Τα παιδιά του πολέμου

21.06.2020

Παιδιά του πολέμου, παιδιά του ξεριζωμού.

Μεγαλώσατε απίστευτα γρήγορα

πολύ πριν την ώρα σας.

Δεν προλάβατε καν, να γνωρίσετε πατρίδα.

Έσβησε γρήγορα για σας, το όνειρο

απωλέστηκε βάναυσα, η παιδική αθωότητα

μαράθηκε πρόωρα η ελπίδα.

 

Δεν προλάβατε καν, να παίξετε εσείς

με τα παιχνίδια σας.

Δεν ορίζετε πια εσείς, τα όνειρά σας.

Φρόντισαν άλλοι και έκλεψαν το γέλιο σας

σκότωσαν την χαρά σας.

 

Γεννηθήκατε με το κροτάλισμα των όπλων

και τις βροντές των κανονιών για μουσική

στο μαξιλάρι σας.

Αντί για στοργή, φροντίδα κι αγάπη.

Λάβατε μίσος, πήρατε πόνο,

αμέτρητες πληγές κι άφθονο δάκρυ.

 

Ξεριζωθήκατε για να γλυτώσετε

από την φρίκη, την έχθρα των αντιπάλων.

Νιώσατε από την τόσο τρυφερή ηλικία

με μιας,

την απίστευτη ασχήμια των μεγάλων.

 

Μα εσείς βάλατε ότι γλυκό απόμεινε

απ’ την πατρίδα, στη καρδιά σας.

Φορτώσατε σε μια μικρή βαλίτσα τα όνειρά σας

και κινήσατε κυνηγημένα για το άγνωστο.

 

Εσείς τα ξεριζωμένα, αποδημητικά πουλιά

γίνατε μικρά, μελαγχολικά σπουργιτάκια.

Που ρουφήξατε απλόχερα τη θλίψη

που βιώσατε απλόχερα την κόλαση

την κυνικότητα, τον όλεθρο, τη σήψη.

 

Γευτήκατε από γεννησιμιού σας

τον πόνο, τον φόβο, τον θάνατο.

Σηκώσατε με τα αδύναμα χεράκια σας

τον βαρύ κι ασήκωτο σταυρό του μαρτυρίου.

 

Παιδιά του πολέμου

παιδιά του ξεριζωμού.

Καμιά συγνώμη δεν μπορεί να σταματήσει

το δικό σας ατέλειωτο κλάμα.

Καμιά συγνώμη δεν μπορεί να απαλύνει

το δικό σας καθημερινό, ατέλειωτο δράμα.

Πάντα θα εμφανίζεται μπροστά σας

ένας διαρκής, ανηφορικός Γολγοθάς.

 

Δυστυχώς δεν προβλέφτηκε,

μα ούτε προβλέπεται,

ανάσταση για σας…

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

φαντάσου

φαντάσου

στον John Lennon    φαντάσου  γαλάζιο σύννεφο στου ορίζοντα τη ράχη  στάλες αγάπης να ραντίζουν τις καρδιές μας  της λήθης άγγιγμα να γίνεται το δάκρυ  κραυγές που ενώθηκαν σε μία οι πληγές μας   φαντάσου  πρασινοκίτρινο χειμέριο λουλούδι  ευωδιάζει μέσ’ στα...

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ' αγαπώ σαν το αλάτι και σαν την άσπρη ζάχαρη πως την πίκρα μου να κρύψω στη ζωή την άχαρη Να 'σαι το ξινό λεμόνι το γλυκό αμύγδαλο να 'σαι το νερό στην βρύση το κρασί στο δίλαβο Να 'σαι ο γλυκός καφές μου φρούτο στο καλάθι μου να δροσίζεις τις βραδιές μου σαν μετρώ...

Αρμονία και ολοκλήρωση

Αρμονία και ολοκλήρωση

Της ψυχής μου το άδειο κατώφλι είναι γεμάτο από το βλέμμα της απουσίας σου. Οι θύμησες, ρεμβασμός και θεία λειτουργία, ρυθμικός χορός και θυσία στης μνήμης το βωμό και η νοσταλγία κρυφή σπονδή στο χρόνο να έχουν και πάλι τα όνειρα αρχή και χρώμα. Της ψυχής σου τ’...

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Διαβάστε κι αυτά

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Παξοί

Παξοί

Στων Επτανήσων τον ιστό σαν πίνακας ζωγραφιστό ένα νησάκι σπάνιο το κάλλος του ουράνιο   Γαλαζοπράσινα νερά καθάρια κρυσταλλένια ο ήλιος λούζει από ψηλά μ αστράκια ασημένια   Ο Ποσειδώνας διάλεξε την Κέρκυρα για στόχο και με την Τρίαινα έκοψε κομμάτι από τον...

Το τέλος

Το τέλος

Τα πάντα έχουν ένα τέλος. Τέλος καλό, τέλος στυφό ή θλιβερό. Το τέλος που μας αξίζει ή μας πρέπει ό,τι η μοίρα έχει γράψει ή προβλέπει για να κλείσει την αυλαία της ζωής.   Το ταξίδι, κάποτε τελειώνει ο κύκλος της ζωής, πρέπει να κλείσει. Μόνοι γεννιόμαστε και...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου