Υπάρχει ελπίδα, της Χριστίνας Σουλελέ

4.07.2015

 

 

Όσο υπάρχουνε λουλούδια

που σηκώνουν το κεφάλι

στο χιονιά

κι όσο ακούγονται τραγούδια

πάνω στα γυμνά κλαδιά

όσο μια αχτίδα δραπετεύει

από το σκοτάδι το πυκνό

κι αρχίζει να αχνοφαίνεται η μέρα

υπάρχει μάτια μου ελπίδα.

Κι εσύ μου στέκεις άπραγος

πάνω στον άνυδρο

τον βράχο τον ξερό

και μοιρολόι στήνεις

για τα χαμένα άνθη σου

τα άηχα τραγούδια

και το σκοτάδι το πυκνό

που στάθηκε εμπόδιο

στην απαρχή της μέρας σου.

Μάθε λοιπόν

πως

με μια ελπίδα κι έναν αγώνα

μ’ ένα τραγούδι και μια ψυχή

έτσι αξίζει ο καθένας

ν’ αντικρύζει

και με ρόδινο χρώμα να βάφει

την κάθε του Ανατολή.

 

_

γράφει η Χριστίνα Σουλελέ 

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Μάθε λοιπόν
    πως
    με μια ελπίδα κι έναν αγώνα
    μ’ ένα τραγούδι και μια ψυχή
    έτσι αξίζει ο καθένας
    ν’ αντικρύζει
    και με ρόδινο χρώμα να βάφει
    την κάθε του Ανατολή …

    Αγιασμένος εκείνος
    ο άνθρωπος που τον
    βούρκο, τον μετασχηματίζει
    σε εργοστάσιο ελπίδας !

    Ευλογημένος εκείνος
    ο άνθρωπος, που,
    στης λάσπης τα νερά,
    απεργάζεται το όνειρο
    και την ημέρα εκείνη
    που η Σταυρική οδός θα ευγνωμωνείται
    αποστέλλοντας το δόξασμά Της στον Νου που δοκιμάστηκε …

    Γιατί χωρίς Αυτήν,
    άλουστο το δώρο τ᾽ ουρανού και
    άνοστη η οσμή της Αθανασίας και του Απείρου
    από το μοσχομύρισμα της Σοφίας …
    από τ᾽ αλάτι
    της Καρτερίας,
    του Ήθους,
    της Υπομονής … !

    Θαυμάσιο Χριστίνα …
    Με ενέπνευσε …

    Καλές ελπίδες …

    Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    Σας ευχαριστώ Κύριε Σκοπετέα.
    Τις σκέψεις αυτές τις άφησα πάνω σε ένα χαρτί , αυτή τη βδομάδα , που με κυρίευσε όχι φόβος αλλά θυμός και πείσμα. Η φωτογραφία του μικρού κρόκου που σηκώνει το κεφάλι στο χιονιά μου δίνει ελπίδα . Θέλει δύναμη , ψυχή και πείσμα για να τα βάλεις με χιονιάδες. Όταν όμως καταφέρεις να νικήσεις το φόβο σου και να κρατήσεις έστω και μια μικρή σπίθα αναμμένη , τότε η ομορφιά είναι απερίγραπτη.
    Σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς ο ένας πρέπει να εμπνέει τον άλλον.

    “Αγιασμένος εκείνος
    ο άνθρωπος που τον
    βούρκο, τον μετασχηματίζει
    σε εργοστάσιο ελπίδας !”

    Μόνο αυτός θα βρει τη δύναμη να αγωνίζεται…

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Όταν ρώτησαν τον Αριστοτέλη, τι είναι ελπίδα; απάντησε λιτά:”Το όνειρο ενός ξυπνητού ανθρώπου”. Θέλω να πιστεύω Χριστίνα μου πως ο χιονιάς θα εξαφανιστεί, τα λουλούδια θα μοσχοβολήσουν, οι καρδιές μας θα ανθίσουν, το σκοτάδι θα διαλυθεί και το χαμόγελο θα χαϊδέψει τις καρδιές μας!!!!!!!!!!

    Μαριάνθη Παπάδη

    Απάντηση
    • Χριστίνα Σουλελέ

      Η ελπίδα είναι αυτή που μας κάνει να παίρνουμε δύναμη , θάρρος. Είναι εκείνο το φως που φωτίζει τα σκοτάδια μας και ζεσταίνει τους χιονιάδες μας. Κάποτε χαμηλώνει, κάποτε δυναμώνει, αλλά πρέπει να είμαστε σε επιφυλακή. Να προσέχουμε να κρατάμε τη δική μας ελπίδα αναμμένη και να τη δίνουμε και στον άλλο που του λιγόστεψε κάποια στιγμή και είναι ανθρώπινο. Εμείς δε, που ερχόμαστε σε επαφή με παιδιά δεν πρέπει να την αφήσουμε στιγμή από τα μάτια μας..

      Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    Όταν είχα δει τη φωτογραφία σου χαμογέλασα, τώρα που τη συνεδεσες με τόσο δυνατούς στίχους τη λάτρεψα! Εύγε Χριστίνα.

    Απάντηση
    • Χριστίνα Σουλελέ

      Σε ευχαριστώ Μάχη μου! Η φύση μας διδάσκει και μας δίνει ελπίδα. Γιατί νομίζεις ότι είμαι τόσο συχνά κοντά της;

      Απάντηση
  5. Μαριάνθη Πλειώνη

    Υπέροχο ταίριασμα εικόνας και στίχων…!!! Μας γέμισες με τα χρώματα της ελπίδας και της αισιοδοξίας!!!!

    Απάντηση
    • Χριστίνα Σουλελέ

      Τα μάτια μας ανοιχτά μην τυχόν και χάσουμε ελπίδα και αισιοδοξία. Σε ευχαριστώ Μαριάνθη μου!

      Απάντηση
    • Χριστίνα Σουλελέ

      Σε ευχαριστώ Ελένη!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου