Του φθινοπώρου Άνοιξη

29.09.2015

 

Θλίψη του φθινοπώρου.
Πόσο όμορφη είσαι με αυτό το φόρεμα.
Πεσμένα φύλλα...
Υποκλίνονται στο πέρασμα σου.
Ένας νοσταλγικός αέρας.
Κάτι απ' το άρωμά σου μου θυμίζει.
Κι αυτή η ξαφνική βροχή...
Πόσο όμορφη ήταν στα μάτια σου.
Γρατζουνάω απαλά τις χορδές.
Θυμάμαι το κονσέρτο που τόσο ηδονικά έδινε το παλλόμενο κορμί σου.
Κι όπως σου φώναζα σε αγαπάω στα χείλη,
Όλο το σώμα σου το τράνταζε η σιωπή
Το στόμα σου έμενε ανοιχτό, μοσχοβολούσε,
Λες κι η Αγάπη άνοιξη είχε ντυθεί

 

_

γράφει ο Γιάννης Πανδρεμένος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το όνειρο

Το όνειρο

Κλείσε  τα μάτια και ταξίδεψε. Κλείσε τα μάτια κι ονειρέψου. Γιατί το όνειρο μπορεί και σε ταξιδεύει μακάρια ανέμελα, στη σιωπή. Μπορεί να αψηφά τη πεζότητα να γλυκαίνει τη στυφή καθημερινότητα. Επειδή  είναι η μαγική πινελιά που χρωματίζει κι  ομορφαίνει, την ίδια...

Χωρίς Τίτλο

Χωρίς Τίτλο

Στα βάθη του ωκεανού στο υγρό έρεβος της λήθης τα μάτια σου αχτίδα μάταια μια προσευχή χωρίς πίστη Στη μέση της ερήμου άμμος σε κλεψύδρα αέναη για γνώση στερνή διψάσαμε όμως τώρα τα χείλη κολλήσανε Στην πανύψηλη κορυφή η μοναξιά σκληρός παγετώνας για να κρατηθούμε...

Οι παραισθήσεις της ερήμου

Οι παραισθήσεις της ερήμου

Ήρθα στον κόσμο Έλληνας και ανδρώθηκα ως Κρήτας Στους ώμους γιγάντων μάταια έκατσα Τώρα στην έρημο εξόριστος θυμάμαι τις αισθήσεις Τόπος που δεν μυρίζεις γιασεμί χώμα βρεγμένο ζωντανό τη ρετσινιά των πεύκων και αγέρα καθάριο, δροσερό τόπος άγνωστος είναι αυτός ο τόπος...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Θαυμάσιο!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Γιάννης Πανδρεμένος

    Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια. Καλη σας ημέρα

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου