Το μοιραίο

13.07.2016

art_painting

Φύση καλλιτεχνική η Ανθή, επιχείρησε να σχεδιάσει τον πρώτο της πίνακα. Οι αντιδράσεις από τον περίγυρό της δεν ήταν ιδιαίτερα κολακευτικές. Μόνο ο Κωστής, αναγνώρισε το ταλέντο της και ενθουσιασμένος την παρότρυνε να μην εγκαταλείψει την προσπάθεια. Η Ανθή και ο Κωστής, χρόνια ζευγάρι, με μόνιμο πρόβλημα στη σχέση τους τη ζήλεια. Η έντονη προσωπικότητα της Ανθής με τα παρεπόμενά της, έβγαζε εκτός ελέγχου το μοναχικό Κωστή, με αποτέλεσμα να της κάνει τη ζωή δύσκολη. Λόγω της μεγάλης αγάπης που του είχε, έκανε υπομονή. Ένα βράδυ γυρνώντας στο σπίτι με θολωμένο το βλέμμα, πήρε το όπλο και τη σημάδεψε στο κεφάλι. Η Ανθή χαροπαλεύει στο νοσοκομείο, ο Κωστής βρίσκεται πίσω από τα κάγκελα της φυλακής και εκεί στο πάτωμα κείτεται ο μισοτελειωμένος πίνακας που δεν απεικόνιζε τίποτε άλλο παρά ένα διαμελισμένο κεφάλι απ' το πέρασμα μιας σφαίρας. Όντως διορατική η Ανθή ή απλά ήταν μια έμπνευση της κακιάς στιγμής; Κανείς δεν ξέρει!

 

_

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ακόμα μια φορά…

Ακόμα μια φορά…

Το ρολόι σήμανε δώδεκα. Έβαλε το ψεύτικο χαμόγελό του και δέχτηκε για ακόμη μια φορά ευχές ουτοπικές για επιθυμίες που σκοντάφτουν στην ίδια την πραγματικότητα. Όσο περνούσαν τα χρόνια, άλλωστε, είχε αποδεχτεί την προσποιητή ευγένεια του κόσμου. Μοτίβο...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Υπολείμματα χαράς

Υπολείμματα χαράς

Περπατάς στην παραλία. Είναι ξεκούραση για το μάτι και για την ψυχή η θάλασσα κι ο ουρανός που αγκαλιάζονται κι ας είσαι δίπλα στην πόλη που αγκομαχάει τους πόνους της. Βήματα που τά ’χεις ξανακάνει φορές ατέλειωτες. Άμμος και πάλι άμμος και βότσαλα και κράσπεδα από...

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ανθέων 6

Ανθέων 6

Ήταν 1945, τα Δεκεμβριανά νωπά κι ο Μήτσος ο Σελέντης ίσα που την είχε γλυτώσει. Ο φόβος κρεμόταν ακόμα πάνω απ' την πόλη κι ο εμφύλιος μαγειρευόταν, όμως εκείνος πια είχε τρυπώσει στο δωματιάκι μιας μικρής αυλής στην Καλλιθέα και ψευτοζούσε. Νέος ήταν, θα τα...

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Φεγγάρι φέτα πορτοκάλι

Τέλη Αυγούστου και δροσίζει. Ο καύσωνας του καλοκαιριού μοιάζει πλέον παρελθόν και τα δειλινά έχουν μια γεύση από φθινόπωρο. Καθόμαστε στο μπαλκόνι και χαζεύουμε τη θέα, πίνοντας κρύα λεμονάδα. Μου μιλάς κι εγώ σ’ ακούω για ώρα ενώ ταυτόχρονα ρίχνω κλεφτές ματιές στις...

Θαύματα του Μάη

Θαύματα του Μάη

Με ξύπνησε η καμπάνα, απ' τις λίγες Κυριακές που την άκουσα. Μάλλον ήμουν μισοξύπνια ήδη. Αποφάσισα να μην καθίσω στο κρεβάτι, χθες που έκλεισα δωδεκάωρο ανησύχησα κόσμο. Στην κουζίνα, λες και με πήρε η μυρωδιά του καφέ, πριν ανοίξω το βάζο. Ελληνικό θα...

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Μού έκανες την καρδιά μου περιβόλι πρωινιάτικα Βάσω μου. Αχ αυτά τα αρρωστημένα πάθη… ήξερα καποιον που έλεγε :”Παρακαλώ το Θεό να σε πατήσει ένα αυτοκίνητο και να σού κόψουν ένα χέρι , ένα πόδι, να μη σε θέλει ΚΑΝΕΙΣ και να είσαι δική μου μόνο.”Ε λοιπόν δεν θα το ΄πιστέψεις, αλλά πριν αλέκτωρ λαλίσει τρις ήταν ο πρώτος που την πρόδωσε.
    Μού έδωσες έμπνευση…

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Καλημέρα Λένα. Με έκανες και γέλασα απίστευτα. Να είσαι καλά. Ευτυχώς που βγήκε και κάτι καλό από όλο αυτό και εμπνευόμαστε για να ζήσουμε νέες περιπέτειες.

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Πολύ ρεαλιστικό … η απεικόνιση του τραγικού γεγονοτος στον καμβά πόσο εμπνευσμένη !!!Μπράβο Βάσω μου άρεσε πάρα πολύ!!

    Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Σε ευχαριστώ πολύ Άννα. Χαίρομαι που σου άρεσε.

    Απάντηση
  5. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Η έκτη αίσθηση….η προαίσθηση για ένα τόσο τραγικό τέλος….!
    Πολύ μου άρεσε Βάσω…
    Περιεκτικότατο!
    Μπράβο!

    Απάντηση
  6. Βάσω Καρλή

    Πάντα με τον καλό τον λόγο. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Χρυσούλα.

    Απάντηση
  7. Σοφία Ντούπη

    Συγκλονιστική η μικρή σου ιστορία Βάσω μου μπράβο!!!!!!!!

    Απάντηση
  8. Βάσω Καρλή

    Να είσαι καλά Σοφία. Σε ευχαριστώ

    Απάντηση
  9. Πόπη Κλειδαρά

    Ο πίνακας που τα έλεγε όλα…. Μπράβο Βάσω!

    Απάντηση
    • Βάσω Καρλή

      Όντως… μαρτυριαρης και προδότης ταυτόχρονα. Το μπράβο σου, όπως και όλων βέβαια, είναι πολύτιμο.

      Απάντηση
  10. Βάσω Καρλή

    Μαγικός πίνακας… Ένα ευχαριστώ είναι λίγο.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου