Το συρματόπλεγμα

27.09.2016

a5_b

Μια ζωή υπάρχουνε
Εντάσεις αποστάσεις
Μα σα θα ’ρθουμε μόνιμα
Τρέχα να τις προφτάσεις.

Ο κύκλος που τελείωσε
Τ’ άστρα κι αν εσβηστήκαν
Και σ’ έναν επίγειο ουρανό
Κληθήκαν κι αμπαρωθήκαν.

Τι κι αν δεν έχει κλειδαριές
Τι κι αν επιβραβεύουν
Ψυχές που τις λησμόνησαν
Το χώρο τους γυρεύουν

Ένταξης να αποκριθούν
Και με το παραπάνω
Μ’ αυτοί ελογαριάζανε
Πράμα από στρατό πιο πάνω

Τα χρόνια ετελείωσαν
Λες και αποφοιτήσαν
Σε σχολείο παραλόγου
Καθεστώτος κι αφοπλίσαν

Τις τύχες τους δε θέλησαν
Να πάρουνε στα χέρια
Κι έτσι επροτιμήσανε
Να κόβουν σα μαχαίρια.

Λόγια και τακτικές
Που ωθούνε σε δράμα
Ωδύνες σπαρακτικές
Στου μισεμού το κλάμα

Θέλουν και παρακαλούν
Να δώσουν σημασία
Στο τι νιώθουν, τι ζητούν
Αλάργα από απαξία.

Μα αυτούς εμάθανε
Συντηρικά εζήσαν
Με παρωπίδες τη ζωή
Και δεν επιθυμήσαν

Να διατηρήσουνε
Σχέσεις με ανθρώπους
Παρά υποτάσσανε
Ιδέες φυγής με τρόπους

Αδιάλλακτοι πολλοί
Τη ζωή τους αντικρύζουν
Παραστράτημα φυγής
Και το αναγνωρίζουν.

Το συρματόπλεγμα ποτέ
Δε στάθηκε τυχαία
Μέσο απομόνωσης
Φραγής επιταγής
Υποταγής μοιραία

Αφού ετέθη εξ αρχής
Τι κι αν επέσει εργασίας τους η αυλαία.

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ημιτελές

Ημιτελές

Μαλακές οι ώρες Που ποτίζουν τα αυλάκια της προσμονής. Κι ο γδούπος των σκέψεων βαρύς. Πυροδοτεί ερωτήματα σε καιρούς αγρανάπαυσης. Κι εσύ μιλάς για τη βροχή που πληκτρολογεί μανιωδώς τα αίτια των απερίσκεπτων  συγκυριών μιας εποχής που μάταια συμπονούμε. Το γιατί δεν...

Κέρκυρα – Των Φαιάκων το νησί

Κέρκυρα – Των Φαιάκων το νησί

Στο Ιόνιο πέλαγος ψηλά Θεών ουράνια πινελιά ζωγράφισε απ του ήλιου την πλευρά μια πράσινη ανθοστόλιστη θεά   Τα βέλη των κατακτητών πολλά αφήσανε στο πέρας και καλά πολιτισμών τα ίχνη ορατά αρχοντικά και οχυρά, μνημεία θαυμαστά   Στα γράμματα στις τέχνες...

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Παντού γύρω μας νοητά συρματοπλέγματα! Παντού , Αννιώ μου!
    Μπράβο!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου