Το Θα που δε Θα συναντήσω

29.01.2020

Το Θα* δε Θα ’ρθει αύριο να με ξυπνήσει με του πουλιού το πρωινό κελάηδισμα.

Ζεστός καφές κι ένα φιλί, για με δεν Θα ’ναι η πρώτη καλημέρα.

Ποιο μέλλον και ποια όνειρα μαζί μου Θα δεθούν;

Τρομάζω, φοβάμαι, σκιρτώ, παιδί σε κάτασπρο σεντόνι.

Μόνη μου παρηγοριά της μάνας μου το χέρι.

Πότε ξανά Θα κολυμπήσω και πότε πάλι Θα πεινάσω;

Τ’ άγρια αισθήματα του πόθου μου πότε Θα γευτώ και πώς Θα πολεμήσω;

Ο Έρωτας… Θα με κοιτάξει μ’ αγωνία, γοργά Θα προσπεράσει.

 Χείλη ζεστά αναζητεί να ξαποστάσει. 

Του κάτισχνου κορμιού μου τα παγωμένα μαύρα χείλη κανείς Ερωτιδεύς δε Θα’ σκυβε ποτέ να τα φιλήσει.

Αφήνω ένα Θα να ζήσει έξι φορές μέσα από σας, φορτίο σκιερό απ’ τα βήματα της νιότης, στο διάβα της ζωής μέχρι το τέρμα της.

Πότε ξανά Θα ειδωθούμε;

Με ποιο κορμί Θα σ’ αγκαλιάσω;

 

Δεκέμβριος 2019

 

 

_

γράφει ο Φοίβος Σταμπολιάδης

 

* Εμπνευσμένο από την μεγάλη μας ποιήτρια κ. Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ.

Στην τελευταία της συνέντευξη στην δημόσια τηλεόραση, εξέφρασε με συγκλονιστικό  κι ποιητικό τρόπο την αγωνία του ανθρώπου που η ζωή του φτάνει στο τέλος της και δεν μπορεί να ονειρευτεί, να σχεδιάσει και να ελπίζει, λέγοντας  χαρακτηριστικά ” έχει φύγει το Θα από την ζωή μου”.

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου