Βγήκε το φεγγάρι στης νύχτας τη σιγή

Κι όλα τα αστέρια, δακρύζουν Φως τη γη

Κι ο γλυκός ο Ήλιος κοιμάται εδώ και ’ κει

Μέχρι να γεννήσει για ’ μας την Κυριακή

Κάθισε κοντά μου περιστέρι τρυφερό

Σφίξε στη γροθιά σου τής καρδιάς μου το φτερό

Δες με δε βαστάω τους χειμώνες να ρωτώ

Τον πόνο τής ζωής γιατί μονάχος περπατώ.

Χάθηκες και έσβησες σαν τον κεραυνό

Κι η ψυχή μου έρημη, πνοή σ’ ωκεανό

Χάθηκες ανοίγοντας, τ’ άσπρα σου πανιά

Γι’ άλλους κόσμους, ταξιδεύεις, γι’ άλλη αγκαλιά.

Κάτι μου ’ χουν πάρει όλοι απ’ την ψυχή

Mα πάντα εγώ χρωστάω σε πίστη κι αντοχή

Κι όλ’ οι κύκλοι κλείνουν χωρίς αναβολή

Και’ γω να περιμένω τ ’ ονείρου τη βολή

Κάθισε κοντά μου χελιδόνι μου χλωμό

Σμίξε στην πνοή σου τής πνοής μου τον ρυθμό

Δες με δε βαστάω στους χειμώνες να ζητώ

Τον φόβο τής ζωής να μου σκοτώσουν στο λεπτό.

Χάθηκες και έσβησες σαν τον κεραυνό

Κι η ψυχή μου έρημη, πνοή σ’ ωκεανό

Χάθηκες ανοίγοντας, τ’ άσπρα σου πανιά

Γι’ άλλους κόσμους, ταξιδεύεις, γι’ άλλη αγκαλιά.

 

Στίχοι – Μουσική: Σκοπετέας Παναγιώτης.

Το ποίημα, απέσπασε το Α´ Βραβείο το 2013 από το διεθνές φεστιβάλ “Εarth Poetry and Literary Festival” με διαγωνιζόμενο θέμα : Στο όνομα τής Αγάπης.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!