Select Page

Τα ανείπωτα, της Έλενας Σαλιγκάρα

Τα ανείπωτα, της Έλενας Σαλιγκάρα

heart_glass

Όσα γράμματα κι αν έγραψα, δε σου τα έστειλα. Αμέτρητες σκέψεις και όνειρα έμειναν καλά φυλαγμένα στο συρτάρι μου. Τα μάζεψα απόψε και μαζί με αυτά οπλίστηκα με όσο θάρρος μου απέμεινε για να σου πω την αλήθεια που δεν τόλμησα ποτέ. Αυτό το γράμμα θέλω να το διαβάσεις -είναι το τελευταίο.

Ίσως αναρωτηθείς γιατί επιλέγω να μιλήσω τώρα. Να θυμάσαι πως όταν ο πόθος φτάνει στο ζενίθ, οι αντιστάσεις λυγίζουν. Το μυαλό θολώνει και δεν υπακούει. Οι λέξεις δύσκολα κρατιούνται από τα χείλη, λες και θέλουν από μόνες τους να ουρλιάξουν τα ανείπωτα.

Απόψε τα ζω όλα από την αρχή. Κλείνω τα μάτια και γυρνώ πίσω στη μέρα που σε γνώρισα. Θυμάμαι κάθε μορφασμό του προσώπου σου -αυτό που θέλω τόσο να ψηλαφίσω. Κρέμομαι ξανά από τις κουβέντες που ξεστομίζεις περιμένοντας κάτι που δεν ήρθε ποτέ. Ανακαλώ τα αστεία σου και γελώ σαν να τα άκουσα για πρώτη φορά. Βλέπω τα χέρια σου και φαντάζομαι την αφή τους.

Αυτό το ταξίδι δεν έχει τελειωμό. Θα μπορούσα να σου μιλώ ώρες για όσα μου έδωσες αλλά και για όσα δεν ήσουν σε θέση να μου δώσεις. Δεν έχει σημασία πια. Απόψε η αξιοπρέπεια παλεύει να βγει στο φως. Μου φωνάζει να μην ματαιοπονώ, να προχωρήσω παρακάτω. Συγγνώμη που εγκαταλείπω μα δεν αντέχεται άλλο η προσμονή. Χάθηκα σε έναν άλλο εαυτό κι αυτός δε μου ταιριάζει. Είναι φορές που με κοροϊδεύει μέσα από τον καθρέφτη μα είναι κι άλλες που σαν πεισματάρικο παιδί επιμένει να μου θυμίζει τον τρόπο που χαμογελάς.

Μόλις αυτή η νύχτα λάβει τέλος, θα πάψω να σε σκέφτομαι. Τα χείλη σου ανήκουν αλλού και ποτέ δε θα γίνουν δικά μου. Όχι άλλα όνειρα, όχι άλλες προσδοκίες για κάτι μάταιο.

Όπου να 'ναι θα ξημερώσει. Τώρα είναι η ευκαιρία, τώρα που σε λίγο θα φωτίσει και πάλι ο ήλιος. Θα τρέξω έξω και θα γεμίσω από τη ζεστασιά που μου λείπει μακριά απ' ό,τι σε θυμίζει. Όμως ένας μονότονος ήχος με δοκιμάζει. Έχει αρχίσει να βρέχει. Η απόφασή μου αναβάλλεται για αύριο. Δικαιούμαι ένα ταξίδι ακόμη κι ας είναι μονάχα ταξίδι αναμνήσεων.

 

_

γράφει η Έλενα Σαλιγκάρα

 

(πηγή εικόνας)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξιλόγιο της ψυχής μου...

20 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Αναβολή πάλι Ελένα με πρόσχημα τον καιρό ;;;; Να σου πω κάτι; ΑΝ το είχες πάρει στα σοβαρά το θέμα διακοπής πνευματικής έστω επαφής, όχι που βρέχει, όχι που να γινόταν ο 3ος Παγκόσμιος πόλεμος όχι σεισμός 8 Ρίχτερ, το γραμμα θα το έστελνες . Φαίνεται δεν ήρθε ακόμη η ώρα του…Κατακαημένη Αγάπη!

    Απάντηση
    • Έλενα Σαλιγκάρα

      Έτσι είναι Λένα μου όπως τα λες! 🙂 Όποιος δε θέλει να ζυμώσει…
      Καμιά φορά μας μένουν μόνο οι αναμνήσεις, τουλάχιστον ας νιώθουμε πλάι μας αυτόν που μας λείπει έστω κι έτσι…

      Απάντηση
    • Έλενα Σαλιγκάρα

      Ευχαριστώ πολύ! Καλή συνέχεια εύχομαι!

      Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Ένα ταξίδι με σκαφίδι του νου , της καρδιάς, των αναμνήσεων…..Κι αν δεν δώθηκε ποτέ εκείνο το γράμμα , ίσως να μην είχε στεγνώσει αρκετά το μελάνι της απόφασης…. Μπράβο ….Μας ομορφοταξιδέψατε …..

    Απάντηση
    • Έλενα Σαλιγκάρα

      Ευχαριστώ πολύ για το όμορφο σχόλιο… όντως δεν είχε στεγνώσει και χαίρομαι που το νιώσατε.

      Απάντηση
  3. Βάσω Αποστολοπούλου

    “Απόψε η αξιοπρέπεια παλεύει να βγει στο φως. Μου φωνάζει να μην ματαιοπονώ, να προχωρήσω παρακάτω”

    Εκείνη η εσωτερική φωνή, εκείνο το ενώπιος ενωπίω, που αν τη ακουσουμε προσεχτικά και δεν τη φιμώσουμε, διασώζει έστω και στο παρά πέντε τον χαμένο μας αυτοσεβασμό.
    Πολύ ευαίσθητα κι όμορφα δοσμένος ο προβληματισμός, φίλη μου Έλενα!

    Απάντηση
    • Έλενα Σαλιγκάρα

      Ευχαριστώ πολύ! Όταν δεν υπάρχουν ελπίδες αναγκαστικά καταφεύγεις σε αυτή τη λύση. Καλό βράδυ!

      Απάντηση
    • Έλενα Σαλιγκάρα

      Ευχαριστώ πολύ Άννα μου! Όμορφη συνέχεια να έχεις 🙂

      Απάντηση
    • Έλενα Σαλιγκάρα

      Ευχαριστώ πολύ και επισήμως! 🙂 ωραία η εικόνα! 😉

      Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Πολύ όμορφο το κείμενο σου Έλενα δυνατό και τρυφερό συνάμα …αποφασιστικό κι ευαίσθητο υπέροχη γραφή μπράβο σου!!!

    Απάντηση
    • Έλενα Σαλιγκάρα

      Ευχαριστώ πολύ Σοφία για τα υπέροχα λόγια σου!

      Απάντηση
  5. Χριστίνα Σουλελέ

    Πολύ όμορφο Έλενα! Μου άρεσε πολύ!

    Απάντηση
    • Έλενα Σαλιγκάρα

      Χαίρομαι πολύ Χριστίνα που σου άρεσε. Καλή συνέχεια!

      Απάντηση
  6. Ανώνυμος

    Εξαιρετική γραφή Έλενα.Βουτηγμένη η πένα σου στην ευαίσθητη και ρομαντική φύση των ανθρώπων….

    Απάντηση
    • Έλενα Σαλιγκάρα

      Ευχαριστώ πολύ! Χαίρομαι που σας άγγιξε..

      Απάντηση
  7. Ανώνυμος

    Οχι αλλα ονειρα.όχι αλλες προσδοκίες για κατι Ματαιο….τι Ωραιά λόγια Έλενα…Μπράβο σου..

    Απάντηση
    • Έλενα Σαλιγκάρα

      Ευχαριστώ πολύ! Καλή σας μέρα!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!