Το τίποτα φοβάμαι

Δημοσίευση: 26.07.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

Δεν ήταν λίγες οι φορές που ήρθα αντιμέτωπη με τους φόβους μου. Έτρεμα σαν ανέβαινα κάπου ψηλά και χρειαζόταν να κοιτάξω κάτω, φοβόμουν μην τυχόν στο δωμάτιο όπου βρισκόμουν χαθεί ξαφνικά το φως και γίνει σκοτάδι.

Δεν έμπαινα σε ασανσέρ και δεν ταξίδευα ποτέ μ’ αεροπλάνο.
Και δεν ήταν μόνο αυτοί…
Πάθαινα κρίσεις πανικού όταν βρισκόμουν λίγο πιο βαθιά στη θάλασσα χωρίς να έχω κάποιον δίπλα μου.
Πνιγόμουν, ασφυκτιούσα, ίδρωνα, υπέβαλλα τον εαυτό μου σε φρικτά συναισθήματα και μεγάλη ταλαιπωρία.
Ώσπου ένα πρωί ξύπνησα γεμάτη ενέργεια και αποφασιστικότητα.
Θα πολεμήσω είπα...
Δε θ’ αφήσω κανένα φόβο να γίνει κυρίαρχος της ζωής μου.
Τους φόβους σου τους ξεπερνάς μόνο όταν τους αντιμετωπίζεις.
Έτσι και έκανα...
Πήγα στο μπαλκόνι μου στον 2ο όροφο, κρατήθηκα σφιχτά απ’ τα κάγκελα και κοίταξα κάτω. Είχα ιδρώσει και η καρδιά μου χτυπούσε σαν τρελή, ένιωθα ένα δυνατό φτερούγισμα στο στήθος. Είπα αυτή είναι η τελευταία μου στιγμή, δε θα συνέλθω, έσφιξα τα δόντια και είπα στον εαυτό μου πως μπορώ να τα καταφέρω. Τα λεπτά κυλούσαν απελπιστικά αργά, θαρρείς πως ήταν μια αιωνιότητα. Καθώς όμως η ώρα περνούσε ένιωθα να εξοικειώνομαι με την ιδέα πως μπορούσα να κοιτάξω κάτω και ναι τα κατάφερα, θυμάμαι ακόμα πώς μου φαινόταν το αυτοκίνητο μου όταν πρωτοπλησίασα τα κάγκελα, που βρισκόταν ακριβώς από κάτω, νόμιζα πως μετακινούταν σαν βάρκα σε θάλασσα με κυματάκι και μετά από λίγη ώρα το έβλεπα όλο και πιο σταθερό.
Την επόμενη μέρα πήγα στον 3ο όροφο, μετά στον 4ο, ώσπου έφτασα και στον 8ο.
Δεν το πίστευα, ήταν η πρώτη μου νίκη!
Είχα νικήσει τον φόβο μου για την υψοφοβία!
Μετά από ένα μήνα περίπου είχα αποφασίσει να αντιμετωπίσω τη φοβία μου για το σκοτάδι. Έτσι, κλείστηκα στο δωμάτιο μου και έσβησα το φως. Εκεί πίστεψα πως θα πάθω ασφυξία, ούρλιαξα, φώναξα, ο ιδρώτας έτρεχε ποτάμι μα και πάλι τα κατάφερα.
Και έτσι με πάρα πολλή θέληση και δύναμη ψυχής, συνέχισα να αντιμετωπίζω ένα ένα τα φαντάσματα του φόβου που είχαν στοιχειώσει τη ζωή μου.
Μέσα σ’ ένα χρόνο ήρθα πρόσωπο με πρόσωπο με τους δεκάδες φόβους μου που τους αφαιρούσα απ’ το παρόν και το μέλλον μου και τους τοποθετούσα στο παρελθόν.
Είχα πείσει τον εαυτό μου πως μπορώ κάθε τι που με φοβίζει να το αντιμετωπίζω.
Και ήταν εκείνη η στιγμή της ζωής μου όπου διαφωνήσαμε με την αδερφή μου.
Εκείνη επέμενε πως υπάρχει κάτι το οποίο φοβόμαστε όλοι και δεν μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε.
Όταν τι ρώτησα τι εννοεί, μου είπε:
-Φοβάσαι το τίποτα.
Γέλασα δυνατά και της απάντησα πως λέει ανοησίες.
Ύστερα από λίγες μέρες έλαβα με το ταχυδρομείο ένα δέμα, χωρίς αποστολέα. Το άνοιξα και προς έκπληξή μου το δέμα δεν περιείχε τίποτα.
Πραγματικά τότε κατάλαβα τι εννοούσε η αδερφή μου, η οποία τελικά μου είχε στείλει το δέμα.
Όταν άνοιξα το δέμα και αντίκρισα τον άδειο του πάτο ένιωσα φόβο. Βρέθηκα μπροστά σ’ ένα κενό που δεν ήξερα ν’ αντιμετωπίσω. Αν περιείχε κάτι ωραίο θα το κρατούσα, αν περιείχε κάτι άσχημο θα το πετούσα, το τίποτα όμως πώς θα το διαχειριστείς;
Άρα λοιπόν μετά απ’ αυτό παραδέχομαι, πως το μόνο που φοβάμαι είναι το τίποτα.

-

γράφει η Βασιλική Μουργελά

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 13 – 14 Απριλίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 13 – 14 Απριλίου 2024

Real News https://youtu.be/3eXtyfebkQcΚαθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να...

Ουράνιες μελωδίες

Ουράνιες μελωδίες

Ερμητικό το σφράγισμα των κτιρίων με τα σιδερένια φαντάσματα της γειτονιάς της Άνω Πόλης, κάτω από έναν συννεφιασμένο ουρανό του Φεβρουαρίου, που τυλίγει με γκρίζο πέπλο ομίχλης, τη Νύμφη του Θερμαϊκού μέχρι κάτω, στο φωτισμένο λιμάνι. Το κρύο του Βαρδάρη αβάσταχτο. ...

Ο πραματευτής

Ο πραματευτής

ΠΡΑΜΑΤΕΥΤΗ ΤΟΝ ΞΕΡΑΝ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ. Ούτε ρώτησε κανείς τ’ όνομά του, ούτ’ εκείνος το ’πε ποτέ σε κανέναν. Λιγόλογος. Μέτριο, γεροδεμένο κορμί.  Πυκνά, σμιχτά φρύδια σκέπαζαν δυο μάτια βαριά. Νιότερος γνωρίζονταν από μια μεγάλη λοξή χαρακιά που ξεκίναγε από το μέτωπο,...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο πραματευτής

Ο πραματευτής

ΠΡΑΜΑΤΕΥΤΗ ΤΟΝ ΞΕΡΑΝ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ. Ούτε ρώτησε κανείς τ’ όνομά του, ούτ’ εκείνος το ’πε ποτέ σε κανέναν. Λιγόλογος. Μέτριο, γεροδεμένο κορμί.  Πυκνά, σμιχτά φρύδια σκέπαζαν δυο μάτια βαριά. Νιότερος γνωρίζονταν από μια μεγάλη λοξή χαρακιά που ξεκίναγε από το μέτωπο,...

Παπαθεοδώρου Βασίλειος

Παπαθεοδώρου Βασίλειος

«Στρατιώτης πεζικού, Παπαθεοδώρου Βασίλειος, Ε’ ΕΣΣΟ, 2018. Αιτούμαι διήμερη άδεια για...».  «Πάλι άδεια Παπαθεοδώρου; Κουράστηκες να κάθεσαι εδώ μέσα κι είπες να κάθεσαι κι έξω;». «Όχι, κύριε Διοικητά. Εγώ...». «Τι όχι Παπαθεοδώρου;». «Εγώ... κύριε... Διοικητά...»....

Ο αστερισμός του Μικρού Δράκου

Ο αστερισμός του Μικρού Δράκου

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Πριν ακόμα τελειώσουν τα μαθήματα στο σχολείο, ο Ιορδάνης ετοίμαζε με ανυπομονησία τα πράγματά του για να είναι έτοιμος για τις καλοκαιρινές διακοπές στο σπίτι του παππού του. Αν δεν ήταν ζαχαροπλάστης ο παππούς, σίγουρα θα ήταν ο...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Πολύ όμορφη η αντιμετώπιση όλων των φόβων και φοβιών…Το τίποτα δεν το φοβόμαστε…Το αποδεχόμαστε έτσι απλά…Αφού κι εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε παρά ένα μεγάλο ΤΙΠΟΤΑ στο διάβα των αιώνων και στο απέραντο άπειρο!
    ΜΠΡΑΒΟ!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Ευχαριστώ πολύ!Όμορφο ξημέρωμα!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου