Στου ονείρου την άκρη

22.10.2014

 

 

 

Στου ονείρου μου την άκρη

σεργιάνιζα τους ατραπούς της ζωής μου,

 δίχως τις ανάσες σου να με συντροφεύουν.

Σ’ έβλεπα να στέκεσαι μπρος μου, τόσο κοντά μου

που άπλωνα τα χέρια μου για να σ’ ακουμπήσω,

κι εσύ χανόσουν.

Ένα σύννεφο γινόσουν κι εγώ μαζί σου πετούσα στου ονείρου μου

την άκρη.

Σε φώναζα δυνατά «αγάπη» και «ζωή» κι εσύ μου χαμογέλασες.

Είδα το πρόσωπό σου, τα μάτια σου.

Χάιδεψα τα λυτά σου μαλλιά. Ήσουν το ίδιο όμορφη όπως τότε.

Μου κράτησες το χέρι κι ένοιωσα σα να ξαναζούσα μαζί σου.

Ήσουν τόσο κοντά μου που η καυτή σου ανάσα  αναζωπύρωνε

του κορμιού μου τη φωτιά.

Στου ονείρου μου την άκρη…

 

_

γράφει ο Κώστας Βελούτσος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου