Στο άδειο παράθυρο

8.02.2019

Κοιτάζω μέσα μου.

Βλέπω το νερό.

Η βροχή κατεβαίνει από το ταβάνι και θρονιάζεται στον καναπέ.

Τρέχει από τις χαραμάδες του τοίχου και απλώνεται βασιλικά στο χαλί.

Κατεβαίνει με μουσικές νότες τα πέντε σκαλοπάτια χοροπηδώντας και μπαίνει στο υπόγειο.

Σαν στο σπίτι της.

Γνωρίζει όλα τα κατατόπια. Είναι συχνός επισκέπτης η βροχή.

Η μουσική μελαγχολία μου. Σαν τόνος λησμονημένου ρομαντισμού.

Το δικό μου adagio…

Βιολί. Την είχαμε βαφτίσει Βιολί.

Και ήταν πιάνο, το θυμάσαι;

 

Άραγε τι να θυμάσαι…

Τα μάτια μου στην ομίχλη μέσα να σου φέγγουν. Θυμάσαι;

 

Σαν το κόκκινο κρυφής γωνιάς. Με γραμμές πολλές. Σημάδια μελανά.

Αυλακιές λασπωμένες. Βαθιές. Σαν λακκούβες σε βρεγμένο χώμα.

 

Άμαξας σκουριασμένοι τροχοί στα μάτια μου.

Γερασμένα τ’ άλογα σκυφτά κι ακίνητα…

 

Και όμως.

Απόψε. Σε είδα στο παράθυρο ξανά.

Η μορφή σου στάλες νερό. Μια υδατογραφία.

 

Εξαϋλώθηκαν στην πρώτη αστραπή οι φθόγγοι της σιωπής σου.

Η γραμμή η τεθλασμένη της ανάμνησης διακόπτεται στον ενεστώτα

σαν ανοιγοκλείνει τα βλέφαρα το ένστικτο.

Και συνεχίζει σε άλλη τροχιά η μνήμη…

 

Ανάγλυφες οι μπόρες που περάσαν απ’ τα μάτια μου.

Κοιμάται τώρα κουρασμένη η βροχή εντός…

 

Όχι. Δεν έχει χρώμα ο λόγος της σιωπής σου. Αόρατος σέρνεται.

Σπάζει τον καθρέφτη με μιαν ανάσα.

Στα θρύψαλα πολλαπλασιάζεται…

Όχι.

Δε με θυμάσαι…

Εκείνη η θηλυκή φωνή τόσο μονότονα μου λέει –

 

Χτες ήμουν μια βροχή κι απόψε είμαι καταιγίδα. Μπόρα καλοκαιρινή.

Ώσπου.

Σε είδα να στέκεις στο άδειο παράθυρο ξανά.

Η μορφή σου στάλες από νερό. Μια υδατογραφία.

 

Ποιο ειν’ επιτέλους τ’ όνομά σου;…”

_

γράφει η   Χριστίνα Θέμα

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Christine Themas

    Ευχαριστώ πάρα πολύ ΤΟΒΙΒΛΙΟ.ΝΕΤ, Τιμή μου η δημοσίευση και του δεύτερου Μονολόγου μου!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου