Το άσπρο σου πουκάμισο…

24.08.2016

kiss_stain

«Το άσπρο σου πουκάμισό είναι στο καθαριστήριο»

«Το άσπρο σου πουκάμισο με το λεκέ είναι στο καθαριστήριο»

«Το άσπρο σου πουκάμισο με το λεκέ στο πέτο του γιακά σου είναι στο καθαριστήριο»

«Το άσπρο σου πουκάμισο με το λεκέ από κραγιόν στο πέτο του γιακά σου είναι στο καθαριστήριο»

«Το άσπρο σου πουκάμισο με το λεκέ από κραγιόν στο πέτο του γιακά σου είναι στο καθαριστήριο. Θα είναι έτοιμο τη Δευτέρα…»

Χίλια post it μέχρι να γράψω το σωστό. Λες και ήταν τόσο δύσκολο. Πιο δύσκολο είναι να διαλέξω τι θα βάλω στη βαλίτσα. Τι παίρνεις όταν φεύγεις; Πρόχειρα ή καλά; Λέω να βάλω μόνο φορέματα και γόβες. Να πηγαίνω στο σούπερ μάρκετ με το φόρεμα των αρραβώνων αδιάφορη και cool. Στο χασάπη να βάζω το μαύρο το γυαλιστερό το βραδινό με την πλάτη έξω. Και στο μανάβικο ένα εμπριμέ καλοκαιρινό που να ταιριάζει και ας είναι χειμώνας.

Χίλια post it μέχρι να αφήσω το σωστό πάνω στο ψυγείο. Παίζει από την πείνα του να μην το δει. Θα σκεφτεί ότι είναι πάλι μια υποχρέωση που έχω αφήσει να κάνει αλλά δε θα τη δει καν γιατί βαριέται. Μια υποχρέωση. Έτσι κατάντησε κι η αφεντιά μου και να σου το κραγιόν στο γιακά. Και ναι δεν το χρειαζόμουν τούτο το σημάδι. Είχα ήδη δει άλλα προειδοποιητικά ξεκάθαρα. Μα να αυτό με το πουκάμισο είναι και αποδεικτικό. Του το κρέμασα στο φωτιστικό της κρεβατοκάμαρας. Αυτό θα το δει. Και τότε τρέχοντας θα ξαναγυρίσει στο χαρτάκι του ψυγείου λουσμένος από κρύο ιδρώτα.

Γιατί ναι μάγκα μου. Να με απατάς θες. Να μη με θες, θες. Να με χωρίσεις δε θες. Μα έλα που δε θα χρειαστεί γιατί σε χώρισα καιρό τώρα. Σε χώρισα από τις σκέψεις μου. Κι ύστερα από την καρδιά μου. Σε χώρισα από τους άλλους τους έρωτες που άφησα να έρθουν. Από όσα δε θα μάθεις σε χώρισα. Σε ξεχώρισα κάποτε μα τώρα σε χώρισα. Τα χαρτιά είναι επισημότητες. Το κραγιόν η ηρωική μου έξοδος. Η απόφαση να φύγω από κάπου που είχα ήδη φύγει.

Δε γαμιέται. Δε βάζω τίποτα στη βαλίτσα. Σκέτα όλα. Κι εγώ σκέτη. Μου αρέσει. Να φεύγω σκέτη για να γεμίσω κάπου αλλού. Έτσι όπως σε γνώρισα. Σε είχα κοιτάξει και απαντούσες γάντι στη μοναξιά μου. Μα είχες κάτι στο βλέμμα που μου έλεγε ότι δε θα μείνεις για πολύ. Και το ήξερα. Ούτε κι εγώ έμεινα για πολύ. Για αυτό και δεν είμαι θυμωμένη. Είμαι πειραγμένη. Με σένα και με εμένα μαζί. Βασικά με ενοχλεί. Που δεν έχουμε μάθει στη ζωή μας να κρατάμε εκείνα που μας κρατούν.

Φεύγω και δε θα ξαναέρθω. Αυτό έμαθα χρόνια να κάνω. Να φεύγω και να μην ξαναέρχομαι. Κάπως έτσι τρέφεται η ζωή μου. Κάθε φορά σκέτη. Κάθε φορά στεγνή. Στραγγίζω την καρδιά και της λέω πάμε παρακάτω. Και εκείνη κατεβάζει το κεφάλι σα λυπημένο σκυλί που ακολουθεί πιστά.

Έτσι πιστά χτυπά και τώρα η καρδιά.
Πιστά για να ζω.
Πιστά για να φεύγω…

«Το άσπρο σου πουκάμισο με το λεκέ από κραγιόν στο πέτο του γιακά σου είναι στο καθαριστήριο. Θα είναι έτοιμο τη Δευτέρα. Μα εγώ μέχρι τότε δε θα είμαι εδώ. Αντίο…»

 

 

(Πηγή εικόνας)

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Διαβάστε κι αυτά

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Τα κόκκινα τριαντάφυλλα

Τα κόκκινα τριαντάφυλλα

Εκείνος παραφυλάει στη γωνία, επιμελώς κρυμμένος κάτω από μαύρη ρεντικότα, σκούφο και δερμάτινο χαρτοφύλακα που χάσκει σκισμένος. Την κοιτά με ματάκια μικρά. Τα ματογυάλια κρύβουν μια σπάνια εξαιρετική όραση. Με τρεμάμενο χέρι εκείνη βγάζει τα κλειδιά, κάνει να...

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    “Σε χώρισα από τις σκέψεις μου. Κι ύστερα από την καρδιά μου” Κι όταν αυτό συμβαίνει είναι υποκρισία να μη χωρίζουν κι οι φυσικές παρουσίες. Πολύ όμορφο και πολύ αληθινό το κείμενό σου Μάχη. Καλημέρα!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Και πόσοι ζουν με αυτήν την υποκρισία Χριστίνα μου και χάνουν τη ζωή που θα μπορούσαν να ζήσουν… Καλημέρα!

      Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιωτη

    Αληθινό …. πολύ δυναμικό. Μπράβο Μάχη μου!!! Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  3. Lena Mavroudi Mouliou

    Ηρωική έξοδος Και εν όψη αυτής μια αθυροστομία που μού προκάλεσε έκπληξη Αλλά οι νέοι έτσι εκφράζονται πια και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Ωραίο

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Ναι ηρωική έξοδος. Πράγματι. Όσο για την αθυροστομία της ηρωίδας μου τι να σου πω. Έτσι της αρέσει να εκφράζεται. Καλή σου μέρα

      Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    “Σε ξεχώρισα κάποτε μα τώρα σε χώρισα”. Όταν γνωρίζουμε κάποιον ο ενθουσιασμός και το ξαφνικό φτερούγισμα που νιώθουμε για τη δεδομένη στιγμή, μας δίνει το πράσινο φως. Μετά τα πράγματα αλλάζουν και για τους άλλους και για εμάς. Και πολύ σωστά “Τα χαρτιά είναι επισημότητες.” Μου αρέσει που μπαίνουμε και στη διαδικασία σκέψης για το πως θα το πούμε στον άλλον…

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Είναι η διαδικασία ωρίμανσης της απόφασής μας και όχι τόσο σκέψης του πώς θα το πούμε στον άλλον. Μόλις σιγουρέψουμε το λόγο της εξόδου μας και νιώσουμε τη δύναμη αυτή, τότε τα υπόλοιπα δε ζορίζουν καθόλου. Αρκεί και ένα post-it στο ψυγείο 😉
      Καλή σου μέρα Βάσω!

      Απάντηση
  5. ΑσημιναΛεοντη

    Τελειοοοοοοοο για μενα….!!
    Απο τα καλυτερα σουυυυ!!!
    Μιραβο και για το αυθορμητο…ηρωικο….και πολυ σικ…απο κει που ηρθε!!!!!
    Μπραβο σου!!!!!!,

    Απάντηση
  6. Σοφία Ντούπη

    Μου άρεσε πολύ η ηρωίδα σου Μάχη μου…Πολύ!!!!! Και ο τρόπος της και οι σκέψεις αλλά κυριότερα η αντίδραση της !!!!!!! Έτσι γιατί τα λευκά πουκάμισα αγαπιούνται και φοριούνται ολόλευκα!!!!!!!Την αγάπη μου και τα φιλιά μου από Χανιά!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σωστά Σοφία μου. Τα λευκά αγαπιούνται…και φοριούνται ολόλευκα…! Η χαρά μου διπλή. Για το σχόλιο αλλά και για τον τόπο αποστολής του. Να περάσεις πανέμορφα στο μαγικό νησί… Την αγάπη μου σε όλους σας…

      Απάντηση
  7. Μάρθα Δήμου

    Πάρα πολύ ωραίο με το δικό σου μοναδικό τρόπο έδωσες ένα νοκ άουτ!!! Μπράβο Μάχη μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου