Select Page

Το μαξιλάρι, της Μάχης Τζουγανάκη

Το μαξιλάρι, της Μάχης Τζουγανάκη

pillow_bed

Δώδεκα παρά και η ίδια συνήθεια. Ένα άδειο μπουκάλι κρασί. Αγορασμένο πριν λίγο από την απέναντι κάβα. Φορώ και πάλι τα λόγια σου. Απάντησες με δυο τρεις λέξεις και μια έξυπνη ατάκα στις διαγώνιες σκέψεις μου και με καληνύχτισες. Κάποιο μπαράκι σε έχει φιγούρα χορευτική και ελκυστική. Κάποια αγκαλιά σε κρατά ανίδεα τυχερή. Δεν ξέρω πόσες φορές σε αρνήθηκα. Ούτε που θυμάμαι πια. Έφτιαξα τέλειους μονολόγους στους διαλόγους μας για να με πείσω και ύστερα να το βάλω σκοπό να πείσω και εσένα.

Δώδεκα παρά με το ίδιο σκηνικό. Τρεκλίζω για να βρω το διάδρομο. Το στομάχι μου διαμαρτύρεται όπως και η χαρά μου. Νηστικά και τα δύο. Ένα μαξιλάρι με περιμένει. «Άργησες» φωνάζει και απλώνει τα χέρια του. Το ίδιο σώμα πάντα, μικρές και λειψές οι αναλογίες αυτής της σχέσης. Το σφίγγω μα δεν καλύπτει το σώμα μου όσο και αν το πιέσω. Νιώθει άχρηστο και το ξέρω. Του αρχίζω την κουβέντα για να το μερέψω. Ίσως το ίδιο να έχω ανάγκη και εγώ. Θα μας πάρει ο ύπνος καλύπτοντας με αυτούς τους ήχους τα κενά μας. Θα μας βρει το ξημέρωμα αταίριαστα ταιριασμένους και διψασμένους από έναν έρωτα που δεν αφήσαμε ποτέ να ‘ρθει. Θα μύριζες στο σώμα μου, θα μύριζες στην κεντητή υφαντή μαξιλαροθήκη του. Θα κένταγε η βραδιά πάνω μας, σβήνοντας τα ανολοκλήρωτά μας.

Σηκώνομαι βιαστικά με τη ζαλάδα της νύχτας να με οδηγεί. Η μέρα αρχίζει και πάλι. Αρπάζω το κινητό. Τσεκάρω τα mail μου. «Καλημέρα μικρή. Καληνύχτα για μένα». Μου επισυνάπτεις και μια φωτογραφία. Ώρα αποστολής 06.30. Μια φωτογραφία αξημέρωτη σχεδόν. Έχεις φωτογραφίσει το χέρι σου αγκαλιά με ένα μπουκάλι μπύρας άδειο και ένα χέρι θηλυκό σαν φίδι το τυλίγει. Έτσι απλά με δυο ξενυχτισμένα χέρια στην οθόνη του κινητού, ξερνάω το χτεσινό μου κρασί. Πετάγομαι στο μπάνιο και ρίχνω νερό στο πρόσωπό μου. Ο καθρέφτης μου θυμίζει πως εγώ είμαι αυτή που λείπει από τη ζωή και τον σπάω με μια γροθιά. Με ματωμένο το χέρι πιάνω πάλι το κινητό και σου απαντώ με ένα χαμογελάκι. Ξέρεις, από εκείνα τα χαμόγελα που δε συμφωνούν με την ευτυχία που προβάλλουν, απλά την καμουφλάρουν για να μη βγει η δυστυχία από πάνω και νικήσει.

Το μαξιλάρι με ικετεύει να σταματήσω να το μουσκεύω κρύβοντας μέσα του, τους σιωπηλούς λυγμούς μου. Το θυμώνω, το ξέρω, μα δε μπορώ να κάνω αλλιώς. «Κάθε πρωί τα ίδια» μου λέει οργισμένο. «Δε βαρέθηκες πια!», φωνάζει και κλαίω περισσότερο. Μπήγω τα νύχια πιο δυνατά στο κορμί του και σιωπά. Να δεις που το είχε και εκείνο ανάγκη να πονέσει…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

21 Σχόλια

  1. sofias70

    Η περιγραφή,η αφήγηση και τα συναισθήματα τόσο έντονα που μας έκανες κοινωνούς μιας μοναδικής συγκίνησης!Μπράβο Μάχη!

    Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Δυνατή η ιστορία σου Μάχη μου ξέχειλη από συναισθήματα και εικόνες!!! Μπράβο σου κορίτσι μου έχεις μιαν αλάθητη συνταγή στα χέρια σου που πάντα μας συνεπαίρνει και μας μαγεύει!!!

    Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Σοφίες μου σας ευχαριστώ και τις 3. Με παίδεψε λίγο η τελευταία ανωνυμία αλλά γνώρισα…το γραφικό χαρακτήρα σου Σοφία μου 😉
    Χαίρομαι που σας άρεσε. Ηταν μια διαφορετική συναισθηματική βουτιά. Καλό ξημέρωμα!

    Απάντηση
    • sofias70

      Να είσαι πάντα καλά Μάχη!Καλό βράδυ!

      Απάντηση
  4. Αννα Ρουμελιωτη

    Πιο δυνατος δεν θα μπορουσε να ειναι τουτος ο μονολογος….μου αρεσε παρα πολυ!!Καλο ξημερωμα

    Απάντηση
  5. δωρα

    τη να πεις.. ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟΣ ΑΝΘΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΜΑΧΗ.. ΤΑ ΣΕΒΕΙ ΜΟΥ ΚΟΠΕΛΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ..

    Απάντηση
  6. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Αχ αυτά τα μαξιλάρια…μοιάζουν με εξομολόγους…
    και ακούνε με τ αφτιά τους, χίλιους δύο τόσους λόγους…
    Πώς?Γιατί?Σε ποιόν?Και πότε?Λέξεις – λάβα στη στιγμή
    Το μυαλό σαν πυρακτώνει με φλογίτσες το κορμί…
    Τρυφερό κι ονειρεμένο αγκαλιάς ομοίωμα…
    ΜΑΞΙΛΑΡΙ μου…μη γίνεις του ονείρου ικρίωμα!!!
    ΜΠΡΑΒΟ, ΜΠΡΑΒΟ, ΜΑΧΗ ΜΑΣ!!!

    Απάντηση
  7. Μάχη Τζουγανάκη

    Αγαπητή Δώρα, σε ευχαριστώ που διαβάζεις τα κείμενά μου και για τα τόσο όμορφα λόγια σου. Να έχεις μια όμορφη μέρα!

    Απάντηση
  8. Μάχη Τζουγανάκη

    Μα πότε προλάβατε και το ντύσατε με τόσους υπέροχους στίχους!!! Σας ευχαριστώ κυρία Χρυσούλα! την καλημέρα μου!!

    Απάντηση
  9. Μαργαρίτα Αλεξάνδρου

    Ο έρωτας αφηγείται και μονολογεί! Μπράβο Μάχη! Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  10. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    .
    ”…Έφτιαξα τέλειους μονολόγουςστους διαλόγους μας για να ΜΕ πείσω και ύστερανα το βάλω σκοπό να πείσω και σένα…” Αυτ’ο δεν προσπαθούμε να κάνουμε συνήθως Μάχη μου στα προβλήματα που μας απασχολούν;;Μού άρεσε πάρα πολύ το κείμενό σου αυτό . Μοντέρνο θέμα και κυρίως μοντέρνος τρόπος γραφής Καλά δεν ομιλώ για την έμπνευση Εσύ και αυτή η κυρία σε άριστη σχέση. Μπράβο σου κορίτσι μου.

    Απάντηση
  11. Μάχη Τζουγανάκη

    Λένα μου ναι έτσι κάνουμε συνήθως δίκιο έχεις. Σε ευχαριστώ για το όμορφο σχόλιο και για τη μοντέρνα σου ματιά που θαυμάζω. Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  12. Έλενα Σαλιγκάρα

    Μπράβο Μάχη! Πάρα πολύ καλό κείμενο. Τρυπά κόκκαλα που λένε…. Τα μηνύματα του βροχή!

    Απάντηση
  13. ΜΑΡΙΑΝΤΖΕΛΑ ΨΩΜΑΔΕΛΛΗ

    Μπράβο σου Μάχη μου! Τόσο δυνατές εικόνες, τόσο άμεσες! Συνέχισε έτσι!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!