Το τελευταίο σπίτι της οδού Νίντλες, της Catriona Ward

Δημοσίευση: 4.11.2022

Ετικέτες

Κατηγορία

Το Τελευταίο σπίτι της οδού Νίντλες της Catriona Ward δεν μοιάζει με κανένα βιβλίο απ’ όσα έχω διαβάσει μέχρι σήμερα. Παρόλο που εντάσσεται στη λογοτεχνία τρόμου, είναι κάτι πολύ περισσότερο, πιο βαθύ και πιο σκοτεινό από ένα ψυχολογικό θρίλερ.

Στο τελευταίο σπίτι της οδού Νίντλες ζει ο Τεντ Μπάνερμαν, ένας άντρας που είναι επιφυλακτικός με τους πάντες, δεν έχει φίλους και περνά τις μέρες του κυρίως μπροστά στην τηλεόραση, πίνοντας μπίρες και αναλογιζόμενος τη ζωή του ως παιδί και ενήλικος. Στο ίδιο σπίτι ζει και η Λόρεν, η κόρη του, ένα κορίτσι στην αρχή της εφηβείας με διακυμάνσεις στη συμπεριφορά και τον ψυχισμό της, που απαγορεύεται αυστηρά να βγει έξω μόνη της. Οι σχέσεις της με τον πατέρα της είναι άλλοτε καλές και άλλοτε τεταμένες, αφού αυτό που επιθυμεί περισσότερο είναι η ανεξαρτησία της. Και επίσης ζει η Ολίβια, η μαύρη γάτα του Τεντ, που δεν τα πάει καλά με τη Λόρεν και φροντίζει να μη διασταυρώνονται οι δρόμοι τους, δεν έχει βγει ποτέ έξω από το μονόμως σκοτεινό σπίτι και όταν δεν κοιμάται, διαβάζει τη Βίβλο και παρατηρεί τις αντιδράσεις του αφεντικού της. Γνωρίζει πως εκείνος μερικές φορές βγαίνει έξω και λείπει για μέρες κι όταν γυρνά τα χέρια του είναι βρόμικα και κουβαλάει μια περίεργη μυρωδιά.

Το τελευταίο σπίτι της οδού Νίντλες έχει καρφωμένα όλα τα παράθυρά του με φύλλα από κόντρα πλακέ και είναι γεμάτο ανείπωτα μυστικά. Και είναι επίσης δίπλα στο δάσος – που κρύβει κι αυτό τα δικά του μυστικά. Γιατί έχουν συμβεί παράξενα πράγματα εκεί. Στο παρελθόν, έχουν εξαφανιστεί παιδιά κοντά στη λίμνη. Και κάτι βρίσκεται θαμμένο κάτω από τα σιωπηλά και θεόρατα δέντρα. Κάτι για το οποίο δεν πρέπει να μάθει κανείς, ποτέ.

Όμως, μια μέρα καταφτάνει στην οδό Νίντλες μια γυναίκα, η νέα ένοικος του σπιτιού που βρίσκεται δίπλα σε αυτό του Τεντ. Ο ερχομός της εκεί δεν είναι καθόλου τυχαίος. Έχει έρθει με έναν σκοπό· κάτι αναζητά και είναι αποφασισμένη να το βρει. Είναι επίσης αποφασισμένη να ανακαλύψει τι κρύβει ο Τεντ, αλλά και το δάσος. Και όταν αυτά τα επί χρόνια καλά κρυμμένα μυστικά έρθουν επιτέλους στο φως, τίποτα και κανένας δεν θα είναι ο ίδιος ποτέ ξανά…

Ξεκινώντας να διαβάσει το συγκεκριμένο βιβλίο ο αναγνώστης κι έχοντας ήδη σχηματίσει μια πρώτη εικόνα στο μυαλό του, περιμένει να συναντήσει συγκεκριμένα κλισέ στην πλοκή. Κι όμως, καθώς αυτή εξελίσσεται, κάθε βεβαιότητα και δεδομένο ανατρέπεται. Χρειάζεται προσήλωση για να μη χαθεί το νόημα, υπομονή στα πρώτα κεφάλαια, μέχρι να αρχίσει να ξεδιπλώνεται το κουβάρι της ιστορίας, και ελεύθερο χρόνο, μιας και είναι κάπως δύσκολο να το αφήσεις από τα χέρια σου από ένα σημείο και μετά. Γίνεται απλώς εθιστικό.

Τα κεφάλαια χωρίζονται ανάλογα με την οπτική του εκάστοτε αφηγητή. Μέσα από τα μάτια του Τεντ, της Λόρεν, της Ολίβια και της Ντι, της νέας γειτόνισσας, βλέπουμε πώς σκέφτονται, πώς νιώθουν, πώς φέρονται· μαθαίνουμε ορισμένα από τα μυστικά τους (κάποια άλλα δεν αποκαλύπτονται παρά μονάχα στο τέλος) και τους γνωρίζουμε κάθε φορά λίγο περισσότερο – ή μπορεί και όχι. Όλοι οι χαρακτήρες είναι δουλεμένοι με προσοχή και τα ψυχογραφήματά τους θα μπορούσαν να αποτελέσουν υλικό για επιστημονική μελέτη. Σχετικά με αυτά, αλλά και το πώς της ήρθε να γράψει αυτό το βιβλίο, η συγγραφέας αποκαλύπτεται στο επίμετρο. Οτιδήποτε κι αν ειπωθεί εδώ, θα αποτελέσει σπόιλερ. Θυμηθείτε μόνο να το διαβάσετε αφού έχετε τελειώσει την ανάγνωση του βιβλίου!

Είναι δύσκολο να πει κανείς αν αυτό που εντυπωσιάζει περισσότερο είναι οι χαρακτήρες ή η ίδια η ιστορία. Είναι τόσο αλληλένδετα μεταξύ τους αυτά τα δύο, που θυμίζουν σκυταλοδρομία: η σκυτάλη περνάει από τον έναν στον άλλο, παρασύρονται και αλληλεπιδρούν με τρόπο που τους κάνει να αλληλοσυμπληρώνονται. Δεν θα μπορούσε να υπάρξει μια ανάλογα καλή ιστορία με διαφορετικούς χαρακτήρες. Και δεν θα μπορούσαν να αναπτυχθούν με τον ίδιο τρόπο οι συγκεκριμένοι χαρακτήρες δρώντας μέσα σε μια οποιαδήποτε άλλη ιστορία. Μοιάζουν σε πολλά, άλλωστε. Είναι σκοτεινή και είναι σκοτεινοί, απρόβλεπτη και απρόβλεπτοι. Δεν είναι μια συμπαθητική ιστορία και δεν είναι συμπαθητικοί οι χαρακτήρες. Κάνουν τον αναγνώστη να αισθάνεται άβολα, ανήσυχα, τον εκνευρίζουν ενίοτε με τις υπεκφυγές και τη συμπεριφορά τους, τον παρασύρουν σε ένα roller coaster συναισθημάτων, αλλά τελικά τον εθίζουν ολοένα και περισσότερο, μέχρι το φινάλε. Και τι φινάλε! Όταν όλα τα κομμάτια αυτού του μπερδεμένου, θεότρελου γρίφου βρίσκουν τη θέση τους, όταν αποκαλύπτεται και ο τελευταίος άσος που έκρυβε η Ward στο μανίκι της, είναι σαν να δημιουργείται μια ρωγμή στο σκοτάδι, απ’ όπου εισχωρεί το φως.

Το Τελευταίο σπίτι της οδού Νίντλες είναι ένα μυθιστόρημα που δικαιώνει το είδος στο οποίο κατατάσσεται, όμως ταυτόχρονα είναι γεμάτο συγκίνηση, σπαραγμό, απελπισία, διλήμματα, αδιέξοδα, ένταση και υποδόρια φρίκη. Ένα βιβλίο που θίγει ένα κοινωνικό ζήτημα που λίγα άλλα έχουν προσεγγίσει με αυτή τη μορφή. Μια ιστορία για ανθρώπους και καταστάσεις που, είτε επειδή δεν γνωρίζουμε είτε επειδή επιλέγουμε για διάφορους λόγους να αγνοούμε, μας οδηγεί στο να υιοθετούμε και να διατηρούμε λάθος εντυπώσεις γι’ αυτούς. Είναι, τέλος, μια τρανή απόδειξη για το ότι τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Και είναι αναμφίβολα ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί. Για πολλούς λόγους – και σίγουρα όχι στο σκοτάδι!

Ακολουθήστε μας

Ο κλήρος πέφτει στα κορίτσια, του Λευτέρη Μπούρου (Drifter#3)

Ο κλήρος πέφτει στα κορίτσια, του Λευτέρη Μπούρου (Drifter#3)

Ο Στράτος Μαύρος, ο ξεχωριστός μετριοπαθής χαρακτήρας που γνωρίσαμε στα προηγούμενα βιβλία της τριλογίας με τον τίτλο Drifter, ανακρίνεται σκαιά στη ΓΑΔΑ για τα τελευταία γεγονότα που συνέβησαν στον υπόκοσμο της Αθήνας. Ένας αρχιμαφιόζος εκτελείται μπροστά στο σπίτι...

Ο ψαράς και ο γιος του, του Zoυλφί Λιβανελί

Ο ψαράς και ο γιος του, του Zoυλφί Λιβανελί

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Το μυθιστόρημα του Ζουλφί Λιβανελί, ένα μικρό βιογραφικό του οποίου θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, ξεχειλίζει συναισθήματα που δεν αφήνουν αδιάφορο, κανέναν. Ο Μουσταφά, ζει με τη γυναίκα του Μεσουντέ, μια ήρεμη ζωή, στα τουρκικά παράλια....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο ψαράς και ο γιος του, του Zoυλφί Λιβανελί

Ο ψαράς και ο γιος του, του Zoυλφί Λιβανελί

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Το μυθιστόρημα του Ζουλφί Λιβανελί, ένα μικρό βιογραφικό του οποίου θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, ξεχειλίζει συναισθήματα που δεν αφήνουν αδιάφορο, κανέναν. Ο Μουσταφά, ζει με τη γυναίκα του Μεσουντέ, μια ήρεμη ζωή, στα τουρκικά παράλια....

Ένα βιβλίο με… υπερδυνάμεις! της Σουζάνα Ίσερν

Ένα βιβλίο με… υπερδυνάμεις! της Σουζάνα Ίσερν

Στο "Ένα βιβλίο με... υπεδυνάμεις!" γνωρίζουμε τις υπερδυνάμεις μικρών παιδιών, πρωταγωνιστών με προτερήματα που δε φαίνονται με γυμνό μάτι. Είναι φυσιολογικά πλάσματα, όπως και οι μικροί αναγνώστες, μόνο που το καθένα έχει κάτι που το ξεχωρίζει, ήταν επίκτητο και το...

Ιστορήματα Ρωμιοσύνης, του Νικολάου Β. Πετρίδη

Ιστορήματα Ρωμιοσύνης, του Νικολάου Β. Πετρίδη

Στο βιβλίο περιέχονται δέκα ιστορήματα βασισμένα σε πρωτότυπο αρχειακό υλικό των Οθωμανικών Αρχείων που αφορούν Ρωμιούς υπόδουλους σε Πόντο, Καππαδοκία, Ιωνία, Θράκη, Μακεδονία, Κρήτη και νησιά ανατολικού Αιγαίου. Ο συγγραφέας ερεύνησε μνημεία και περιοχές όπου έζησαν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου