Φεγγαράκι μου λαμπρό!

30.08.2015

 

                                                                                 Στις τρεις ανιψούλες μου!

 Ζωή νά ᾽χουν ...

Μέσα στις γωνιές τού απείρου

Πάντα ο νους μου τριγυρνά

Στους ιλίγγους τού ονείρου

Που τα παιδιά δεν προσπερνά

Μες στις φυλλωσιές του Μάη

Του παιδιού μας η ματιά

Τους καιρούς  παρακαλάει

για ένα χάδι όλο φωτιά

Ανοιχτά τα μάτια να ’χεις, φεγγαράκι μου λαμπρό

Τα παιδιά μας μη σκοντάφτουν, στων λαθών μας το σωρό!

Ανοιχτά τα μάτια να ’χεις, ουρανέ που δάκρυσες

Των παιδιών μας τ᾽ άγια δάκρυα, να πνιγούν κάθε που κλαις!

Μέσα στο βυθό τού κρότου

Τ᾽ άστρο μου σαν προσευχή

Πνίγει μέσα στον λυγμό του

της κατάρας τη βροχή.

Κοίτα πώς παιδί μου η ζήση

Σου δροσίζει την καρδιά

Απ᾽τα μύρα της ν᾽ανθίσει

Της Αγάπης μυρωδιά

Ανοιχτά τα μάτια να ’χεις, φεγγαράκι μου λαμπρό

Τα παιδιά μας να γλιτώνεις, απ’ της νύχτας το χορό!

Ανοιχτά τα μάτια να ’χεις ήλιε απονήρευτέ

Των παιδιών μας η ελπίδα πάγο να μη δει ποτέ!

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Παναγιώτη με συγκίνησες!!
    Τόση αγάπη και φροντίδα που λαμβάνουν οι ανιψιές σου,
    έχουν σίγουρα εξασφαλισμένη θέση στο καραβάκι της ευτυχίας!!

    Μόλις διάβασα το ποίημα αυτό, αμέσως μου ήρθαν στο μυαλό μερικοί στίχοι.
    Είναι οι εξής:

    Κάποτε θα `ρθουν να σου πουν
    πως σε πιστεύουν, σ’ αγαπούν
    και πώς σε θένε

    Έχε το νου σου στο παιδί,
    κλείσε την πόρτα με κλειδί
    ψέματα λένε

    Κάποτε θα `ρθουν γνωστικοί,
    λογάδες και γραμματικοί
    για να σε πείσουν

    Έχε το νου σου στο παιδί
    κλείσε την πόρτα με κλειδί,
    θα σε πουλήσουν

    Και όταν θα `ρθουν οι καιροί
    που θα `χει σβήσει το κερί
    στην καταιγίδα

    Υπερασπίσου το παιδί
    γιατί αν γλιτώσει το παιδί
    υπάρχει ελπίδα

    Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
    Μουσική: Μίκης Θεωδοράκης

    Απάντηση
  2. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Αγαπητή Ελένη,

    σ᾽ ευχαριστώ θερμά για
    την – όπως πάντα – τόσο καλοπροαίρετη
    κριτική σου !

    Σ᾽ ευχαριστώ, επίσης,
    και για την υπενθύμιση αυτού
    τού μοναδικού τραγουδιού,
    αυτής της ιδιαίτερης πυξίδας,
    που προσανατολίζει
    στον δρόμο απ᾽ τον
    οποίο γεννάται η ελπίδα μας !

    Φιλικά …

    Απάντηση
  3. Αννα Ρουμελιωτη

    Πολυ ομορφη,τρυφερη και γεματη αγαπη η αφιερωση σας στις ανιψιες σας!!Να εχουν μια ομορφη ζωη και να την χαιρονται Παναγιωτη.

    Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    Τα παιδιά να μη σκοντάφτουν στων λαθών μας το σωρό… Αυτή νομίζω οτι είναι η πιο δυνατή ευχή για όλα τα παιδάκια…γιατί τελευταίως σκοντάφτουν αρκετά σε λάθη που κληρονόμησαν …Ναρκοπέδιο τους το κάναμε…

    Πολύ γλυκό το ποιηματάκι σαν νανούρισμα…σαν προσευχή…
    και η έμπνευση και αφιέρωση το κάνει ακόμα πιο γλυκό..

    Να ναι πάντα καλά οι μούσες σου Παναγιώτη !

    Απάντηση
  5. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Μάχη,

    Πώς καταφέρνεις πάντα με τα σχόλιά σου και τις ευχές
    σου, να μην πιάνει πάγο ποτέ η ανάγκη μας για ελπίδα …

    Με την ευχή αυτή η αγνότητα τής παιδικότητας, να εμπνέει και να συντροφεύει
    στο διηνεκές, τα πολύκαρπα και καλλίκαρπα όνειρά σου, τα όνειρα όλων μας !

    Καλό βράδυ!

    Απάντηση
  6. Σοφία Ντούπη

    Τι να πω; Είχα καιρό να διαβάσω κάτι τόσο τρυφερό… τόσο γλυκό… τόσο υπέροχα δοσμένο!!! Σας ευχαριστώ πολύ που το μοιραστήκατε μαζί μας…

    Απάντηση
  7. Αντώνης Ευθυμίου

    Με μία λέξη, Σ Υ Γ Κ Ι Ν Η Τ Ι Κ Ο!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου