Στις τρεις ανιψούλες μου!

 Ζωή νά ᾽χουν ...

Μέσα στις γωνιές τού απείρου

Πάντα ο νους μου τριγυρνά

Στους ιλίγγους τού ονείρου

Που τα παιδιά δεν προσπερνά

Μες στις φυλλωσιές του Μάη

Του παιδιού μας η ματιά

Τους καιρούς  παρακαλάει

για ένα χάδι όλο φωτιά

Ανοιχτά τα μάτια να ’χεις, φεγγαράκι μου λαμπρό

Τα παιδιά μας μη σκοντάφτουν, στων λαθών μας το σωρό!

Ανοιχτά τα μάτια να ’χεις, ουρανέ που δάκρυσες

Των παιδιών μας τ᾽ άγια δάκρυα, να πνιγούν κάθε που κλαις!

Μέσα στο βυθό τού κρότου

Τ᾽ άστρο μου σαν προσευχή

Πνίγει μέσα στον λυγμό του

της κατάρας τη βροχή.

Κοίτα πώς παιδί μου η ζήση

Σου δροσίζει την καρδιά

Απ᾽τα μύρα της ν᾽ανθίσει

Της Αγάπης μυρωδιά

Ανοιχτά τα μάτια να ’χεις, φεγγαράκι μου λαμπρό

Τα παιδιά μας να γλιτώνεις, απ’ της νύχτας το χορό!

Ανοιχτά τα μάτια να ’χεις ήλιε απονήρευτέ

Των παιδιών μας η ελπίδα πάγο να μη δει ποτέ!

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!