Σ’ αγαπώ, μην αργήσεις

Δημοσίευση: 21.05.2020

Ετικέτες

Κατηγορία

Έκανε δυο βήματα και σταμάτησε. Κοίταξε γύρω του. Άγνωστο μέρος. Πού βρίσκεται; Οι δρόμοι σκοτεινοί και ξένοι. Τίποτα γνώριμο. Η καρδιά του χτυπούσε δυνατά. Έβγαλε απ’ την τσέπη του ένα σημείωμα «Σ’ αγαπώ, μην αργήσεις». Κρύος ιδρώτας τον έλουσε. Κοίταξε ψηλά, τα σύννεφα είχαν πυκνώσει. Ένα γεράκι πετούσε αγέρωχο. «Πόσο θα ‘ θελα να ‘χα φτερά να πετάω» μια γυναικεία φωνή αντηχεί στο κεφάλι. Απλώνει τις παλάμες του μπροστά στα μάτια. Ρυτιδιασμένες και ταλαιπωρημένες. Προχωράει ως την άκρη του δρόμου και κοιτάζει μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι του. Ερημιά. Κανείς δεν κυκλοφορεί. Τα μαγαζιά κλειστά. Δυο σκουλήκια στο έδαφος σχηματίζουν μια καρδιά. «Αν κάποια μέρα ψάξεις να με βρεις, θα με βρεις στην καρδιά» στίχοι αναδύονται στο μυαλό του και σιγομουρμουρίζει μια άγνωστη μελωδία. Ο ιδρώτας στάζει στο λαιμό του. Ένα μούδιασμα νιώθει σε όλο του το κορμί. Συνεχίζει να τραγουδάει από μέσα του. Τα πόδια του έχουν καρφωθεί στο έδαφος και κοιτάζει στο κενό με ολάνοιχτα μάτια. «Σ’ αγαπώ, μην αργήσεις» ακούει και πάλι τη φωνή στα ηχεία του μυαλού του. Τα πόδια του αρχίζουν να κινούνται. Περίεργα. Ρυθμικά. Χορεύει ταγκό στη μέση του δρόμου. Ένα, δύο-τρία, ένα, δύο-τρία. Χορεύει πιο ζωηρά, γελάει. Μια απίστευτη χαρά τον πλημμυρίζει. Η καρδιά του χτυπάει σαν τρελή. Ακούει τους χτύπους της. Σαν κάτι να φωνάζουν. Τακ-τακ, τακ-τακ, Αν-να, Αν-να. Φωνάζει δυνατά κι η φωνή του γίνεται κραυγή, σπαρακτική, αντηχεί σε όλη την πλάση «Άννα». 

Κανείς δεν τον ακούει. Μόνο μια γάτα έρχεται και τρίβεται ναζιάρικα στα πόδια του κι ύστερα τον κοιτάζει κατάματα. Αυτή η ματιά! Στις οθόνες του μυαλού του προβάλλεται ένα ζευγάρι μάτια, που τον κοιτάζει έντονα. Είναι τόσο λαμπερά! Σαν αστέρια τον οδηγούν. Τεντώνει τα χέρια μπροστά και προχωρά σαν τυφλός. Σαν υπνωτισμένος περπατά, διασχίζοντας τους μεγάλους δρόμους και τα στενά σοκάκια. «Έρχομαι αγάπη μου» ψελλίζει. Ξάφνου οι δρόμοι γεμίσανε κόσμο κι η βουή των αυτοκινήτων διαπέρασε τα αυτιά του. Η πόλη έχει πάρει ζωή. Ο ήλιος βγήκε από τα σύννεφα και σκορπίζει το φως του. Μια γοητευτική, ηλικιωμένη γυναίκα ορμάει στην αγκαλιά του. «Αγάπη μου! Δεν έπρεπε να σ’ αφήσω μόνο». Εκείνος την κοιτάζει σαστισμένος. Βγάζει από την τσέπη του ένα κουτάκι και της το δίνει. «Τα κατάφερα Αννούλα μου, σου πήρα το δωράκι σου» της λέει, μα δε θυμάται γιατί της το πήρε. Εκείνη συγκινημένη τον πιάνει από το χέρι και τον οδηγεί στο σπίτι, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα.

«Θυμήθηκες την επέτειό μας;» του λέει δακρυσμένη. Εκείνος την κοιτάζει με απορία. «Ανησύχησα πολύ Αντώνη μου, δεν έπρεπε να βγεις μόνος σου». «Μα πήρα τον χάρτη μαζί μου» της λέει και της δίνει το σημείωμα από την τσέπη, που είχε γράψει εκείνη, πριν σαράντα έξι χρόνια, όταν έφευγε για το μέτωπο. «Με αυτά τα λόγια φυλαχτό, πάντα επέστρεφα στο σπίτι». Η Άννα τον αγκάλιασε σφιχτά και του είπε «Σ’ αγαπώ» με όλη τη δύναμη της ψυχής της κι εκείνος ένιωσε αγαλλίαση μέσα στα δυο της χέρια και μια γλύκα στην καρδιά.

 

_

γράφει η Ράνια Σιαμορέλη

Ακολουθήστε μας

Ποιος έχει κρύψει τα παιδιά;

Ποιος έχει κρύψει τα παιδιά;

Είχε περάσει κάμποσος καιρός από την τελευταία φορά που η Νίνα επισκέφθηκε το χωριό της. Είναι τώρα 15 χρόνια που έφυγε από το πατρικό σπιτάκι της για σπουδές, κι από τότε επιστρέφει μόνο σαν επισκέπτρια. Μία τα Χριστούγεννα, μία το Πάσχα και οπωσδήποτε το καλοκαίρι....

Λίστα αναμονής

Λίστα αναμονής

Σάββατο απόγευμα. Τον είδα έξω από τα επείγοντα του μεγάλου νοσοκομείου να περιμένει. «Δεν μπορώ να φύγω ρε φίλε. Όπου να ‘ναι με φωνάζουν. Είμαι ψηλά στη λίστα αναμονής. Δυο νούμερα έχω μπροστά μου. «Ναι, ρε, σου λέω, θα μπω. Τα πράγματα είναι ρευστά εκεί μέσα και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Λίστα αναμονής

Λίστα αναμονής

Σάββατο απόγευμα. Τον είδα έξω από τα επείγοντα του μεγάλου νοσοκομείου να περιμένει. «Δεν μπορώ να φύγω ρε φίλε. Όπου να ‘ναι με φωνάζουν. Είμαι ψηλά στη λίστα αναμονής. Δυο νούμερα έχω μπροστά μου. «Ναι, ρε, σου λέω, θα μπω. Τα πράγματα είναι ρευστά εκεί μέσα και το...

Λευκό πέπλο

Λευκό πέπλο

Δροσάτη νύχτα, αέρινη, Απριλίου. Στη λεωφόρο θόρυβος αυτοκινήτων. Χθες αρραβωνιάστηκαν δυο νέα παιδιά.  Το επόμενο Σάββατο, σε μια εξόρμησή τους στην εξοχική Ιερά Ανδρώα Μονή, περνούν τη μεγάλη πύλη με τον Σταυρό. Στην είσοδο του καθολικού δίπλα στο μανουάλι, ένας...

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

«ΑΓΑΠΗ, ΑΓΑΠΗ…»

Φίλες, γειτόνισσες, συμμαθήτριες, αγαπημένες και κολλητές, η Σύλβια και η Μαρία, μακράν καλύτερες και από αδερφές, μοιράζονταν τη ζωή και τις ομορφιές της, σε ίσα μερίδια. Όλη την ημέρα μαζί, η μία στο σπίτι της άλλης και μόνο τη νύχτα, με βαριά καρδιά πήγαιναν για...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου