Τσιγάρο ανάβω

11.02.2016

 

Τσιγάρο ανάβω
το παίζω μοιραία
μα εντός,
ψυχή μου, λαθραία
ζητάς να προλάβω
να σώσω το σώμα
φοβάσαι ακόμα
μη μείνεις, ψυχή μου
εκτός.

Ζωή μου, σε πάω
σε βράδια ωραία
στο φως,
δειλά, φευγαλέα
τον Έρωτα αγγίζεις
στου Άδη το σύνορο
το σώμα ανήμπορο
και συ να ρωτάς
γιατί, πότε,
και πως.

Αδειάζει η πόλη
τα φύλλα στο χώμα,
μα εδώ
κι αν η νιότη τελειώνει
και τ' όνειρο χάνεται
στη σκέψη σου μόνο
ξανά τραγουδώ.

Καράβια αταξίδευτα
φλούδες σκουριά
στο βυθό,
άδειες στιγμές,
που ματώνουν τα δάχτυλα
κουρέλια κι απόψε
χρυσά θα ντυθώ.


Με ψεύτικους όρκους
ωροδείκτες γυρνάς,
μα παντού,
μια σκιά θ' αγκαλιάζεις
κι όλα τ' άστρα θα τάζεις
στα ταξίδια της μνήμης
και στους χάρτες του νου.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σκεπτικόν

Σκεπτικόν

Δολιχό ήττας θρόϊσμα ταλάνιζε την σκέψη, κάννες και υποκόπανοι όμηρο με κρατούν, μα δεν λογίστηκα ποτέ της έπαρσης την στέψη, θωπευτικά δεν ακουμπούν μονάχα οι νικηταί. Της αντοχής υπεροψία, ντύμα της ήττας γιορτινό. Πώς δεν ευδόκησες Επιθυμία! Τι μ’ απομένει να...

Άδακρυς γη

Άδακρυς γη

Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό, και  Ξεράθηκε η γη μου  Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές, Διάβρωσης συμπτώματα Λουλούδια καν δεν πρόλαβαν να ανθίσουν Τα κατάπιε η άβυσσος  Φταίει το ότι δεν έκλαψα… ποτέ  Φταίει που τον πιο άγιο σπόρο δε φύτεψα… ποτέ  ...

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    μια σκιά θ’ αγκαλιάζεις
    κι όλα τ’ άστρα θα τάζεις
    στα ταξίδια της μνήμης
    και στους χάρτες του νου.

    ναι πράγματι…κάπως έτσι χαράζονται οι έρωτες…

    καλημέρα!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ας χαθούμε σε μια θύμηση, σε μια σκέψη, σ’ ένα φιλί που μύριζε κανέλα… ακόμη χάνομαι στους δρόμους του νου, μέχρι να βρω αυτούς τ’ ουρανού που μου τάξανε…

      Απάντηση
  2. drmakspy

    Όμορφη αυτή η δημιουργία… Μου άρεσε ιδιαίτερα το “αυθάδικο” ύφος στην αρχή…. Καλημέρα!!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Γνώρισα την αγάπη από το θόρυβο που έκανε φεύγοντας. (Louis Jouvet), από τότε φοβάμαι το θόρυβο…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου