένων μεγαλείων, ήταν τρεις λέξεις χαραγμένες στον τοίχο της αποβάθρας με το νούμερο 5.

«Σε αγάπησα πολύ».

Στοιχειωμένη αγάπη που έμελλε να μείνει φυλακισμένη στο κρηπίδωμα της ζωής.

Αναζητώντας δυο άτομα να της δώσουν και πάλι πνοή.

 

_

γράφει η Ελευθερία Σταματοπούλου

Η Ελευθερία Σταματοπούλου σπούδασε στο Παιδαγωγικό τμήμα δημοτικής εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Πατρών. Δουλεύει ως εκπαιδευτικός σε δημοτικά σχολεία της Ελλάδας εδώ και έξι χρόνια. Πήρε το βραβείο του ‘Ερειχθόνιου’ στον 4ο παγκόσμιο ποιητικό διαγωνισμό της Αμφικτυονίας Ελληνισμού στη Θεσσαλονίκη. Το ποίημα έχει εκδοθεί μαζί με άλλα ποιήματα του συγκεκριμένου διαγωνισμού σε βιβλίο με τίτλο: Ο λόγος ο ελληνικός, φως της οικουμένης Θεσσαλονίκη 2014.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Ροδάνθη

    Ένα πολύ όμορφο ποίημα, με μια εύστοχη αναπαράσταση της εικόνας! Στίχοι δουλεμένοι με μεράκι, όμορφες λέξεις, διάχυτη αγάπη για τη γραφή και αποθέωση του έρωτα. Πολλά μπράβο στην Ελευθερία !!!

    Απάντηση
  2. Αγγελική

    Μπραβο!!!

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Μπράβο σου!!Πραγματικά ανατρίχιασα!!

    Απάντηση
  4. Αθανασία

    Υπέροχη απεικόνιση μιας χαμένης αγάπης. Μπράβο σου ! !

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου