Select Page

Υπό σκέψη, της Άννας Ρουμελιώτη

Υπό σκέψη, της Άννας Ρουμελιώτη

 

Στέκομαι εδώ σε μια γωνιά
σε έναν δρόμο με θέα
την πολιτιστική κληρονομιά
στέκομαι εδώ παρατηρώ
μήνας γλυκός ετούτος ο φθινοπωρινός
σαν να΄ναι Άνοιξη πως μοιάζει
σαν να έχει γίνει κάποια περίεργη συμφωνία
και κατά γράμμα θέλει
να την τηρήσει ο καιρός.
Μέρα πολύβουη κυλάει
μέσα απ΄ τις ηλιαχτίδες του φωτός
μπερδεύονται οι άνθρωποι
σε μια εγρήγορση πως πρέπει
σύντομα η μέρα να περνάει
κι αυτή η πόλη κάτω απ΄τον ήλιο μα ξεχασμένη
στέκει μες στα συντρίμμια της μαραζωμένη
σε απομεινάρια ντουβαριών παραδομένη
ζέχνει τη φρίκη και τον τρόμο της
κι από τις φυλλωσιές ακόμη εγκαταλελειμμένη.
Ένας κισσός στενάχωρα την αγναντεύει
καθώς ψηλά αγωνίζεται την πρασινάδα του να υψώσει
όλο και πιο ψηλά να πορεύεται
έχει αντοχή και πείσμα ένα μικρό κομμάτι
του ανέμου να το δώσει.
Στέκομαι εδώ σε μια γωνιά
στο δρόμο ξεδιπλώνονται φωνές και βουητά.
Παραμιλάει άπραγος ο κόσμος
και αγκομαχάει σιωπηλός και νοσταλγεί
κάτι που αμυδρά στη θύμηση λυγάει
και αναρωτιέται πότε θα αλλάξει ο καιρός.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

 

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ' αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ' αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

18 Σχόλια

  1. Σουλελέ Χριστίνα

    Πολύ όμορφα, Άννα, αποδίδεις με τους στίχους σου την πραγματικότητα κι αφήνεις να φανεί η αγωνία σου, που είναι αγωνία όλων. Κι αναρωτιόμαστε πότε θα αλλάξει ο καιρός. Άντε να δούμε…

    Απάντηση
  2. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ παραστατικό και πολύ αληθινό, Άννα μου…

    Απάντηση
  3. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Μια ζωή ο άνθρωπος αυτό λαχταράει , ν’ αλλάξει ο καιρός Μα αυτός θεόκουφος και πώς ν’ ακούσει τα παρακάλια;. Μα άνθρωπος είναι και ένας τύπακας που ναι μεν βλέπει ότι άδικα ελπίζει αλλά ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΛΑΧΤΑΡΑ σκεπτόμενος: ” ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΆ!!!..,
    Ωραία τα λες όπως πάντα ΆΝΝΑ μας.Είπαμε . Το τρίο της καρδιάς μας:ΑΝΝΑ, ΜΑΧΗ, ΖΩΗ..

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Η αλλαγή ξεκινάει από εμάς τους ίδιους πρώτα και σιγά σιγά ποιος ξέρει ίσως αλλάξει και ο καιρός Λένα μου!!Να είσαι πάντα καλά την καλημέρα μου!

      Απάντηση
  4. Βάσω Αποστολοπούλου

    “σε μια εγρήγορση πως πρέπει
    σύντομα η μέρα να περνάει”

    Και σπρώχνουμε αναίτια και άσκεφτα το χρόνο… μέχρι που μας τελειώνει – κι ανρωτιόμαστε μάταια κι αδιέξοδα “πού να πήγε, άραγε;”

    Πολύ στοχαστικό κι αληθινό, Άννα μου!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Η πραγματικότητά μας Μάχη μου αυτή είναι….να είσαι καλά..καλημέρα και καλή εβδομάδα να έχουμε!!!

      Απάντηση
  5. Ανώνυμος

    Ρεαλιστικό μέχρι που σκέφτηκα πως πρέπει να αλλαξω την ροή.

    Απάντηση
  6. Σοφία Ντούπη

    Δυνατές οι λέξεις σου και πάλι αγαπητή Άννα κι ακόμη πιο δυνατό το νόημα που μας υπαγορεύουν! Για να αλλάξει όμως ο καιρός και ¨να γυρίσει ό ήλιος¨ όπως είπε ένας άλλος Ποιητής… ¨θέλει δουλειά πολύ!!!¨ Αν πραγματικά μας ενδιαφέρει θα πρέπει να ανασκουμπωθούμε και να αγωνιστούμε για αυτή την αλλαγή!!! Την αγάπη μου και καλή εβδομάδα.

    Απάντηση
  7. drmakspy

    Οι εικόνες σου δίνουν το κλίμα των καιρών… Μακάρι να αλλάξουν πάλι όλα…

    Απάντηση
  8. Ελένη Ιωαννάτου

    Απλά τα λόγια σου Άννα μου, μα τόσο αληθινά!
    Θεατές εμείς χειροκροτάμε το θέατρο του παραλόγου!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!