Του Φωτός κομπασμός και Ύμνος

7.02.2016

tree_light

Γη τε μητρί, φιλτάτη τροφό

Επιστρέφω από τον φωτεινό μύθο του καλοκαιριού, ντυμένος
την λεοντή των ονείρων,
κοιμάμαι
και όμως είμαι ξυπνητός,
δοκιμάζονται πάνω μου
όλες οι προθέσεις
και όλα τα ακονισμένα οξύτονα ένστικτα.
Κοιτάζω τον νόμο και αυτός
παραβιάζεται-
πού αυθαιρετώ και πού
ανυπότακτος μένω μ' όλα τα φύρδην
μίγδην μπερδεμένα αιματηρά λογάκια μου;
Μουσική που μου χαρίστηκες κι όταν
εγώ δεν καταλάβαινα πού
να βάλω τελεία-
μουσική που με λαβώνει και μου κεντά
την καρδιά,
δείξε Φως το ιαματικό σου σίγουρο έλεος, δείξε
πόσο ψυχανεμίστηκα την ευφράδεια των δέντρων και πόσο
αγάπησα της Φύσης το ιερό μέγα Μαρτύριο..

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

4 σχόλια

4 Σχόλια

Υποβολή σχολίου