Τα παιδιά του πολέμου

21.06.2020

Παιδιά του πολέμου, παιδιά του ξεριζωμού.

Μεγαλώσατε απίστευτα γρήγορα

πολύ πριν την ώρα σας.

Δεν προλάβατε καν, να γνωρίσετε πατρίδα.

Έσβησε γρήγορα για σας, το όνειρο

απωλέστηκε βάναυσα, η παιδική αθωότητα

μαράθηκε πρόωρα η ελπίδα.

 

Δεν προλάβατε καν, να παίξετε εσείς

με τα παιχνίδια σας.

Δεν ορίζετε πια εσείς, τα όνειρά σας.

Φρόντισαν άλλοι και έκλεψαν το γέλιο σας

σκότωσαν την χαρά σας.

 

Γεννηθήκατε με το κροτάλισμα των όπλων

και τις βροντές των κανονιών για μουσική

στο μαξιλάρι σας.

Αντί για στοργή, φροντίδα κι αγάπη.

Λάβατε μίσος, πήρατε πόνο,

αμέτρητες πληγές κι άφθονο δάκρυ.

 

Ξεριζωθήκατε για να γλυτώσετε

από την φρίκη, την έχθρα των αντιπάλων.

Νιώσατε από την τόσο τρυφερή ηλικία

με μιας,

την απίστευτη ασχήμια των μεγάλων.

 

Μα εσείς βάλατε ότι γλυκό απόμεινε

απ’ την πατρίδα, στη καρδιά σας.

Φορτώσατε σε μια μικρή βαλίτσα τα όνειρά σας

και κινήσατε κυνηγημένα για το άγνωστο.

 

Εσείς τα ξεριζωμένα, αποδημητικά πουλιά

γίνατε μικρά, μελαγχολικά σπουργιτάκια.

Που ρουφήξατε απλόχερα τη θλίψη

που βιώσατε απλόχερα την κόλαση

την κυνικότητα, τον όλεθρο, τη σήψη.

 

Γευτήκατε από γεννησιμιού σας

τον πόνο, τον φόβο, τον θάνατο.

Σηκώσατε με τα αδύναμα χεράκια σας

τον βαρύ κι ασήκωτο σταυρό του μαρτυρίου.

 

Παιδιά του πολέμου

παιδιά του ξεριζωμού.

Καμιά συγνώμη δεν μπορεί να σταματήσει

το δικό σας ατέλειωτο κλάμα.

Καμιά συγνώμη δεν μπορεί να απαλύνει

το δικό σας καθημερινό, ατέλειωτο δράμα.

Πάντα θα εμφανίζεται μπροστά σας

ένας διαρκής, ανηφορικός Γολγοθάς.

 

Δυστυχώς δεν προβλέφτηκε,

μα ούτε προβλέπεται,

ανάσταση για σας…

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ακολουθήστε μας

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου