Select Page

Ταξίδι στην Ενδοχώρα (Μέρος Α’)

Ταξίδι στην Ενδοχώρα  (Μέρος Α’)

avenue_train

Στην ανατολική πτέρυγα του σιδηροδρομικού σταθμού γυρνοβολούσαν μερικές εκατοντάδες επιβάτες, περιμένοντας να φυσήξει ευνοϊκός άνεμος για να κυλίσει μέσα στο κανάλι επιβίβασης η αμαξοστοιχία. Τα ρολόγια του σταθμού έδειχναν με τους δείχτες τους την ώρα φαγητού και φαινόντουσαν τόσο πεινασμένα, που ήταν έτοιμα να ξεκολλήσουν από το καντράν για να πάνε να τσιμπήσουν κάνα δυο δευτερόλεπτα από την ώρα, που είχε χάσει πολλά κιλά τώρα τελευταία, επειδή οι ρολογάδες είχαν κατασκευάσει πάρα πολλά ρολόγια τα τελευταία χρόνια και έπρεπε να τρώνε καλά για να δείχνουν με ακρίβεια την αποκαμωμένη κοκκαλιάρα ώρα.

Οι επιβάτες άρχισαν να γευματίζουν τρώγοντας τις λέξεις που έβγαιναν από τα στόματα των ανθρώπων που προσπαθούσαν να επικοινωνήσουν με τους μελλοντικούς συνεπιβάτες τους. Στον σταθμό επικράτησε πλήρης ησυχία, ώσπου οι λεπτοδείκτες γύρισαν πίσω στη θέση τους και έδειξαν ευνοϊκό άνεμο. Όλοι κοίταξαν προς την κατεύθυνση της αμαξοστοιχίας που έμπαινε στο κανάλι επιβίβασης. Το τραίνο, προχωρώντας αργά πάνω στις ράγες του καναλιού, άρχισε να παίζει ένα σκληρό μαρς του Βάγκνερ και αμέσως οι επιβάτες μπήκαν στη σειρά για να επιβιβαστούν, χωρισμένοι σε ομάδες των τεσσάρων ατόμων.

Μπροστά στο βαγόνι 666 περίμεναν να επιβιβαστούν δώδεκα ομάδες των τεσσάρων επιβατών και μία πολλή παράξενη ομάδα που απαρτίζονταν από πέντε επιβάτες που είχαν κάνει έναν κύκλο και συζητούσαν χαμηλόφωνα για να μην απομακρυνθούν οι λέξεις που ξεστόμιζαν πριν διαπεράσουν τα ακουστικά τους όργανα. Ήταν κεφάτοι και οπωσδήποτε γνωστοί μεταξύ τους, πράγμα που το καταλάβαινες από τον τρόπο που είχαν συνδεθεί μεταξύ τους, περνώντας ο ένας τα χέρια του στους ώμους των δύο διπλανών του.

-Ρεβ, εσύ θα μιλήσεις με τον ελεγκτή όταν θα μας κάνει έλεγχο την ώρα που θα επιβιβαστούμε. Μην ξεχνάς ότι έχουμε ειδική άδεια διαμονής πέντε ατόμων σε κουπέ των ζυγών επιβατών.

-Εντάξει Ζαρζόν, θα το θυμάμαι μέχρι τη στιγμή που θα χρειάζεται να απασχολώ το μυαλό μου με αυτήν την ιδιοτροπία της εταιρίας σιδηροδρόμων ZIG-ZAG.

-Ρεβ, πρόσεχε πώς μιλάς γιατί πλησιάζει ο ελεγκτής και δεν πρέπει να σε ακούσει να βρίζεις τους εργοδότες του, γιατί θα είναι αναγκασμένος να μας απαγορεύσει να ταξιδέψουμε και δε θα θέλαμε να χάσουμε αυτό το ταξίδι.

- Ω, συγγνώμη Σβαλερώ, δεν τον πρόσεξα, καλά που με ειδοποίησες, θα ήταν άδικο να χάσετε όλοι σας το ταξίδι που σχεδιάζαμε τόσο καιρό, από μία λέξη που ξεστόμισα αυθόρμητα.

- Πρόσεχε τώρα Ρεβ, γιατί πλησιάζει προς την ομάδα μας. Ο ελεγκτής, ένας μεσόκοπος άνδρας με πορτοκαλιά μαλλιά, που κάθε του δάχτυλο κατέληγε σε ένα κλειδί, πλησίασε. Στάθηκε στο μέσον του κύκλου που είχαν σχηματίσει οι πέντε φίλοι και αφού σκούπισε με το μανίκι του τα ενδεικτικά του βαθμού του, είπε με ύφος αυστηρό:

- Δεσποινίς, αυτοί που συνοδεύουν τους ταξιδιώτες πρέπει να τους αποχαιρετούν μισή ώρα πριν από την επιβίβαση. Γιατί βρίσκεστε τέτοια ώρα στο κανάλι επιβίβασης;

- Κύριε ελεγκτή, παρεμβαίνει ο Ρεν, η δεσποινίς Τζούλια θα ταξιδέψει μαζί μας, έχουμε ειδική άδεια από την εταιρία για να ταξιδέψουμε πέντε άτομα σε ένα κουπέ.

Πριν τελειώσει την κουβέντα του ο Ρεβ, έβγαλε από την τσέπη του ένα χαρτί και το έδειξε στον ελεγκτή. Αυτός το διάβασε προσεκτικά, προφέροντας φωναχτά μονάχα τη φράση, ΄΄ δια συναισθηματικούς λόγους΄΄, σηκώνοντας τα μπλε φρύδια του, που άρχιζαν από τον έναν κρόταφο και έφταναν μέχρι τον άλλο χωρίς διακοπή, με απορία. Όταν πείστηκε για την ποιότητα του χαρτιού που χρησιμοποιούσε η εταιρία του, επέστρεψε την άδεια στον Ρεβ και τοποθέτησε ένα δάχτυλο του αριστερού χεριού του σε μία τρύπα δίπλα στο κουπέ αριθμός 13. Η πρόσοψη του κουπέ υποχώρησε αφού μετασχηματίστηκε σε μία σκάλα με κυλινδρικά σκαλοπάτια ασφαλείας.

 

_

γράφει ο Θωμάς Καραγκιοζόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

1 σχόλιο

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Κυλά έξυπνα και με φαντασία η ιστορία σας..και μας κρατάτε σε αγωνία για τη συνέχεια!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!