Το τραγούδι της λύρας

25.02.2019

Δε θέλω άλλο πια να τραγουδώ.
Στον κόσμο αυτό τον δίχως αρμονία,
δε νιώθουν οι καρδιές τη μουσική.
Το αίσθημα φρικτή παραφωνία,
εκεί που κυριαρχεί η λογική.

Δε θέλω άλλο πια να τραγουδώ
την ομορφιά, τον έρωτα, τη φύση·
θυμίζουν ανεκπλήρωτο χρησμό,
όταν κανείς δε θέλει ν’ αγαπήσει
κι όλα βουλιάζουν στο ρεαλισμό.

Δε θέλω άλλο πια να τραγουδώ.
Κι η πιο γλυκιά ακόμα μελωδία,
αυτή που την ειρήνη εξυμνεί,
κατάντησε οικτρή πια παρωδία
και δράμα, στου πολέμου τη σκηνή.

Δε θέλω… Όμως να, η νύχτα πέφτει,
και κάτω από τ’ αστέρια της, το ξέρω,
σ’ αυτή την πλάση, που όλους μας χωρά,
όσα παράπονα άλλα κι αν προφέρω,
θα τραγουδήσω ακόμα μια φορά.

 

_

γράφει η Ευγενία Αναστασοπούλου

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου