Σ’ ετούτο τον τόπο

19.04.2016

Σ’ ετούτο τον τόπο, γη νησιωτική, με την ακτογραμμή της

να χωρίζει τους ανθρώπους από τα όνειρα.

Παιδιά δεν μεγαλώνουν στη γη αυτή.

Αυτόχειρα όλα τράβηξαν για τις βουνοκορφές του θανάτου,

αυτές τις ξασπρισμένες από τον πάγο των ψυχών κορφές

με τις νάρκες της συνείδησης να κρύβονται σαπισμένες στο υγρό χιόνι.

Σ’ αυτόν τον τόπο, στις πέτρες του φυτρώνουν γιασεμιά

και η θάλασσα μια απέραντη δακρύων έκταση

με τα βράχια κυρτωμένες των ανθρώπων να είναι ράχες.

Αγκάθια για σκουλαρίκια στολίζουν τους ανθρώπους.

Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν στις ανασκαφές το ανάκλιντρο του χάροντα.

Σκελετωμένος κι αυτός κουράστηκε το δικό του να προσμένει τέλος.

-  Γρήγορα, φυτέψτε το ξανά στη γη.

-  Αυτά δεν αρέσουν στους τουρίστες.

-  Αυτοί συνήθισαν να μεθοκοπούν στις πλατείες των εκκλησιών

των άλλοτε ψαροχωριών μας.

-  Μην τους μιλάτε για το θανατικό που ξέσπασε εδώ και χρόνια τώρα.

-  Θα φύγουν κι εμείς τι θα απογίνουμε μετά;

-  Θα μείνουμε και πάλι με το θανατικό;

Η ξέρα αυτή μια της Αφροδίτης ερωτική κλίνη

που τώρα οι κάτοικοι της- άλλοτε πιστοί στα όργια- μετοίκησαν εν τόπω χλοερό.

Ένας παπάς απέμεινε στο μοναστήρι του Μαχαιρά

να σπέρνει τα δόντια του ταύρου που διαμέλισε ο Άδωνης

προτού ο Παύλος με το χιτώνιο του καλόγερου να του ντύσει τους ώμους.

Και πίσω του στρατιές νεκρών με ξεχαρβαλωμένα τα κόκκαλα

μα έχοντας στα χέρια ακόμη το αντίδωρο της πρωινής λειτουργίας.

Κι ας μην είχαν δόντια για να το φάνε.

-  Σταμάτα. Έχουμε γίνει πια νεκρόφιλοι. Πιστοί σε εικονίσματα και σε αγιογραφίες.

Σκέλεθρα αγίων πια προσκυνούμε και φοβόμαστε, φοβόμαστε.

-  Όλο και πιο πολύ φοβόμαστε

-  Δεν είδα Άγιο σε τούτον τον τόπο, μήτε σωμάτων και ψυχών ανάσταση.

Παρά μόνο ένα κουφάρι φαγωμένο από τους κύνες λιαζόταν στο θερινό λιοστάσι.

Κι απέναντι του η θάλασσα πνιγμένη στα αμπέλια και στα λιόδεντρα.

-  Όμορφη που είναι η θάλασσα, Αύγουστο μήνα. Πεθύμησα τη θάλασσα.

Τη δική μου θάλασσα. Οι άλλες είναι αλλιώτικες.

Δεν έχουν το ξεθωριασμένο αυτό χρώμα της,

το πυκνό της αλάτι και τις φωνές από τα απέναντι δωμάτια των εραστών

ή των ετοιμοθάνατων.

Σ’ αυτήν που κολύμπησα τα όνειρα μου,

 που λούστηκα ένα βράδυ τ’ Αυγούστου,

τότε πριν ξεσπάσει το θανατικό.

Σ’ αυτήν που κρυβόμουν στα βράχια,

που έστηνα καρτέρι στα καβούρια και με γυμνά χέρια

στρίμωχνα τα μάτια μου στις δαγκάνες τους.

 

-  Βρωμάει ο τόπος σας πτωμαΐνη. Σας σιχάθηκα.

 

-  Καταραμένε πλάστη των λέξεων, επάνω μας της ψυχής σου το έρεβος
σαν σύννεφο ρίχνεις.

 

-  Βρωμάει ο τόπος μας πτωμαΐνη. Μας σιχάθηκα.

 

_

γράφει ο Αντρέας Πολυκάρπου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ο πρόσφυγας

Ο πρόσφυγας

Ξεριζωμένος απ’ τον τόπο μου, απογοητευμένος απ’ τη ζωή, φεύγω για τόπους μακρινούς, για μια καινούργια αρχή. Μες στη βάρκα με τη τρικυμία ψάχνω μια ηλιαχτίδα σωτηρίας. Μάταια όμως. Του ανέμου τα φυσήματα και της θάλασσας τα ξεβράσματα  βγάζουν στην επιφάνεια σώματα....

Φυλακισμένη καρδιά

Φυλακισμένη καρδιά

Ο έρωτάς σου ένα φθηνό μαγαζάκι κόσμος μπαίνει βγαίνει κι εγώ σε μιαν άκρη να παρατηρώ: “πόσες καρδιές ακόμα θα προσπεράσεις  και θα σπάσεις στο διάβα σου;” Σε μιαν άκρη του μυαλού σου ευελπιστώ να βρίσκομαι κι εγώ ένα μονοπάτι τρέχω να βρω να χωθώ στην αγκαλιά σου να...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    τον ένιωσα τον τόπο αυτόν που περιγράψατε…τον είδα..ή μάλλον τον εχω δει…όπως επίσης πεθύμησα και εκείνη τη θάλασσα που κολουμπούσαν τα όνειρά μας…

    πολύ ιδιαίτερο αυτό σας το ποίημα….ο διάλογος που έχετε βάλει δίνει μια θεατρικότητα που αυξάνει την έντασή του.
    την καλησπέρα μου

    Απάντηση
  2. Αντρεας

    Σας ευχαριστω πολυ

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου