Υδάτινες μέρες

28.09.2015

 

 

Κάποτε σπαταλούσες μια ζωή μες τα καράβια,

μα εμένα μου έδινες μονάχα χάρτινα να παίζω

και ενώ τα βύθιζα, εσύ χασκογελούσες.

 

Σου φάνταζε τάχα το άσπρο φουστάνι μου

βαρκάκι ξύλινο και έλεγες να ρίξω τα μαλλιά στους ώμους

να δούμε αν θα κάνουμε καλή ψαριά.

 

Άλλοτε πάλι με έριχνες από τα βράχια στη θάλασσα

να μάθω καθώς πρέπει να κολυμπώ σαν τις γοργόνες

που μου διάβαζες στα παραμύθια.

 

Σαν το αλμυρό νερό θωρούσες τη ζωή μας

άγρια κυλούσε και μεις λιμάνια ψάχναμε

και φάρους.

 

_

γράφει η Αλεξάνδρα Στελλάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη περιμένει εσένα, Ορφέα, να την σώσεις μόνη της κάθεται και μαστίζεται από τα όρνια που την ψυχή της τυραννούν. Φίδια στραγγίζουν το αίμα της  με την δηλητηριώδη γλώσσα τους  κι αυτή κάθεται κι αλείφει τις πληγές στο κορμί της που ακόμη αιμορραγούν... Εσένα,...

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Αλεξάνδρα Στελλάκη

    Ορθώς το αντιληφθήκατε!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου