Το σούρουπο

15.02.2021

Μαβιά σύννεφα

ταξιδεύουν στα δυτικά

με τον ανάλαφρο ρυθμό

παλιού τραγουδιού.

Ένα κορίτσι

κεντάει στο τελάρο του

το τριανταφυλλί του λιόγερμα.

 

Ένα σύννεφο,

το ‘συρε μαζί του το σούρουπο,

σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας

ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της

σκαρφάλωσε στο παραθύρι

σκοτείνιασε τα χρώματα στην κάμαρη

που ‘χε απλόχερα σκορπίσει το δείλι.

 

Ο δρόμος φορτωμένος περίσκεψη

πορεύεται στ’ αμμουδερό τ’ ακροθαλάσσι

μια διακριτική βροχή

λουστράριζε την άσφαλτο

μια στεναχώρια πλανιέται

κρεμασμένη στις δεντροστοιχίες.

 

Μια θάλασσα ξαπλωμένη νωχελικά

συλλογιόταν την απεραντοσύνη της

στο πρωινό της ξύπνημα

ολόστρωτη, ανεκύμαντη

κι ας φύσαγε ένα δροσάτο αγέρι.

Το σύθαμπο τη βρήκε

θυμωμένη, ανάστατη

φυσάει η σοροκάδα φρενιασμένη

βογκάει η φουσκοθαλασσιά.

 

Στενάζει η ατμόσφαιρα

ανείπωτους καημούς

μια μνήμη αβέβαιη σέρνεται

από άγνωστα βάθη

συλλογισμοί απλώνουνε

στην πονεμένη σκέψη.

 

Άχαρες σκιές, ανάκατες

ζώσαν το περιγιάλι

πεσμένες κουβέντες

που σκόρπισαν κατάχαμα

μια ανημποριά για να τις συνταιριάξεις.

 

Κλείστηκε το κορίτσι στην κάμαρη

βαρύ ζύγωνε το σκοτάδι

δεν με συμπάθαγε

τούτο το σούρουπο

μου μήναγε να μην ανταμωθούμε.

 

_

γράφει ο Χάρης Αγγελογιάννης

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου