Της ψυχής τα κρατημένα

6.10.2016

Όταν θα υποχωρήσουμε από τον καταιγισμό του πυρός
θα κοιταζόμαστε στον αμοιβαίο καθρέφτη της δυσπιστίας
και θα επικρίνουμε σκληρά τη μνήμη.

Ότι θα έχει περάσει ανάμεσά μας, ένας ποταμός
διαπερατός και διάφανος
βαθύς από τις αλλαγές.

Τι παράξενη αλληγορία...
Πάντα κάποιος θα πνιγόταν εδώ και εκεί,
στις δυσκολίες, στη σύγχυση.

Το ποτάμι θα είναι πάντα πίσω μας
αλλά και μπροστά μας, θα κυλάει νωχελικά
με την υπνωτική του κίνηση.

Δεν θα υπάρχει ακινησία, δεν θα υπάρχει γυρισμός,
αν και θα το θέλαμε - αδράχνοντας ξανά
της ψυχής τα κρατημένα, θα χανόμαστε στα ρεύματα.

-

γράφει η Βασιλική Δραγούνη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου