Τώρα θα γράψω ένα βιβλίο

22.05.2018

(διαβάστε το πρώτο μέρος εδώ)

Της έλεγα να μη μιλάει άλλο, να μη νιώθει ενοχές, ότι είμαι περήφανος που τους είχα γονείς μου, ότι δεν έζησα άσχημη ζωή-αν εξαιρέσω εκείνη την τραγωδία, εκείνο το καλοκαίρι 20 χρόνια πριν-, ότι κι αν ο γάμος μου ήταν αποτυχημένος, δεν ήταν δικό τους το φταίξιμο. Μονάχα δικό μου. Την Αλεξάνδρα την ερωτεύτηκα βαθιά. Το ότι κάτι στην πορεία άλλαξε... ε, συμβαίνει! Αλλάζουμε οι άνθρωποι, έρχονται ξαφνικά μερικές τραγωδίες και μας γυρίζουν ανάποδα. Ξυπνάμε ένα πρωί και είμαστε άλλοι. Αρχίζουμε να ζούμε ζωές δανεικές, ξένες, άλλες. Γινόμαστε κρεμάστρες και κρεμάνε πάνω μας κάποιοι τα βάρη τους. Γινόμαστε δολοφόνοι στιγμών, αναμνήσεων και αισθημάτων. Και πεθαίνουμε…

Δεν έχω παράπονο. Μόνο που δεν μπόρεσα να γράψω εκείνο το βιβλίο. Από μικρός θυμάμαι έγραφα ιστορίες στο μυαλό μου αλλά όταν έπαιρνα χαρτί και μολύβι να τις καταγράψω, πάντα κάτι ή κάποιος έμπαινε εμπόδιο. Στο σχολείο, οι δάσκαλοι. Στο σπίτι, ο πατέρας μου που δεν τα πολυκαταλάβαινε αυτά και μου λέγε ότι έχουμε πιο σοβαρές δουλειές να κάνουμε. Στις σπουδές, το διάβασμα και η ξαφνική μου εξωστρέφεια. Έπειτα, η δουλειά. Έπειτα, η Αλεξάνδρα. Ο γάμος, οι υποχρεώσεις, οι ευθύνες, το παιδί που χάσαμε στα δεκατρία του όταν πνίγηκε στη θάλασσα, το πένθος, οι ενοχές, οι νύχτες οι αξημέρωτες, τα 'γιατί', οι πρώτοι σοβαροί κραδασμοί στο γάμο. Ο χρόνος που αντί με το πέρασμά του να γιατρεύει, σκότωνε. Οι γέροι μου στο χωριό με τα δικά τους, τα πήγαινε και τα έλα, τα προβλήματα υγείας, οι γιατροί, οι θεραπείες, η πορεία προς το τέλος. Η δική μου απόφαση να τα τινάξω όλα στον αέρα: καριέρα και γάμο, και να γυρίσω στο χωριό.

Και γύρισα! Τώρα θα γράψω ένα βιβλίο!

Θα ‘χει ήρωες έναν άνθρωπο μόνο που θ’ αγναντεύει τη θάλασσα κι ένα δεκατριάχρονο παιδί που θα κολυμπάει στα ρηχά. Αν νομίζετε κύριοι ότι θα σας ενδιέφερε μια τέτοια ιστορία, μπορείτε να μου τηλεφωνήσετε και να κανονίσουμε ραντεβού για τα της έκδοσης. Ονομάζομαι Ευτύχιος Ρεμπλάκας αλλά είμαι διαθέσιμος να μου προτείνετε ψευδώνυμο. Το Ευτύχιος Ρεμπλάκας δεν είναι όνομα για συγγραφέα.

Τι θα λέγατε να με λέγανε… Με συγχωρείτε, ήδη χτυπάει το τηλέφωνό μου.

 

_

γράφει ο Γιάννης Δρούγος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Απόκρυφη ποιότητα

Απόκρυφη ποιότητα

Ανέβηκε τα σκαλιά της πολυκατοικίας δυο δυο και έφτασε μπροστά στο κλειστό διαμέρισμα. Κοντοστάθηκε και πήρε μερικές βαθιές ανάσες. Το στομάχι του ήταν σφιγμένο, οι παλάμες του κάθιδρες. Άραγε θα επαληθεύονταν με την ανακάλυψη κάποιου ακλόνητου τεκμηρίου, οι υπόνοιες...

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ

ΦΟΝΙΣΣΑ ΜΕΤΑ (διήγημα) πολὺς δ᾽ ἅμ᾽ αὐτῷ προσπόλων ὀπισθόπους κῶμος λέλακεν, Ἄρτεμιν τιμῶν θεὰν ὕμνοισιν: οὐ γὰρ οἶδ᾽ ἀνεῳγμένας πύλας Ἅιδου, φάος δὲ λοίσθιον βλέπων τόδε ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ, ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ Δεν πέθανε η Φραγκογιαννού από το μαύρο κύμα την ξέβρασε η θάλασσα, την...

Άνιση αντιπαλότητα

Άνιση αντιπαλότητα

Ήταν η δεύτερη γάτα που μου σκότωναν μέσα σε ελάχιστους μήνες. Και δεν ήταν από κάποια δικαιολογημένη αφορμή που να μπορούν να την επικαλεστούν. Ήταν η χαρά τους να σου προκαλούν στενοχώρια και να σε φέρνουν σε δύσκολη θέση. Ακόμη κι αυτοί που φαίνονταν αμέτοχοι όταν...

Σαπουνόφουσκες

Σαπουνόφουσκες

ΣΑΠΟΥΝΟΦΟΥΣΚΕΣ επώδυνος αποχωρισμός στον πεζόδρομο Έζησα τα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής μου στον πεζόδρομο, στον οποίο βρισκόταν το προποτζίδικο του παππού και της γιαγιάς μου. Από πάνω ήταν το σπίτι μας.  Ήταν ένας ήσυχος πεζόδρομος μέσα στη μεγαλούπολη. Αν κάποιος...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη - Το αμφιθέατρο είναι τεράστιο. Ανεβαίνω τα σκαλιά προσπαθώντας να επιλέξω που θέλω να καθίσω σήμερα. Διαλέγω ένα από αυτά στην tρίτη σειρά από το τέλος. Όσο πιο ψηλά τόσο πιο μακριά από τα μάτια του καθηγητή. Εισαγωγή στη μυθολογία στις 8...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη - Το αμφιθέατρο είναι τεράστιο. Ανεβαίνω τα σκαλιά προσπαθώντας να επιλέξω που θέλω να καθίσω σήμερα. Διαλέγω ένα από αυτά στην tρίτη σειρά από το τέλος. Όσο πιο ψηλά τόσο πιο μακριά από τα μάτια του καθηγητή. Εισαγωγή στη μυθολογία στις 8...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Lena Ziaka

    Απίστευτος κύριε Ρεμπλακα!!!!!! Απλά απίστευτος!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου