Φεγγαράκι μου λαμπρό!

30.08.2015

 

                                                                                 Στις τρεις ανιψούλες μου!

 Ζωή νά ᾽χουν ...

Μέσα στις γωνιές τού απείρου

Πάντα ο νους μου τριγυρνά

Στους ιλίγγους τού ονείρου

Που τα παιδιά δεν προσπερνά

Μες στις φυλλωσιές του Μάη

Του παιδιού μας η ματιά

Τους καιρούς  παρακαλάει

για ένα χάδι όλο φωτιά

Ανοιχτά τα μάτια να ’χεις, φεγγαράκι μου λαμπρό

Τα παιδιά μας μη σκοντάφτουν, στων λαθών μας το σωρό!

Ανοιχτά τα μάτια να ’χεις, ουρανέ που δάκρυσες

Των παιδιών μας τ᾽ άγια δάκρυα, να πνιγούν κάθε που κλαις!

Μέσα στο βυθό τού κρότου

Τ᾽ άστρο μου σαν προσευχή

Πνίγει μέσα στον λυγμό του

της κατάρας τη βροχή.

Κοίτα πώς παιδί μου η ζήση

Σου δροσίζει την καρδιά

Απ᾽τα μύρα της ν᾽ανθίσει

Της Αγάπης μυρωδιά

Ανοιχτά τα μάτια να ’χεις, φεγγαράκι μου λαμπρό

Τα παιδιά μας να γλιτώνεις, απ’ της νύχτας το χορό!

Ανοιχτά τα μάτια να ’χεις ήλιε απονήρευτέ

Των παιδιών μας η ελπίδα πάγο να μη δει ποτέ!

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Παναγιώτη με συγκίνησες!!
    Τόση αγάπη και φροντίδα που λαμβάνουν οι ανιψιές σου,
    έχουν σίγουρα εξασφαλισμένη θέση στο καραβάκι της ευτυχίας!!

    Μόλις διάβασα το ποίημα αυτό, αμέσως μου ήρθαν στο μυαλό μερικοί στίχοι.
    Είναι οι εξής:

    Κάποτε θα `ρθουν να σου πουν
    πως σε πιστεύουν, σ’ αγαπούν
    και πώς σε θένε

    Έχε το νου σου στο παιδί,
    κλείσε την πόρτα με κλειδί
    ψέματα λένε

    Κάποτε θα `ρθουν γνωστικοί,
    λογάδες και γραμματικοί
    για να σε πείσουν

    Έχε το νου σου στο παιδί
    κλείσε την πόρτα με κλειδί,
    θα σε πουλήσουν

    Και όταν θα `ρθουν οι καιροί
    που θα `χει σβήσει το κερί
    στην καταιγίδα

    Υπερασπίσου το παιδί
    γιατί αν γλιτώσει το παιδί
    υπάρχει ελπίδα

    Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
    Μουσική: Μίκης Θεωδοράκης

    Απάντηση
  2. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Αγαπητή Ελένη,

    σ᾽ ευχαριστώ θερμά για
    την – όπως πάντα – τόσο καλοπροαίρετη
    κριτική σου !

    Σ᾽ ευχαριστώ, επίσης,
    και για την υπενθύμιση αυτού
    τού μοναδικού τραγουδιού,
    αυτής της ιδιαίτερης πυξίδας,
    που προσανατολίζει
    στον δρόμο απ᾽ τον
    οποίο γεννάται η ελπίδα μας !

    Φιλικά …

    Απάντηση
  3. Αννα Ρουμελιωτη

    Πολυ ομορφη,τρυφερη και γεματη αγαπη η αφιερωση σας στις ανιψιες σας!!Να εχουν μια ομορφη ζωη και να την χαιρονται Παναγιωτη.

    Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    Τα παιδιά να μη σκοντάφτουν στων λαθών μας το σωρό… Αυτή νομίζω οτι είναι η πιο δυνατή ευχή για όλα τα παιδάκια…γιατί τελευταίως σκοντάφτουν αρκετά σε λάθη που κληρονόμησαν …Ναρκοπέδιο τους το κάναμε…

    Πολύ γλυκό το ποιηματάκι σαν νανούρισμα…σαν προσευχή…
    και η έμπνευση και αφιέρωση το κάνει ακόμα πιο γλυκό..

    Να ναι πάντα καλά οι μούσες σου Παναγιώτη !

    Απάντηση
  5. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Μάχη,

    Πώς καταφέρνεις πάντα με τα σχόλιά σου και τις ευχές
    σου, να μην πιάνει πάγο ποτέ η ανάγκη μας για ελπίδα …

    Με την ευχή αυτή η αγνότητα τής παιδικότητας, να εμπνέει και να συντροφεύει
    στο διηνεκές, τα πολύκαρπα και καλλίκαρπα όνειρά σου, τα όνειρα όλων μας !

    Καλό βράδυ!

    Απάντηση
  6. Σοφία Ντούπη

    Τι να πω; Είχα καιρό να διαβάσω κάτι τόσο τρυφερό… τόσο γλυκό… τόσο υπέροχα δοσμένο!!! Σας ευχαριστώ πολύ που το μοιραστήκατε μαζί μας…

    Απάντηση
  7. Αντώνης Ευθυμίου

    Με μία λέξη, Σ Υ Γ Κ Ι Ν Η Τ Ι Κ Ο!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου