Select Page

Τη Λησμονιά, μα πιο πολύ τη Νοσταλγία

Τη Λησμονιά, μα πιο πολύ τη Νοσταλγία

 

 

Έλυσες τις μακριές  χρυσές πλεξούδες,

1922 και πέσαν στον ώμο τα μαλλιά κι οι μνήμες.

Νόημα δεν είχε πια μαζί σου να τις κουβαλάς.

Ξενιτεμένος μαχαλάς, τα όνειρα και η ζωή σου.

 

Στριμωγμένα τα χρόνια και τ’ αγγίγματα

στην πέτσινη βαλίτσα.

Στην ανάσα ενός τρένου που βροντά και τρέμει στα διαζώματα,

τρέμει η ψυχή στα άγρια ξημερώματα.

 

Λιθόστρωτα καντούνια γεμίζουν με βήματα και μια ηχώ σπαρακτική.

Μάτια κρεμασμένα στο κενό, στα μαύρα σύννεφα.

Χέρια διψασμένα για ουρανό και έρωτα,

και δυο χορδές ξεριζωμένες στην καρδιά σου.

 

Τη Λησμονιά, μα πιο πολύ τη Νοσταλγία, δεν αγάπησε κανείς.

Είναι θαρρείς το πρόσωπο μου ξένο,

σαν θέλεις να με θυμηθείς και δεν μπορείς.

 

Χρόνια μετά σωπαίνεις στις Εθνικές εορτές.

Καλά τυλιγμένη στο καφέ παλτό σου ξεμακραίνεις,

( έχοντας αφήσει πίσω ένα λουλούδι ).

Τις πλεξούδες δεν τις έκανες ξανά  ποτές∙

γιατί όσα περάσανε στο χθες, για εσένα δεν εμοιάσανε τραγούδι

Επιμέλεια κειμένου

Δέσποινα Ντάση

Η Δέσποινα Ντάση γεννήθηκε στην Αθήνα το 1983. Ποιήματά της δημοσιεύονται σε λογοτεχνικά περιοδικά και ιστοσελίδες. Το βιβλίο της ΄΄Όλα τα Μη του κόσμου΄΄ είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.

1 σχόλιο

  1. Kostas Konstantinidis

    είναι καιρός λοιπόν ρωμιέ την σμύρνη να ξεχάσεις
    να την αφήσεις να καεί για να την ξεπεράσεις
    κι όταν στον αποκαίδιων της την θέα πια δεν κλάψεις
    τότε θα είσαι έτοιμος για να την ξαναφτιάξεις.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!