Αναρωτιέμαι αν θα μάθω ποτέ το δρόμο.

Αναρωτιέμαι αν ο δρόμος ποτέ θα αλλάξει.

Απλά διπλώνω το χάρτη. Η περιπλάνηση είναι διασκεδαστική.

Δεν ξέρω αν θα χαθώ, όταν έρθει το βράδυ,

στην έρημο, το τοπίο δύσβατο και ξένο

-δύσκολο να ανιχνευθεί

μέσα από χωματόδρομους χωρίς πινακίδες, χωρίς κεντρική γραμμή.

 

Μάλλον δεν είμαι τυχοδιώκτης τελικά,

ευτυχισμένος τώρα με ένα μέρος δικό μου

οι επιθυμίες μου συμβιβασμένες, όλα διευθετημένα:

παράθυρα, στέγη, και πόρτα

-και μια "καλημέρα" στον τοίχο.

Τα πάντα άθικτα...

 

Κι όμως, ακόμη αναρωτιέμαι αν θα μάθω ποτέ μου το δρόμο

μέσα απ' τους χωματόδρομους χωρίς πινακίδες, χωρίς κεντρική γραμμή.

 

_

γράφει η Βασιλική Δραγούνη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!