Το τρένο της ζωής

2.10.2016

trainaki_b

Μάζεψε τα ρούχα σου
στείλτα στη μαμά σου
να μάθουν να μοιράζονται
κι αυτοί τα πράγματά σου

το είδα σαν σε όνειρο
να έρχεσαι να το πέμπεις
το μήνυμα, την είδηση
και να με κακοπαίρνεις

μη φοβάσαι μάτια μου
είναι όλος δικός μας
ο καιρός, η σύμπνοια
το μέλλον, το όνειρό μας

όσο έχω εσένανε
τίποτα δε με τρομάζει
στη σκέψη μόνο χωρισμού
η καρδιά σπαράζει.

Μη λες λόγια δύσκολα
δε θέλω να τ’ ακούω
παράτα τα ήσυχα
μόνο να υπακούω

σε εσένα, στην αγάπη μου
που ’χω για μέλημά μου
αναπνοιά στη ζήση μου
ανάσα στο πέρασμά μου

ωραία είναι κύρη μου
σωστά εσύ τα εκφράζεις
μα ξέχασες της ζωής
το τρένο και χαράζεις

άλλη πορεία δε θα δω
στα μάτια εδω σιμά μου
μονάχα σφιχταγκάλιασμα
θέλω στα σωθικά μου

το τρένο που εχάσαμε
και ήρθε και μας πήρε
μηδέ να απαρνηθεί
πτυχών και συνεπήρε

το είναι μας επικροτεί
το θέλω διαφεντεύει
το πρέπει να κυριαρχεί
ποτέ να μην πρεσβεύει

τύχες και αντοχές
παρμένες και σπαρμένες
στης αμφισβήτησης μη δω
να ’ναι εκτεθειμένες

φωνάζουμε κραυγάζουμε
κι οι δυο το ίδιο θέμε
το τρένο της ζωής
να αράξει και εμείς κλαίμε

από συγκίνηση βαθειά
αφού πια επιτεύχθη
χρόνων η αποθυμιά
αντάμα και ετέθη

ζήτημα απο κοινού
του βίου μας να δούμε
υπόσταση τρανή
στη ζωή αυτή ζητούμε

μονάχα μαζί
να δώσει ο πλάστης
να περάσει η ζωή
σα να ’ναι ζαχαροπλάστης

γλυκές στιγμές
μελένια τα όνειρά μας
μόνιμες αληθινές
παντοτινά δικά μας.

-

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου