Στροφές και διαστροφές

6.09.2016

sunrise_b

Τις ζωές μας κύλησαν
σε βούρκο και σε λάσπη
τις καταδιώξανε
τις τρέψανε σ’ απάτη

Ζυγιάσαμε τα θέλω μας
τα βάλαμε στην άκρη
τα πρέπει καταλογίστηκαν
κύλισε το δάκρυ.

αυτό που δε θα ’πρεπε
να δούμε στη θωριά μας
αφού ελάτρεψε πολύ
η άμοιρη γενιά μας

στροφές εγείρανε πολλές
απ’ του μυαλού το πέρας
επάρθηκαν μέτρα πολλά
μας λένε ως το γέρας

ποιος θα μπορέσει πείτε μου
αυτά να λογαριάσει
δίκαια τα πατήματα
στη ζήση του στην πλάση

να μείνει μοναχός
να φέρει το δικό του
ανάστημα ολόρθο εκεί
να ’χει σαν οδηγό του

οι σκέψεις αυτές
διαστροφές εδίνουν
δείγματα καταστροφές
όσο θα επιμείνουν

αυτά περνούν απ’ το μυαλό
στις έξι και τριάντα
σαν πηγαίνω στη δουλειά
θωρώ τον αδριάντα

που στέκει καταμεσής
στο δρόμο και κοιτάει
όλους τους περαστικούς
μα πράμα δε μιλάει

στέκεται βουβός
αμίλητο λες και ήπιε
νερό του εφησυχασμού
ξάφνου σαν προείπε

σηκώστε πια τα βλέμματα
πάρτε ζωή στα χέρια
παραμερήστε θαρρετά
αφήστε τα μαχαιρια

τα λόγια είναι περιττά
θα μιλήσουν τώρα οι πράξεις
λογική εβάλετε
ανταρσία να χαράξεις

στη ζήση σου στο διάβα σου
να στήσει εκεί λημέρι
πρωτοπόροι να ’στε εσείς
των έξι και τριάντα στο καρτέρι

να αφυπνηστεί
για πάντα από τώρα
η θύμηση η αναπνοιά
να αναστήσει την ώρα

που όλοι μαζί
λαός, η πολιτεία
να αγρυπνήσει να σταθεί
μάρτυρας στην ιστορία.

Στροφές επαίρνει το μυαλό
της λογικής εδιώχνει
διαστροφές που κατήντησαν
να τείνουν σ’  αθώων τη λόγχη.

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Θα σε περιμένω

Θα σε περιμένω

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Κατάθεση ψυχής…..Όμορφη…..

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου