Στοιχειωμένες ζωές σε τούτη την Πόλη

16.03.2016

Στοιχειωμένες ζωές σε τούτη την Πόλη.
Γέμισε ψιθύρους το όρος
και κραυγές αιώνων η πλατεία
κι η θάλασσα
πότε γαληνεμένη και πότε με φουρτούνα
αγκαλιάζει και μαγεύει το μεσαιωνικό κάστρο
και τα διαβρωμένα από το χρόνο κτίρια
ίσαμε πάνω στις κεραμιδοσκεπές.
Βλέμματα μελωμένα, μα γεμάτα φόβο
η νύχτα ξένη και τυφλή στους καινούριους έρωτες
ακτινοβολεί σκουριά στο φεγγαρόφωτο
απλώνοντας μοναξιά στα άδεια παγκάκια
όταν ο δαντελένιος κόσμος ντύνεται αγκάθια.
Άγγελοι,
πλάσματα των παλιών καιρών και των νερών
σκιές στα ουράνια έργα
και στα καθιερωμένα πάθη.
Ασήκωτο βάρος τα φτερά.
Εξαντλημένες όλες οι ευκαιρίες
κι αν δεν άλλαξε ρότα η Αγάπη
εμείς γίναμε αλλιώτικοι
βουλιάζοντας σε τοπία υγρά.
Έξω από τον κύκλο της σκέψης
κινούμαστε ψηλαφητά στα σκοτάδια.
Ελλιπής ο στοχασμός
απρόθυμοι να αλλάξουμε προτεραιότητες
κι ας τρέχουμε
αθέλητα μας σέρνει η τύχη στον τροχό
απείραχτα μένουν τα όνειρα
και ο δρόμος πολύς.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Γήθος

Γήθος

Στις αποκρίσεις των ματιών μυήθηκα. Σιωπές αμείλικτες τον χρόνο αίρουν. Τις ενοχές των αστεριών αρνήθηκα. Χείλη ενδοτικά, παλμοί των άκρων σου νεύματα μαγεμένα. Κόρες χίμαιρες, αφές γυμνές στον ήλιο, με τα μαλλιά τους βράχους αγκαλιάζουν. Μέτωπα ιδρωμένα, στήθη των...

Πολύχρωμη ζωή

Πολύχρωμη ζωή

Θέλω πολύχρωμη ζωή να ζήσω μα τα χέρια μου είναι άδεια και οι φόβοι μου πολλοί. Κι οι αμαρτίες μου τρομάζουν τις σκέψεις μου. Και τα λουλούδια που δεν κρατώ, μου κρύβονται… Πολύχρωμη ζωή, πολύχρωμες σκέψεις δεν έζησα ως τώρα για να μην υπάρχετε Μου μιλάει το μυαλό μου...

Σάββατο

Σάββατο

Πλησιάζω το σκοτάδι οπλισμένος με το φως, σκαλίζοντας δυο λόγια σ’ ένα χαρτί ως τη χαραυγή που απορώ αν τελικά θα έρθει. Στυλό βαρύ, σκέψεις χωρίς συνοχή, μια μουσική χωρίς κοινό και στο αυτί μια εμβοή που δίνει χώρο στην οργή. Γενιά με άγχη και προβλήματα μα πάνω απ’...

Κασσάνδρα V

Κασσάνδρα V

Υπάρχουν άνθρωποι που η μοίρα τους έχει επιλέξει  για να δοκιμάσει επάνω τους όλα τα δεινά της. Ο κόσμος είναι τόσο μεγάλος όσο ένα μαξιλάρι και η απάντηση που πρέπει να έχω για όλα  με πληγώνει περισσότερο. Ο ουρανός αυτό το Καλοκαίρι, τόσο γαλάζιος  που θέλεις να...

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Άλλη μια θαυμάσια αποτύπωση της πραγματικότητας!!Η γραφή σας μιλάει και μας αγγίζει!!Καλή σας μέρα!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ψιχάλες ακριβές τα λόγια σου Άννα, πέφτουν όμορφα την ψυχή μου. Είμαι πολύ μεγάλη για να αλλάξω. Γράφω για να σωθώ η ίδια από το σκοτάδι και είναι παρήγορο το γεγονός ότι σε αγγίζει η κατάθεση της γραφής μου.Ευχαριστώ.

      Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Ασήκωτο βάρος τα φτερά…Ζωή μου…και μπερδεύονται αν αντί να πετάς περπατάς ανάμεσα σε τούτους που τρέχουν δίπλα σου…Αν κοιτάξεις ανάμεσά τους, ένα σωρό πούπουλα ανεμίζουν σα τη σκόνη που διαγράφει ο ήλιος στις βόλτες του…

    Τη μισώ τούτη την απροθυμία…

    Καλή σου μέρα

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Πόσο όμορφο να σε αισθάνομαι σε τούτη τη μάχη με το σκοτάδι συνήγορο, πως πετάς με τιμή και με παρασύρει το πείσμα σου, πόσο φως υπόσχεται η ψυχή σου να ξεθάψει για να πολεμήσει την κακογουστιά… Ευχαριστώ Μάχη, από καρδιάς.

      Απάντηση
  3. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Εγώ στέκομαι στις προτεραιότητες που ο σημερινός άνθρωπος δεν λέει να αλλάξει Ένα ακόμη στίγμα που τον στοιχειώνει .
    Κάθε φράση σου και μια αλήθεια Ζωή που την δίνεις με τη μαγική σου γραφή.Τι να πει μπορεί κανείς για σένα;

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Αγαπημένη Λένα, εσύ που ξεφυλλίζεις στην καρδιά μου και διαβάζεις για εμάς, τόσο γλυκιά η ανάγνωση σου και η ματιά σου, στο σημειωματάριο της ψυχής. Ευχαριστώ για την τιμή και τις νότες που ξυπνούν τον παλιό καιρό της Αγάπης, μέσα μου…

      Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Κι αν δεν άλλαξε ρότα η Αγάπη
    εμείς γίναμε αλλιώτικοι…
    Γίνεται να χωράει και να αποτυπώνετε όλη η ζωή μας, σε δυο σειρές…; Σε ένα ποίημα; Γίνεται!!! Και την καταγράψατε υπέροχα!!!

    Απάντηση
  5. Μαρία Κ.

    Απείραχτα μένουν τα όνειρα και ο δρόμος πολύς. Ρεαλιστικό με νότες ποιητικές και γλαφυρές. Υπέροχο!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου