Πάνω στο σύρμα, ο αέρας ξέσκιζε τα ρούχα του.

Μεσημέρι δημητριακό, αέναα κινούμενο κατά την Δύση.

Σε άλλες εποχές, κάποιος Απόλλωνας θα τραγουδούσε παραπέρα παίζοντας την λύρα του.

Τώρα, η μάχη της κάψας αφήνει αποδεκατισμένα τα σμήνη των εντόμων.

Οι πέτρες κινούν  απόκρυφη ομιλία.

Σφίγγουν επάνω τους τα λέπια τους.

Σκληραίνουν κι άλλο- γίνονται

Μια ηφαιστειακή άποψη φωτιάς και μετάλλου που εξόκειλε σε τούτη την κοιλάδα.

Ο ήλιος γκαζώνει το μηχανάκι του. Απ' την χαλασμένη εξάτμιση

Η ατμόσφαιρα κρατά μια οσμή αιθάλη και άζωτο...

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!