sky_balloons_man_b

Κοιτάζω τον ουρανό. Κάποια διέξοδο. Κοιτάζω τα μάτια σου. Το αδιέξοδο. Κοιτάζω και χάνομαι… μια ψηλά και μια εσένα που στέκεσαι απέναντι μου. Τι θα με λυτρώσει άραγε; Η φυγή ή η εμμονή; Και μετά, άντε ναι, το ίδιο παιχνίδι απ’ την αρχή, το ίδιο τέλος. Και προς τι όλα αυτά; Ποιο το νόημα; Κι άλλος κύκλος μες στον κύκλο. Κι η καρδιά στο πέρα - δώθε. Μ’ ακούει κανείς; Δε μ’ ακούει. Κι αν μ’ ακούσει, δε θα ’σαι εσύ. Επομένως, άρα, συμπερασματικά τι; Πού πήγες τώρα; Εγώ εδώ κοιτώ τον ορίζοντα… κι είστε εκεί, κάπου στο βάθος… εσύ κι ο ουρανός.
Πάμε πάλι.

 

_

γράφει η Πόπη Κλειδαρά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!