Το κομποσκοίνι των δακρύων

1.07.2016

Μεταναστεύω με τον αέρα
κανείς μας δεν αιωρείται.
Τεμαχιζόμαστε,
ψηφίδες του χρόνου γινόμαστε.

Μια σαύρα ερήμου
ενσαρκώνεται εμπρός μου.
Τα μικρά της ποδαράκια,
στην καυτή άμμο.
Φλεγόμενα βήματα,
πάνω τους έρπεται
πυρπολημένο το μυαλό μου.

Θύμησες άνυδρες.
Η ανάγκη μου μεγάλη,
να συρθώ ως το μεγαλείο σου.

Γιε των Δακρύων μου.
Στα σακατεμένα μου γόνατα
κρατώ το βάρος της ευθύνης μου.

Τι φορτίο ο εαυτός μου
Θεέ μου.
Κόκκοι άμμου
στα μάτια.
Γυαλί γίνεται.
Ματώνει ότι βλέπω.
Γλύφω τις πληγές μου,
μόνος επουλώνομαι.
Η προσευχή:
Λόγος κόμπος λάθη
Λόγος κόμπος πάθη.
Λόγος κόμπος δάκρυ.

Η ύπαρξη:
ερημωμένη
ικέτης πια
καρφιτσώνω την πτώση μου
στο μέτωπο.
Εγώ ο έκπτωτος.

Το φεγγάρι σφυρηλατεί τη Νύχτα μου
Μεταλλικοί ήχοι εμβολίζουν το μυαλό μου.

Η προσπάθεια:
Το βήμα γλιστρά πάνω στους λίθους
αυτούς που πολλοί πήραν στο χέρι
για να μου ρίξουν.

Βήμα κουρασμένο
παραπατώ στις ενοχές

Η Κάθαρση:
Το δάκρυ
πορφυρές ουρές
ίχνη στο δέρμα
στάζει.
Αλμυρό
γήινο.

Ανατολή...

Το φως!
το φως!
Αχνίζει από τα σπλάχνα της αυγής.

Φωνή Βροντερή!

“Σήκω άνθρωπε!
Σήκω άνθρωπε και στάσου”
Λευκά νέφη πρησμένα
ώριμα στήθη γυναικός,
νερό ουράνιο
βυζαίνω


Υγρασία
Πηλός γίνομαι
χτίζομαι ξανά.

Άνθρωπος καθάριος
στέκομαι
στης γης το στερέωμα.

Το κομποσκοίνι των δακρύων μου
στον λαιμό.

Δέξου με Κύριε.

 

_

γράφει η Ελένη Χιωτάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Μέρες τώρα βλέπω αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου με θέμα όσα τράβηξε η ανθρωπότητα από τους σημερινούς -και όχι μόνο- συμμάχους μας, τους Γερμανούς. Ασχήμια, απανθρωπιά, βαναυσότητα και ό, τι αρρωστημένο μπορεί να γεννήσει το μυαλό του...

Σε χρώμα διαδρομές

Σε χρώμα διαδρομές

Από μια τζαμαρία μέσα.Κοιτώ τον Ουρανό. Kοιτώ μια κουκκίδα στο βάθος να χορεύει, να στροβιλίζεται και ακίνητη να μένει.Να μεγαλώνει. Να αλλάζει σχήμα.Γνώριμο σχήμα να παίρνει.Ν' αποχτά φτερά. Φτερούγες απλωμένες. Αστραφτερές.Στα χρώματα της Ίριδας.Κύκλους...

Μια μάνα

Μια μάνα

Η ωραιότερη περίοδος μια γυναίκας, για τις περισσότερες, είναι η εγκυμοσύνη. Εκτός από τις ορμόνες που χορεύουν σε τρελό ρυθμό, το συναίσθημα της προσμονής είναι στο έπακρό του. Νοιώθει εκείνο το "σποράκι" να μεγαλώνει και με τον καιρό κάτι φτερουγίσματα...

Μικρός τιτανικός

Μικρός τιτανικός

 Κοίταξε τώρα. Καπνίζω. Καπνίζω με ατελείωτη μανία και ο καπνός γεμίζει όλο μου το είναι. Πού είσαι να με αποτρέψεις, να με σταματήσεις από τη συνήθεια που σιχαίνεσαι τόσο πολύ; Μου έλεγες ότι το τσιγάρο θα με σκοτώσει. Μέγα λάθος. Θέλεις να σου πω εγώ τι...

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Οικονομία εαυτού

Οικονομία εαυτού

Σκορπίστηκες από 'δω κι από 'κει.Μοίρασες την ψυχή σου σε χίλια κομμάτια κι έδωσες σε όλους από λίγο.Μέχρι που άδειασες και τώρα δεν έχεις να σου δώσεις τίποτα.Τα πήραν όλα, αφού τα πρόσφερες. Σε εσένα, κανένας και τίποτα.Ας πρόσεχες… _γράφει η Νίκη...

Μια μέρα νεκρή

Μια μέρα νεκρή

Είναι ένα ταξίδι, που καρτεράω.Ένα ταξίδι με τρένο.Το ονειρεύομαι,Nα διασχίζει τις ράγες πάνω στη θάλασσα,Να κατεβαίνει στο βυθό,Να μου γνωρίζει την άβυσσο.Ξέρω.Ξέρω.Τα τρένα δεν ταξιδεύουνΠάνω σε θάλασσεςΟύτε καταδύονται σε βυθούςΜα είναι και αυτό ένα...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Η ιερή διαδικασία της Γέννεσης στον Κρυπτογραφημμένο Δίσκο της απεραντοσύνης…Κόμπο κόμπο, βήμα βήμα, δάκρυ δάκρυ κι όλα πάλι απ την αρχή μέσα από το πρίσμα της φθαρτότητάς μας….
    ΜΠΡΑΒΟ!

    Απάντηση
  2. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Υπέροχες λυρικές εικόνες … κάτοπτρο
    μιας ψυχής που διψά …

    Πανέμορφοι στίχοι !

    Καλό ΣΚ !

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Λόγος κόμπος λάθη
    Λόγος κόμπος πάθη.
    Λόγος κόμπος δάκρυ.
    Υπέροχο!!!!! Δεν έχω λόγια μπράβο σας!!!!!!!!

    Απάντηση
  4. Μάρθα Δήμου

    Υπέροχο ποίημα, συγχαρητήρια.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου