Τσιγάρο ανάβω

11.02.2016

 

Τσιγάρο ανάβω
το παίζω μοιραία
μα εντός,
ψυχή μου, λαθραία
ζητάς να προλάβω
να σώσω το σώμα
φοβάσαι ακόμα
μη μείνεις, ψυχή μου
εκτός.

Ζωή μου, σε πάω
σε βράδια ωραία
στο φως,
δειλά, φευγαλέα
τον Έρωτα αγγίζεις
στου Άδη το σύνορο
το σώμα ανήμπορο
και συ να ρωτάς
γιατί, πότε,
και πως.

Αδειάζει η πόλη
τα φύλλα στο χώμα,
μα εδώ
κι αν η νιότη τελειώνει
και τ' όνειρο χάνεται
στη σκέψη σου μόνο
ξανά τραγουδώ.

Καράβια αταξίδευτα
φλούδες σκουριά
στο βυθό,
άδειες στιγμές,
που ματώνουν τα δάχτυλα
κουρέλια κι απόψε
χρυσά θα ντυθώ.


Με ψεύτικους όρκους
ωροδείκτες γυρνάς,
μα παντού,
μια σκιά θ' αγκαλιάζεις
κι όλα τ' άστρα θα τάζεις
στα ταξίδια της μνήμης
και στους χάρτες του νου.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    μια σκιά θ’ αγκαλιάζεις
    κι όλα τ’ άστρα θα τάζεις
    στα ταξίδια της μνήμης
    και στους χάρτες του νου.

    ναι πράγματι…κάπως έτσι χαράζονται οι έρωτες…

    καλημέρα!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ας χαθούμε σε μια θύμηση, σε μια σκέψη, σ’ ένα φιλί που μύριζε κανέλα… ακόμη χάνομαι στους δρόμους του νου, μέχρι να βρω αυτούς τ’ ουρανού που μου τάξανε…

      Απάντηση
  2. drmakspy

    Όμορφη αυτή η δημιουργία… Μου άρεσε ιδιαίτερα το “αυθάδικο” ύφος στην αρχή…. Καλημέρα!!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Γνώρισα την αγάπη από το θόρυβο που έκανε φεύγοντας. (Louis Jouvet), από τότε φοβάμαι το θόρυβο…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου