Το ίδιο παιχνίδι

25.05.2016

sky_balloons_man_b

Κοιτάζω τον ουρανό. Κάποια διέξοδο. Κοιτάζω τα μάτια σου. Το αδιέξοδο. Κοιτάζω και χάνομαι… μια ψηλά και μια εσένα που στέκεσαι απέναντι μου. Τι θα με λυτρώσει άραγε; Η φυγή ή η εμμονή; Και μετά, άντε ναι, το ίδιο παιχνίδι απ’ την αρχή, το ίδιο τέλος. Και προς τι όλα αυτά; Ποιο το νόημα; Κι άλλος κύκλος μες στον κύκλο. Κι η καρδιά στο πέρα - δώθε. Μ’ ακούει κανείς; Δε μ’ ακούει. Κι αν μ’ ακούσει, δε θα ’σαι εσύ. Επομένως, άρα, συμπερασματικά τι; Πού πήγες τώρα; Εγώ εδώ κοιτώ τον ορίζοντα… κι είστε εκεί, κάπου στο βάθος… εσύ κι ο ουρανός.
Πάμε πάλι.

 

_

γράφει η Πόπη Κλειδαρά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Περιεκτικό σαν ένα φρεσκοψημένο καρβέλι παραγεμισμένο με γλυκιά μυζήθρα!
    Αεικίνητο σαν το εκρεμμές του σαλονιού που δεν σταματάει να χτυπάει τον επόμενο τόνο της έμπνευσης!
    Μπράβο , Πόπη!

    Απάντηση
  2. Πόπη Κλειδαρά

    Τι όμορφα λόγια… Κυρία Χρυσούλα μου, ευχαριστώ πολύ!!!!

    Απάντηση
  3. Μάρθα Δήμου

    Δυνατό και αληθινό, μπράβο σου!

    Απάντηση
  4. Πόπη Κλειδαρά

    Σ’ ευχαριστώ πολύ Μάρθα!

    Απάντηση
  5. Πόπη Κλειδαρά

    Άννα μου, χαίρομαι που σου άρεσε. Καλό βράδυ!

    Απάντηση
  6. Πόπη Κλειδαρά

    Να είσαι καλά Μάχη μου. Αν και τελευταία δεν έχω τόσο χρόνο για να διαβάζω τις δημιουργίες όλων σας, θα επανέλθω σύντομα! Ευχαριστώ πολύ.

    Απάντηση
  7. Έλενα Σαλιγκάρα

    Μια πνιχτή κραυγή, ένα γιατί, μια θλίψη… τόσα κι άλλα τόσα χώρεσες Πόπη σε αυτό το μικρό κείμενο. Μπράβο σου.

    Απάντηση
  8. Πόπη Κλειδαρά

    Σ’ ευχαριστώ πολύ Έλενα. Να είσαι καλά. Καλημέρα!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου