Τί εστί βιβλιοφάγος;

28.11.2018

γράφει η Μαρία Βασιλειάδου

 

Αλήθεια, έχετε σκεφτεί ποτέ τα διάφορα επίθετα που δίνουν κάποιοι σε όσους επιλέγουν να διαβάζουν βιβλία; Ποια διαφορά έχει ο απλός αναγνώστης από τον βιβλιόφιλο; Είναι ο βιβλιόφιλος και βιβλιοφάγος; Τι χαρακτηρίζει έναν βιβλιοφάγο πέρα από τον μεγάλο αριθμό αναγνωσμάτων σε μια εύλογη χρονική περίοδο;

Ο βιβλιοφάγος δεν είναι απλά βιβλιόφιλος. Δεν είναι εκείνος που θα αρκεστεί να διαβάσει πέντε ή δέκα βιβλία το χρόνο. Δεν είναι εκείνος που θα σταθεί τυχαία μπροστά σε ένα τραπέζι βιβλιοπωλείου ή Έκθεσης βιβλίου, επειδή απλά του αρέσουν τα βιβλία.

Ο βιβλιοφάγος είναι εμμονικός, θύμα της ίδιας του της ανάγκης να βρίσκεται όσο το δυνατό περισσότερο σε περιβάλλον με βιβλία, να νιώθει την υφή του χαρτιού, να οσφραίνεται τη μυρωδιά του και ενίοτε εκείνη του μελανιού, να βυθίζεται από το πρώτο λεπτό στην περιγραφή του οπισθόφυλλου και να γίνεται μέρος της ιστορίας.

Είναι εκείνος που θα διαβάσει κάθε τίτλο στα ράφια της βαριάς βιβλιοθήκης, όταν θα βρεθεί καλεσμένος σε σπίτι φίλων. Θα αποφασίσει να ξοδέψει το τελευταίο εικοσάευρω που υπάρχει στο πορτοφόλι του, για να αγοράσει το βιβλίο με το εξώφυλλο που του έκλεψε τη ματιά. Δεν θα νιώσει ίχνος ντροπής να μυρίσει τις σελίδες του ξεφυλλίζοντάς το, κι ας βρίσκεται σε χώρο γεμάτο κόσμο. Θα ξενυχτίσει διαβάζοντας, για να δει τι θα γίνει παρακάτω στην ιστορία και, φυσικά, θα διαλέξει να καθίσει στο πρώτο καφέ που θα βρει μπροστά του μόνο και μόνο για να διαβάσει έστω και τις δύο πρώτες σελίδες από το νέο του απόκτημα.

Δεν θα διαβάσει απλά για να κλείσει το βιβλίο και κοιτάζοντάς το να νιώσει ωραία με τον εαυτό του. Θα διαβάσει για να βγάλει την ουσία και να την κάνει κτήμα του. Δεν θα υπερηφανευτεί ποτέ στους άλλους για τα όσα διαβάζει ούτε και για το τι διαβάζει, αλλά θα σταθεί μπροστά στη βιβλιοθήκη του χαμογελώντας και θα νιώσει πληρότητα για τα όσα πήρε από τα βιβλία που έπιασε στα χέρια του.

Με βεβαιότητα, δεν θα αρκεστεί μονάχα σε νέες εκδόσεις. Θα διαβάσει κλασικούς, θα ψάξει εκδόσεις που χρονολογούνται στις αρχές του 20ου αιώνα, θα διαβάσει ό,τι πέσει στα χέρια του -από μυθιστόρημα μέχρι ποίηση ή θεατρικό- ακόμα κι αν είναι φθαρμένο ή λεκιασμένο. Θα διαβάσει το πρωτότυπο, τη μετάφραση, τη διασκευή.

Καθώς ο έρωτας για την ανάγνωση δεν σταματά, ο ενθουσιασμός του βιβλιοφάγου αμείωτος χαρακτηρίζει το ξεκίνημα κάθε νέας γνωριμίας με συγγραφείς και τις ιστορίες τους. Είναι ένας άνθρωπος γεμάτος εικόνες, συναισθήματα, σκέψεις που δεν θα αρνηθεί ποτέ ένα νέο «ταξίδι».

Κι όλα αυτά επειδή η ανάγκη του για το βιβλίο είναι γραμμένη στο γενετικό του κώδικα.

Τόσο απλά.

Ακολουθήστε μας

Οι πόλεμοι πάντα ξεκινούν για ένα μήλο!

Οι πόλεμοι πάντα ξεκινούν για ένα μήλο!

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πόλεμος δεν είναι τίποτα άλλο παρά η προσπάθεια επιβολής τής ισχυρότερης ορμής. Ορμής που πηγάζει από κάποιο ομολογημένο ή μη πόθο και εδράζεται πάντοτε πάνω στην υπεροπτική σιγουριά τής ισχύος, στρατιωτικής συνήθως αλλά εσχάτως...

Ιστορίες λογοκρισίας: Οδυσσέας, του Τζαίημς Τζόυς

Ιστορίες λογοκρισίας: Οδυσσέας, του Τζαίημς Τζόυς

  γράφει η Γεωργία Βασιλειάδου   Τον "Οδυσσέα" του Τζαίημς Τζόυς (James Joyce) τον γνώρισα στην 8η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης όταν οι εκδόσεις Κέδρος παρουσίαζαν την επανέκδοση της μετάφρασης του Σωκράτη Καψάλη που πρωτοκυκλοφόρησε το 1990. Ένα έργο...

Τα παιδιά που δεν γεννήθηκαν παιδιά

Τα παιδιά που δεν γεννήθηκαν παιδιά

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Ο ‘δαίμων’ των αρχαίων Ελλήνων δεν είχε καμία απολύτως σχέση με αυτό που σήμερα αντιλαμβανόμαστε, ο διάβολος άλλωστε δεν είχε ακόμα εφευρεθεί! Ο ‘δαίμων εαυτού’ ήταν η θεότητα που ζούσε μέσα στον άνθρωπο για την ευημερία και την πρόοδό...

Αρχέτυπα, Στερεότυπα και Μοτίβα: Ο Δαβίδ ο Σασούνιος

Αρχέτυπα, Στερεότυπα και Μοτίβα: Ο Δαβίδ ο Σασούνιος

- γράφει ο Ανδρέας Αντωνίου - Ο Δαβίδ ο Σασούνιος είναι ένα έπος το οποίο ανήκει στην λαϊκή παράδοση της Αρμενίας. Στα ελληνικά κυκλοφόρησε το 2019 από τις εκδόσεις Βακχικόν σε μετάφραση και σχολιασμό του Γιώργου Μολέσκη, ενώ την εικονογράφηση επιμελήθηκε η Μαριάμ...

Γιατί ο Γκιλγκαμές

Γιατί ο Γκιλγκαμές

- γράφει ο Ανδρέας Αντωνίου - Πολλές φορές, όταν θέλουμε να μιλήσουμε για κάποιο λογοτεχνικό κείμενο ή για κάποιον συγγραφέα, το ερώτημα που μας απασχολεί είναι το ερώτημα περί της σημασίας τού για την σύγχρονη εποχή και τον σύγχρονο αναγνώστη. Αυτό το ερώτημα γίνεται...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γιατί ο Γκιλγκαμές

Γιατί ο Γκιλγκαμές

- γράφει ο Ανδρέας Αντωνίου - Πολλές φορές, όταν θέλουμε να μιλήσουμε για κάποιο λογοτεχνικό κείμενο ή για κάποιον συγγραφέα, το ερώτημα που μας απασχολεί είναι το ερώτημα περί της σημασίας τού για την σύγχρονη εποχή και τον σύγχρονο αναγνώστη. Αυτό το ερώτημα γίνεται...

Ιστορίες λογοκρισίας: Charles Baudelaire, «Τα Άνθη του Κακού»

Ιστορίες λογοκρισίας: Charles Baudelaire, «Τα Άνθη του Κακού»

- γράφει η Γεωργία Βασιλειάδου   Η συλλογή του Charles Baudelaire «Les fleurs du mal» (Τα Άνθη του Κακού), αποτελούμενο αρχικά από εκατό έμμετρα ποιήματα, θεωρείται σήμερα ένα κλασικό έργο, ένα αριστούργημα, κατά τους ειδικούς, της λογοτεχνίας του 19ου αιώνα, που...

Edith Sodergran

Edith Sodergran

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Edith Sodergran Η Σουηδική λογοτεχνία του 20ου αιώνα έχει αναδείξει μεγάλα ονόματα στον χώρο της ποίησης. Ιδιαίτερη θέση μέσα σε αυτόν κατέχει η Edith Södergran (1916-1923). Μια φιγούρα που η τραγικότητα της ασθενικότητάς της και – ως εκ...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου