Το μπλόκο της ζωής

19.12.2018

Κυκλικές φόρμουλες ανερμάτιστων παθών.
Πού είσαι; Σε ψάχνω. Στο τώρα, στο χθες, στο πάντα.
Σκέψου αυτά που σου λέω. Μην κοιτάς την κωφάλαλη κυρία
που ανεβαίνει νωχελικά τις σκάλες του λεωφορείου.
Φως μου. Σώσε με. Τι αποπνικτικοί που είναι οι άνθρωποι.
Είναι πραγματικοί. Κοιλιά τουμπανιασμένη από ξεφυλλισμένες
σκέψεις, όχι παστρικές.
Δεν θέλω να αισθάνομαι αποτυχημένος.
Δεν θέλω να είμαι αποτυχημένος.
Οι κρύες κομπρέσες εναλλάσσονται με αδιάφορα βλέμματα.
Τα κρασιά να γίνουν δύο. Πολύ πίνεις. Τι άγνοια.
Μιλούν την δική τους γλώσσα. Φοβάμαι τα σκυλιά. Περιμαζέψτε τα.
Τι οπτασίες ηδονής οι λιγδιασμένοι μασκοφόροι.
Μας θεώρησαν ξεχωριστούς, γι’ αυτό μας επέλεξαν.
Φάτσες ηλιθίων. Μόνο αυτά πήραμε, βιβλία είδατε;
Αναίρεση-αναίρεση, φόβος- φόβος. Σας μισώ.
Είμαι μια ηλίθια, μια ηλίθια, μια ηλίθια. Σε ευχαριστώ.
Κιτρινισμένα, αφυδατωμένα πρόσωπα. Δεν θέλω να καταλήξω
έτσι. Πόσο κάνουν;17Ο.
Μετράμε τις ώρες με το σταγονόμετρο. Μας πείραξε το κρασί.
Ξεγυμνώνεται ο άνθρωπος. Να τον καταδικάσω;
Τι ειρωνεία! Είμαι καλά. Τί συνέβη παιδιά;
Λαθρέμποροι αυταπατών κάνουν συγκέντρωση για αξιολόγηση
πωλήσεων. Εμπρός στο μπλόκο της ζωής.
Το χέρι σου ζεστό ανάμεσα στα σφριγηλά μου στήθη.
Είμαι ξοφλημένη. Είμαι παιδί. Πώς θα ζήσω; Πίκρα, πίκρα, πίκρα…
Δεν γνώρισες τίποτα. Διάσπαρτα τα κλασσικά έργα στη μνήμη μας και
τα τσιγάρα μας.
Για πότε η προσγείωση στην επόμενη συννεφούλα;

 

_

γράφει η Βασιλική Κουτσανδριά

Ακολουθήστε μας

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου