ΤΙ ΝΑ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΣΗΜΥΔΕΣ; – Μιχάλης Μπουναρτζίδης

15.12.2019

σχόλια

Τη ρώτησε μόνο για τις σημύδες που είδε στο όνειρό του. Τί να σήμαιναν;
Είχε περάσει κιόλας μια εβδομάδα από τότε που έφυγε με το τρένο ο αδελφός Ευγένιος, και οι ρυθμοί στο μοναστήρι επανήλθαν στο κανονικό. Το κανονικό είχε φθάσει να είναι μια ντουζίνα μοναχοί και «μοναχοί» που συμβίωναν αναγκαστικά με έναν Ρώσο, μια Ρωσίδα, έναν Πολωνό, όλοι τους λιποτάκτες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, έναν άλλο Ρώσο κι έναν Ελληνογάλλο, δραπέτες από στρατόπεδα, και μια Γερμανορωσίδα χήρα που ακολουθούσε τον έναν δραπέτη. Όλο αυτό ήταν το «κανονικό» που το αναστάτωσε για λίγο η παρουσία ενός φυγάδα Ναζί. Με περίσσεια διπλωματική γλώσσα ο Αβάς Αλόις μίλησε για ισορροπία κατανόησης, όταν ο Αντρέγιεφ τη βάφτισε «ισορροπία του τρόμου».
Δεν είχε κατασταλάξει τι από τα δύο ήταν.
Θυμήθηκε κι άλλους απ’ αυτόν τον θίασο του δρόμου, τον Κροάτη Επίσκοπο, έπειτα τους Έλληνες φασίστες, τον Ναζί λαθρέμπορο, και τον Κυριάκο. Αυτό το οδοιπορικό που ξεκίνησε τέλος Γενάρη του 1945 λίγο έξω από το ʼουσβιτς, θα τέλειωνε παραμονή Χριστουγέννων στη Σαλονίκη…

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Δείτε κι αυτά

Αμαρόκ, του Βαγγέλη Γιαννίση

Αμαρόκ, του Βαγγέλη Γιαννίση

Μια γυναίκα αυτοκτονεί, αφήνοντας πίσω της ένα σημείωμα με τη λέξη «Αθώος». Ο σύζυγός της, πρόσφυγας από τη Σομαλία, είναι στη φυλακή για τον εκ προμελέτης φόνο μιας έφηβης μαθήτριας και ο γιος της έχει εξαφανιστεί μετά τον θάνατό της. Θα ανοίξει λοιπόν ξανά μια...

Για πόσο; Για όσο…

Για πόσο; Για όσο…

Και φτάνει εκείνη η ώρα που λες πως δεν υπάρχεις. Κινείσαι, τρως, χαμογελάς για κείνους που σε βλέπουν. Θέλεις να φύγεις μα δεν είν’ η ώρα. Έχεις πολλά να κάνεις. Έχεις σημεία αλάβωτα πολύ αίμα να τρέξει. Κι εκεί που όλα γύρω σου τα πνίγει η σκοτεινιά ένα χαμόγελο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου