Το παλίμψηστον

28.11.2018

Υπερσυντέλικος ο θάνατος και ντοκουμέντο ο αθάνατος

ελλόγιμο το θάρρος και τιμωρός ο χάρος

στα βάθη τ’ ουρανού απώλεσα το νου

στα ύψη της καρδιάς ήρθε ο σατανάς.

Τα λύτρα εσύ θα δώσεις τον κόσμο να ενώσεις

τις λεκτικές πουτάνες εσύ θα φαρμακώσεις

τα αιματοβαμμένα πέλματα εσύ θα διογκώσεις

τους λιγοστούς τιτάνες εσύ θα εξουδετερώσεις.

Παλίμψηστος ο θάνατος και νομοθέτης ο αθάνατος

αντίβαρο ο χάρος στου σατανά το βάρος.

Δεν είπες θα προδώσεις του σατανά τις γνώσεις

στο σύμπαν θα τις δώσεις αφού τον εξοντώσεις;

Αβόλευτος ο θάνατος στο σώμα περιμένει και την ζωή μικραίνει

ασάλευτος ο θάνατος τον κόσμο ανασαίνει την ύπαρξη βουβαίνει

αλύτρωτος ο θάνατος τον σατανά οπλίζει την θλίψη ενατενίζει

παρείσακτος ο θάνατος την σκέψη γονατίζει

σαν βρέφος στραγγαλίζει

αδήλωτος ο θάνατος τον κόσμο παροπλίζει

στο άγνωστο βαφτίζει

απένταρος ο θάνατος τα λύτρα μού αρπάζει

με λόγια με δικάζει

αγέννητος ο θάνατος το σώμα μου εδράζει

τα μέλη μου διατάζει

ουδέτερος ο θάνατος στον κόσμο του με βάζει

στον πόλεμο με βγάζει.

Αναντίρρητος θεός ο παντογνώστης εαυτός

αναλφάβητος θεός ο λιποτάκτης εαυτός.

Οι λεκτικές αγάπες μας ήταν οφθαλμαπάτες και

οι γενναίες στράτες μας του σατανά οι πλάτες

στη μέσα τη γαλήνη θα σκάψω την ευθύνη

στην γέννηση του νου θα ψαύσω το αλλού

μεγάλες αντιθέσεις οι τολμηρές μας θέσεις

ανίερες προθέσεις οι φονικές συνθέσεις

στα σπλάγχνα τ’ ουρανού βεβήλωσα το νου

σε λόγια ιερά βρήκα τον σατανά

δεν είμαι οδοιπόρος μα του Θεού ο φόρος

δεν είμαι η ζωή μια κούκλα από χαρτί

μυλόπετρες οι σκέψεις που συγχωρούν τις έξεις

βαρίδια οι λέξεις που έγιναν διαλέξεις.

Στο στόλο της ζωής ήρθαν οι γηγενείς

ύψωσαν το σταυρό πάγωσαν το κακό

στα νιάτα της ζωής μείναν οι συγγενείς

οι εγκόσμιοι φορείς της δεύτερης ζωής της άνυδρης σιωπής.

Στομωμένος θάνατος ο λόγος ο αθάνατος

ολέθριος οδηγός ο άνεμος πυρός

τυφλός συνοδηγός ο δαίμονας φωτός

μονοδιάστατος θεός ο απολλυμένος εαυτός

μονόφθαλμος θεός ο ανοιχτομάτης εαυτός.

Σίγησαν οι καμπάνες της μυστικής γιορτής

αυτής που ελευθέρωσε τα μπράτσα της σιωπής.

γράφει η Βασιλική Κουτσανδριά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου