Υπό σκέψη, της Άννας Ρουμελιώτη

21.02.2016

 

Στέκομαι εδώ σε μια γωνιά
σε έναν δρόμο με θέα
την πολιτιστική κληρονομιά
στέκομαι εδώ παρατηρώ
μήνας γλυκός ετούτος ο φθινοπωρινός
σαν να΄ναι Άνοιξη πως μοιάζει
σαν να έχει γίνει κάποια περίεργη συμφωνία
και κατά γράμμα θέλει
να την τηρήσει ο καιρός.
Μέρα πολύβουη κυλάει
μέσα απ΄ τις ηλιαχτίδες του φωτός
μπερδεύονται οι άνθρωποι
σε μια εγρήγορση πως πρέπει
σύντομα η μέρα να περνάει
κι αυτή η πόλη κάτω απ΄τον ήλιο μα ξεχασμένη
στέκει μες στα συντρίμμια της μαραζωμένη
σε απομεινάρια ντουβαριών παραδομένη
ζέχνει τη φρίκη και τον τρόμο της
κι από τις φυλλωσιές ακόμη εγκαταλελειμμένη.
Ένας κισσός στενάχωρα την αγναντεύει
καθώς ψηλά αγωνίζεται την πρασινάδα του να υψώσει
όλο και πιο ψηλά να πορεύεται
έχει αντοχή και πείσμα ένα μικρό κομμάτι
του ανέμου να το δώσει.
Στέκομαι εδώ σε μια γωνιά
στο δρόμο ξεδιπλώνονται φωνές και βουητά.
Παραμιλάει άπραγος ο κόσμος
και αγκομαχάει σιωπηλός και νοσταλγεί
κάτι που αμυδρά στη θύμηση λυγάει
και αναρωτιέται πότε θα αλλάξει ο καιρός.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

 

Ακολουθήστε μας

Ο ανάποδος καθρέφτης

Ο ανάποδος καθρέφτης

Έτσι θα έλεγα τον κόσμο καθρέφτη ανάποδο,Ανάποδο καθρέφτηκαθρέφτηχωρίς τζάμι Τον εαυτό σου βλέπεις,άνθρωπε,άνθρωπε τι γυρεύεις;Ξέρει ο καθρέφτης Ο κόσμος έδειξε τι είσαιγιατί ότι κάνεις το δείχνειπονάει, μα δεν σπάειεδώ είναι ο καθρέφτης._γράφει ο...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Κλέφτης ονείρων

 Κλέφτης ονείρων έγινες,καταστροφές του κόσμουέκλεψες και το δικό μου όνειροκαι ας μην το ξέρεις Γιατί όταν κλέβεις έναΧάνονται χίλιαΓίνονται στάχτη, τέρμαΈτσι όπως πας δεν θα απομείνει κανένα._γράφει ο Ευθύμιος- Ραφαήλ Αγγελής Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Δεύτερη ζωή δεν έχει

Ποτέ δε θα ξεχάσει, το πρώτο τεστ που έγραψε στο δημοτικό. Ακόμη θυμάται το γραπτό του. Τα αποτελέσματα απογοητευτικά.Κανένας όμως δεν τον μάλωσε. Αντιθέτως, όλοι του είπαν να μη στεναχωριέται, γιατί στο δεύτερο θα τα πάει καλύτερα. Δεν τους πίστεψε....

Ζωή σε δόσεις

Ζωή σε δόσεις

  Τι να πουν κι άνθρωποι; Τι να κάνουν; Τους δίνουν την ζωή σε δόσεις μέχρι να τους ξεφτιλίσουν   Έπρεπε όμως να δεχτούν και ήρθε ο πόλεμος, και συνταγογράφησε συνταγογράφησε δυστυχία   Στην πρώτη δόση βομβαρδισμούς, στην δεύτερη μετανάστευση, στην Τρίτη...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Το σπίτι που μικραίνει

Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε την οικογένεια. Το αντίθετο, όλοι δούλευαν και προσέφεραν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο ανάποδος καθρέφτης

Το σπίτι που μικραίνει

Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε την οικογένεια. Το αντίθετο, όλοι δούλευαν και προσέφεραν...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Κλέφτης ονείρων

Μια γαλήνη απλώνεται στης νύχτας τα μυστικάτα εγκαταλελειμμένα βλέφαρα τρεμοπαίζουν στη σιγαλιάβάλσαμο στάζει στης νοσταλγίας το φιλίστην γκρίζα πολιτεία,ο κόσμος χορεύει, στων αστεριών τη μουσικήστα γυμνά ερείπια, παγερό περιδιαβαίνει τ' αγέριγέρνουν τ'...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Η μετακόμιση των χρωμάτων

Η Αγγελική έκλεισε το τηλέφωνο και με χορευτικές φιγούρες έφερε πάνω κάτω τη μικρή της γκαρσονιέρα, που ξαφνικά έγινε πιο φωτεινή κι ας είχε για θέα τον ακάλυπτο. «Αύριο το πρωί στις εννέα» έλεγε και ξαναέλεγε με μελωδικό οίστρο, αφήνοντας χαρούμενα...

18 σχόλια

18 Σχόλια

  1. Σουλελέ Χριστίνα

    Πολύ όμορφα, Άννα, αποδίδεις με τους στίχους σου την πραγματικότητα κι αφήνεις να φανεί η αγωνία σου, που είναι αγωνία όλων. Κι αναρωτιόμαστε πότε θα αλλάξει ο καιρός. Άντε να δούμε…

    Απάντηση
  2. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ παραστατικό και πολύ αληθινό, Άννα μου…

    Απάντηση
  3. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Μια ζωή ο άνθρωπος αυτό λαχταράει , ν’ αλλάξει ο καιρός Μα αυτός θεόκουφος και πώς ν’ ακούσει τα παρακάλια;. Μα άνθρωπος είναι και ένας τύπακας που ναι μεν βλέπει ότι άδικα ελπίζει αλλά ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΛΑΧΤΑΡΑ σκεπτόμενος: ” ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΆ!!!..,
    Ωραία τα λες όπως πάντα ΆΝΝΑ μας.Είπαμε . Το τρίο της καρδιάς μας:ΑΝΝΑ, ΜΑΧΗ, ΖΩΗ..

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Η αλλαγή ξεκινάει από εμάς τους ίδιους πρώτα και σιγά σιγά ποιος ξέρει ίσως αλλάξει και ο καιρός Λένα μου!!Να είσαι πάντα καλά την καλημέρα μου!

      Απάντηση
  4. Βάσω Αποστολοπούλου

    “σε μια εγρήγορση πως πρέπει
    σύντομα η μέρα να περνάει”

    Και σπρώχνουμε αναίτια και άσκεφτα το χρόνο… μέχρι που μας τελειώνει – κι ανρωτιόμαστε μάταια κι αδιέξοδα “πού να πήγε, άραγε;”

    Πολύ στοχαστικό κι αληθινό, Άννα μου!

    Απάντηση
    • Άννα Ρουμελιώτη

      Η πραγματικότητά μας Μάχη μου αυτή είναι….να είσαι καλά..καλημέρα και καλή εβδομάδα να έχουμε!!!

      Απάντηση
  5. Ανώνυμος

    Ρεαλιστικό μέχρι που σκέφτηκα πως πρέπει να αλλαξω την ροή.

    Απάντηση
  6. Σοφία Ντούπη

    Δυνατές οι λέξεις σου και πάλι αγαπητή Άννα κι ακόμη πιο δυνατό το νόημα που μας υπαγορεύουν! Για να αλλάξει όμως ο καιρός και ¨να γυρίσει ό ήλιος¨ όπως είπε ένας άλλος Ποιητής… ¨θέλει δουλειά πολύ!!!¨ Αν πραγματικά μας ενδιαφέρει θα πρέπει να ανασκουμπωθούμε και να αγωνιστούμε για αυτή την αλλαγή!!! Την αγάπη μου και καλή εβδομάδα.

    Απάντηση
  7. drmakspy

    Οι εικόνες σου δίνουν το κλίμα των καιρών… Μακάρι να αλλάξουν πάλι όλα…

    Απάντηση
  8. Ελένη Ιωαννάτου

    Απλά τα λόγια σου Άννα μου, μα τόσο αληθινά!
    Θεατές εμείς χειροκροτάμε το θέατρο του παραλόγου!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου