Τα ανείπωτα, της Έλενας Σαλιγκάρα

24.02.2016

heart_glass

Όσα γράμματα κι αν έγραψα, δε σου τα έστειλα. Αμέτρητες σκέψεις και όνειρα έμειναν καλά φυλαγμένα στο συρτάρι μου. Τα μάζεψα απόψε και μαζί με αυτά οπλίστηκα με όσο θάρρος μου απέμεινε για να σου πω την αλήθεια που δεν τόλμησα ποτέ. Αυτό το γράμμα θέλω να το διαβάσεις -είναι το τελευταίο.

Ίσως αναρωτηθείς γιατί επιλέγω να μιλήσω τώρα. Να θυμάσαι πως όταν ο πόθος φτάνει στο ζενίθ, οι αντιστάσεις λυγίζουν. Το μυαλό θολώνει και δεν υπακούει. Οι λέξεις δύσκολα κρατιούνται από τα χείλη, λες και θέλουν από μόνες τους να ουρλιάξουν τα ανείπωτα.

Απόψε τα ζω όλα από την αρχή. Κλείνω τα μάτια και γυρνώ πίσω στη μέρα που σε γνώρισα. Θυμάμαι κάθε μορφασμό του προσώπου σου -αυτό που θέλω τόσο να ψηλαφίσω. Κρέμομαι ξανά από τις κουβέντες που ξεστομίζεις περιμένοντας κάτι που δεν ήρθε ποτέ. Ανακαλώ τα αστεία σου και γελώ σαν να τα άκουσα για πρώτη φορά. Βλέπω τα χέρια σου και φαντάζομαι την αφή τους.

Αυτό το ταξίδι δεν έχει τελειωμό. Θα μπορούσα να σου μιλώ ώρες για όσα μου έδωσες αλλά και για όσα δεν ήσουν σε θέση να μου δώσεις. Δεν έχει σημασία πια. Απόψε η αξιοπρέπεια παλεύει να βγει στο φως. Μου φωνάζει να μην ματαιοπονώ, να προχωρήσω παρακάτω. Συγγνώμη που εγκαταλείπω μα δεν αντέχεται άλλο η προσμονή. Χάθηκα σε έναν άλλο εαυτό κι αυτός δε μου ταιριάζει. Είναι φορές που με κοροϊδεύει μέσα από τον καθρέφτη μα είναι κι άλλες που σαν πεισματάρικο παιδί επιμένει να μου θυμίζει τον τρόπο που χαμογελάς.

Μόλις αυτή η νύχτα λάβει τέλος, θα πάψω να σε σκέφτομαι. Τα χείλη σου ανήκουν αλλού και ποτέ δε θα γίνουν δικά μου. Όχι άλλα όνειρα, όχι άλλες προσδοκίες για κάτι μάταιο.

Όπου να 'ναι θα ξημερώσει. Τώρα είναι η ευκαιρία, τώρα που σε λίγο θα φωτίσει και πάλι ο ήλιος. Θα τρέξω έξω και θα γεμίσω από τη ζεστασιά που μου λείπει μακριά απ' ό,τι σε θυμίζει. Όμως ένας μονότονος ήχος με δοκιμάζει. Έχει αρχίσει να βρέχει. Η απόφασή μου αναβάλλεται για αύριο. Δικαιούμαι ένα ταξίδι ακόμη κι ας είναι μονάχα ταξίδι αναμνήσεων.

 

_

γράφει η Έλενα Σαλιγκάρα

 

(πηγή εικόνας)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

20 σχόλια

20 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Αναβολή πάλι Ελένα με πρόσχημα τον καιρό ;;;; Να σου πω κάτι; ΑΝ το είχες πάρει στα σοβαρά το θέμα διακοπής πνευματικής έστω επαφής, όχι που βρέχει, όχι που να γινόταν ο 3ος Παγκόσμιος πόλεμος όχι σεισμός 8 Ρίχτερ, το γραμμα θα το έστελνες . Φαίνεται δεν ήρθε ακόμη η ώρα του…Κατακαημένη Αγάπη!

    Απάντηση
    • Έλενα Σαλιγκάρα

      Έτσι είναι Λένα μου όπως τα λες! 🙂 Όποιος δε θέλει να ζυμώσει…
      Καμιά φορά μας μένουν μόνο οι αναμνήσεις, τουλάχιστον ας νιώθουμε πλάι μας αυτόν που μας λείπει έστω κι έτσι…

      Απάντηση
    • Έλενα Σαλιγκάρα

      Ευχαριστώ πολύ! Καλή συνέχεια εύχομαι!

      Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ένα ταξίδι με σκαφίδι του νου , της καρδιάς, των αναμνήσεων…..Κι αν δεν δώθηκε ποτέ εκείνο το γράμμα , ίσως να μην είχε στεγνώσει αρκετά το μελάνι της απόφασης…. Μπράβο ….Μας ομορφοταξιδέψατε …..

    Απάντηση
    • Έλενα Σαλιγκάρα

      Ευχαριστώ πολύ για το όμορφο σχόλιο… όντως δεν είχε στεγνώσει και χαίρομαι που το νιώσατε.

      Απάντηση
  3. Βάσω Αποστολοπούλου

    “Απόψε η αξιοπρέπεια παλεύει να βγει στο φως. Μου φωνάζει να μην ματαιοπονώ, να προχωρήσω παρακάτω”

    Εκείνη η εσωτερική φωνή, εκείνο το ενώπιος ενωπίω, που αν τη ακουσουμε προσεχτικά και δεν τη φιμώσουμε, διασώζει έστω και στο παρά πέντε τον χαμένο μας αυτοσεβασμό.
    Πολύ ευαίσθητα κι όμορφα δοσμένος ο προβληματισμός, φίλη μου Έλενα!

    Απάντηση
    • Έλενα Σαλιγκάρα

      Ευχαριστώ πολύ! Όταν δεν υπάρχουν ελπίδες αναγκαστικά καταφεύγεις σε αυτή τη λύση. Καλό βράδυ!

      Απάντηση
    • Έλενα Σαλιγκάρα

      Ευχαριστώ πολύ Άννα μου! Όμορφη συνέχεια να έχεις 🙂

      Απάντηση
    • Έλενα Σαλιγκάρα

      Ευχαριστώ πολύ και επισήμως! 🙂 ωραία η εικόνα! 😉

      Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Πολύ όμορφο το κείμενο σου Έλενα δυνατό και τρυφερό συνάμα …αποφασιστικό κι ευαίσθητο υπέροχη γραφή μπράβο σου!!!

    Απάντηση
    • Έλενα Σαλιγκάρα

      Ευχαριστώ πολύ Σοφία για τα υπέροχα λόγια σου!

      Απάντηση
  5. Χριστίνα Σουλελέ

    Πολύ όμορφο Έλενα! Μου άρεσε πολύ!

    Απάντηση
    • Έλενα Σαλιγκάρα

      Χαίρομαι πολύ Χριστίνα που σου άρεσε. Καλή συνέχεια!

      Απάντηση
  6. Ανώνυμος

    Εξαιρετική γραφή Έλενα.Βουτηγμένη η πένα σου στην ευαίσθητη και ρομαντική φύση των ανθρώπων….

    Απάντηση
    • Έλενα Σαλιγκάρα

      Ευχαριστώ πολύ! Χαίρομαι που σας άγγιξε..

      Απάντηση
  7. Ανώνυμος

    Οχι αλλα ονειρα.όχι αλλες προσδοκίες για κατι Ματαιο….τι Ωραιά λόγια Έλενα…Μπράβο σου..

    Απάντηση
    • Έλενα Σαλιγκάρα

      Ευχαριστώ πολύ! Καλή σας μέρα!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου