A32_b

 

Σαν ανοίγω την πόρτα του σπιτιού

Δυαδικά τα βήματά μου και μοντέρνα

Φλύαρες που είναι τούτες οι γειτονιές

Χαρούμενες αυλές με ανοιχτά τα παραθύρια

Λόγιοι όλων των λογιών, φιλόσοφοι

Πολιτικοί κι επαναστάτες και σοφοί

Μία στροφή αν κάνω επιδέξια γυρνώ

ολόκληρο τον κόσμο ταχύτατο ταξίδι

Μια δραμαμίνη μόνο όνειρο λειψό κρατώ

Για την καρδιά μου την ασθενική

Με κωδικούς κι αλγόριθμους στριφνούς

τις πόρτες καταφέρνω και ανοίγω 

κλειδούχος εραστής και φίλος καρδιακός

Καμιά φορά από το λήθαργο ξυπνώ

τρέχω στην πόρτα της ζωής

κι αδύναμα τη σπρώχνω για ν’ ανοίξει

Μα μέσα στη σιωπή μου αντηχεί

«Έχεις πετάξει χρόνια το κλειδί!»

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!