Του αγγέλου το σώμα

27.06.2015

 

 

του αγγέλου το σώμα

πως στα χέρια μου βρέθηκε

στης ψυχής μου τα μάτια

Ένας Έρωτας δάκρυσε

της ζωής μου το χρώμα

τη στιγμή που μ' αρνήθηκε

θλίψη έγινε θλίψη

και στα μάτια Σου κύλησε.....

δε φοβάμαι το θάνατο

όταν νύχτα μ' ασήμι, σ' αγγίζω

σαν λουλούδι αθάνατο

στο άρωμα σου

μεθώ και λυγίζω.

Σ' αγκαλιάζω

μια θάλασσα γίνεσαι

Σε κοιτάζω,

χελιδόνια στο βλέμμα Σου

χελιδόνι κι εγώ στ' άσπρο κύμα πετάω

σαν παιδί Σ' αγαπώ

στην καρδιά μου αφήνεσαι.

Σε ζητώ

και φοβάμαι να πω

πως για Εσένα πονώ και γερνάω.

των ανέμων τ' αρώματα

διπλό κόμπο κρατώ στο μαντήλι μου

στ' ουρανού τα πατώματα

τραγουδούν μεθυσμένα τα χείλη μου

τη σιωπή μου τη νύχτα

ξέρω πως μόνο Εσύ

αφουγκράζεσαι

τρυφερά να μου λες καληνύχτα

δεν ξεχνάς...

μυστικά με χρειάζεσαι.

αχ ποιές είναι οι λέξεις

του έρωτα άλλα

τραγούδια ονειρεύτηκα

μες το φως,

με το φως πως να παίξεις

στων ματιών Σου

τη θύμηση μπλέχτηκα.

η βροχή θα σε φέρει

Αύριο...

μ' ένα άστρο ταπεινό στο στερέωμα

θα βρεθούμε ξανά

πλάι - πλάι και χέρι με χέρι

στης Αγάπης

το μεγάλο ξημέρωμα.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

10 σχόλια

10 Σχόλια

    • Ζωή Δικταίου

      Της καλημέρας ο ανθός σ’ ένα φτερό αγγέλου.
      Ελένη, όλα για το φως, για να συνεχίσει το ταξίδι του.

      Απάντηση
  1. Matina Mardeli

    Το μέτρο του ποιήματος σας προξενεί πολύ θετικές δονήσεις!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Δάκρυ, έρχεται συχνά για να εκφράσει το μέσα μας κόσμο, αυτό που μας θυμίζει όχι μόνο την ανάγκη να είμαστε πιο ανθρώπινοι, αλλά και την επιταγή της συνείδησης για την αναπόφευκτη σύγκρουση στην καθημερινότητα με τα δήθεν και τα εύκολα. Ευχαριστώ για ότι αισθάνεστε, Ματίνα.

      Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    Αγγίζετε ψυχές!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Έχω αγαπήσει τα καρφιά που με πόνεσαν. Τώρα είναι ασημένιες παραμάνες στην καινούρια φορεσιά της καρδιάς. Νιώθω τυχερή επιλέγοντας και τη μοναξιά ως στάση ζωής, γιατί μου επιτρέπει να κρατώ σε εγρήγορση τις αισθήσεις και σίγουρα, με τη μοναδική μουσική ενορχήστρωση που μας προσφέρεται μέσω των στοιχείων της φύσης, άνεμος, νερό, δέντρα, βράχια, βροχή, αυτή η κατάσταση μοιάζει πολυτέλεια και δρόμος φυγής. Κάπως έτσι μου προκύπτουν και οι ποιητικές απόπειρες. Άννα, ας είναι δίκαιη μαζί σου η ζωή.

      Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Η αγάπη Μάχη, γίνεται όχημα, για να ταξιδέψουμε στη ζωή και σ’ αυτό το ταξίδι, για να μην χάσουμε τη ρότα, οι αποσκευές είναι απλές λέξεις, αλήθεια, αυτογνωσία, καλοσύνη, περίσκεψη, αισιοδοξία. Σίγουρα έχεις να προσθέσεις κι άλλες λέξεις. Μου αρέσει να πιστεύω πως κάποιοι, έχουν ένα μοναδικό χάρισμα και το αντέχουν, είναι η εκ γενετής αθωότητα – ταυτότητα. Ευχαριστώ. Ας έχεις ουρανό για τα όνειρα σου.

      Απάντηση
  3. ΣΟΦΙΑ ΚΙΟΡΟΓΛΟΥ

    Είστε εκπληκτική ποιήτρια!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Το γνωρίζετε Σοφία, είναι πολύ χειρότερο να σέρνεσαι από το να σταυρώνεσαι. Οι περισσότεροι, ίσως θα έχουμε ηττηθεί πολλές φορές από κίβδηλες συμπεριφορές στο περιβάλλον μας, μα δεν έχει σημασία πόσες φορές ηττηθήκαμε, σημασία μείζονα αποκτά το πόσες φορές καταφέραμε να ορθώσουμε ανάστημα και να μετρήσουμε τις αντοχές μας, με μέτρο την αγάπη. Την αγάπη που ξέρει να αντέχει γιατί αντλεί πάντα δύναμη από τους ταμιευτήρες της ψυχής. Ευχαριστώ γιατί στην καρδιά σας γίνομαι εκπληκτική…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου