Το Τίποτα

2.10.2016

Το Τίποτα
Είναι το απρόσμενο αυτό που αναζητώ;
Η μάταιη επιδίωξη του ανέφικτου
αυτή που με στοιχειώνει;

Ζωή ανικανοποίητη, αχάριστη
κλωτσάς ό,τι πέφτει στα πόδια
κυνηγάς ό,τι πετά ψηλά
πάνω από σένα.

Σπίτια κουτιά, άνθρωποι μαριονέτες
στημένα σωστά και σκηνοθετημένα
σε ένα έργο τραγικά αδιάφορο, αποτυχημένο.

Αναζητώ κάτι… Κάτι διαφορετικό
Μήπως αυτό το κάτι είναι απλά το τίποτα
Αν είναι η αλήθεια αυτή
πώς να την αντέξω;

Πώς να ζήσω με ένα κάτι αδιάφορο
χωρίς τίποτα σημαντικό να προσμένω;

Όλα πρέπει να τα ζήσω εδώ
σε τούτο τον κόσμο…
Οι ψευδαισθήσεις τέλειωσαν νωρίς
Οι προσευχές σταμάτησαν

Σε μια αέναη κίνηση και εναλλαγή
δεν είμαι παρά ένα τόσο δα μικρό σημείο
Ένα τίποτα

Αυτό το Τίποτα που περιμένω
υπάρχει και είμαι εγώ!

-

γράφει η Νικολίνα Λέκκα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου