Τι κι αν ήσουν

29.05.2016

hands_b

Αν ήσουνα από νησί
παινεμένο, ξακουσμένο
ιδέα έχασα με μιας
και σ’ έχω ξεγραμμένο.

Για φίλο σε λογάριαζα
κομμάτι δικό μου
συνεργάτη σ’ έκαμα
μα συλλογιζόσουν το κακό μου.

Γι’ αυτό και διέγραψα
εντελώς απ’ τη μνήμη
σπιθαμή προς σπιθαμή
πράμα να μη μείνει.

Αλήθεια εφάνταζαν
τα λόγια που εσύ είπες
μα φθόνο και κακοτοπιές
πίκρες και λύπες

Τα μόνα που κατάφερες
εσύ να χαρίσεις
σ’ άνθρωπο που θέλησε
εσέ να στηρίξει
μα λεβεντιά δεν είχες.

Πισώπλατα μαχαιρώματα
κι αν μου ’μαθε να παίρνω
η ζωή από παθήματα
εγώ στο διάολο τα στέλνω.

Μένω μονάχα
με το πέταγμά μου
που αίσια ακόλουθοι
στέκονται σιμά μου.

Αυτοί που είδαν σε εμέ
αετίσια τη ματιά μου
με περηφάνια και στοργή
σεβασμό αντικατοπτρίζω στα γραφτά μου.

Αυτά που μαρτυρούν
του καθενός τη λήθεια
και δεν γίνονται
όπως κάποιοι τυχάρπαστοι
δράκοι για παραμύθια.

Όσο κι αν σκέφτονται
στ’ αρρωστημένο του Εγώ μυαλό τους
τελευταία είναι η φορά
που ασχολούμαι με το μισεμό τους.

Απ’ τη δική μου τη γραφή,
νου, ψυχή, καρδιά μου
αφού αδειάσαν παντελώς μνήμες κι αισθήματά μου

Θα προσέχω μοναχά
ανθρώπους τους δικούς μου
φάροι άσβεστοι
στην ύπαρξη του σκεπτικισμού και του ψυχισμού μου.

Τσακαλάκι;

 

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Θα σε περιμένω

Θα σε περιμένω

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Κατάθεση ψυχής!Μπράβο , Άννα…
    Ένας χείμαρος το ποιήμα σου!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου