Φεγγαράκι μου λαμπρό!

30.08.2015

 

                                                                                 Στις τρεις ανιψούλες μου!

 Ζωή νά ᾽χουν ...

Μέσα στις γωνιές τού απείρου

Πάντα ο νους μου τριγυρνά

Στους ιλίγγους τού ονείρου

Που τα παιδιά δεν προσπερνά

Μες στις φυλλωσιές του Μάη

Του παιδιού μας η ματιά

Τους καιρούς  παρακαλάει

για ένα χάδι όλο φωτιά

Ανοιχτά τα μάτια να ’χεις, φεγγαράκι μου λαμπρό

Τα παιδιά μας μη σκοντάφτουν, στων λαθών μας το σωρό!

Ανοιχτά τα μάτια να ’χεις, ουρανέ που δάκρυσες

Των παιδιών μας τ᾽ άγια δάκρυα, να πνιγούν κάθε που κλαις!

Μέσα στο βυθό τού κρότου

Τ᾽ άστρο μου σαν προσευχή

Πνίγει μέσα στον λυγμό του

της κατάρας τη βροχή.

Κοίτα πώς παιδί μου η ζήση

Σου δροσίζει την καρδιά

Απ᾽τα μύρα της ν᾽ανθίσει

Της Αγάπης μυρωδιά

Ανοιχτά τα μάτια να ’χεις, φεγγαράκι μου λαμπρό

Τα παιδιά μας να γλιτώνεις, απ’ της νύχτας το χορό!

Ανοιχτά τα μάτια να ’χεις ήλιε απονήρευτέ

Των παιδιών μας η ελπίδα πάγο να μη δει ποτέ!

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Παναγιώτη με συγκίνησες!!
    Τόση αγάπη και φροντίδα που λαμβάνουν οι ανιψιές σου,
    έχουν σίγουρα εξασφαλισμένη θέση στο καραβάκι της ευτυχίας!!

    Μόλις διάβασα το ποίημα αυτό, αμέσως μου ήρθαν στο μυαλό μερικοί στίχοι.
    Είναι οι εξής:

    Κάποτε θα `ρθουν να σου πουν
    πως σε πιστεύουν, σ’ αγαπούν
    και πώς σε θένε

    Έχε το νου σου στο παιδί,
    κλείσε την πόρτα με κλειδί
    ψέματα λένε

    Κάποτε θα `ρθουν γνωστικοί,
    λογάδες και γραμματικοί
    για να σε πείσουν

    Έχε το νου σου στο παιδί
    κλείσε την πόρτα με κλειδί,
    θα σε πουλήσουν

    Και όταν θα `ρθουν οι καιροί
    που θα `χει σβήσει το κερί
    στην καταιγίδα

    Υπερασπίσου το παιδί
    γιατί αν γλιτώσει το παιδί
    υπάρχει ελπίδα

    Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
    Μουσική: Μίκης Θεωδοράκης

    Απάντηση
  2. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Αγαπητή Ελένη,

    σ᾽ ευχαριστώ θερμά για
    την – όπως πάντα – τόσο καλοπροαίρετη
    κριτική σου !

    Σ᾽ ευχαριστώ, επίσης,
    και για την υπενθύμιση αυτού
    τού μοναδικού τραγουδιού,
    αυτής της ιδιαίτερης πυξίδας,
    που προσανατολίζει
    στον δρόμο απ᾽ τον
    οποίο γεννάται η ελπίδα μας !

    Φιλικά …

    Απάντηση
  3. Αννα Ρουμελιωτη

    Πολυ ομορφη,τρυφερη και γεματη αγαπη η αφιερωση σας στις ανιψιες σας!!Να εχουν μια ομορφη ζωη και να την χαιρονται Παναγιωτη.

    Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    Τα παιδιά να μη σκοντάφτουν στων λαθών μας το σωρό… Αυτή νομίζω οτι είναι η πιο δυνατή ευχή για όλα τα παιδάκια…γιατί τελευταίως σκοντάφτουν αρκετά σε λάθη που κληρονόμησαν …Ναρκοπέδιο τους το κάναμε…

    Πολύ γλυκό το ποιηματάκι σαν νανούρισμα…σαν προσευχή…
    και η έμπνευση και αφιέρωση το κάνει ακόμα πιο γλυκό..

    Να ναι πάντα καλά οι μούσες σου Παναγιώτη !

    Απάντηση
  5. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Μάχη,

    Πώς καταφέρνεις πάντα με τα σχόλιά σου και τις ευχές
    σου, να μην πιάνει πάγο ποτέ η ανάγκη μας για ελπίδα …

    Με την ευχή αυτή η αγνότητα τής παιδικότητας, να εμπνέει και να συντροφεύει
    στο διηνεκές, τα πολύκαρπα και καλλίκαρπα όνειρά σου, τα όνειρα όλων μας !

    Καλό βράδυ!

    Απάντηση
  6. Σοφία Ντούπη

    Τι να πω; Είχα καιρό να διαβάσω κάτι τόσο τρυφερό… τόσο γλυκό… τόσο υπέροχα δοσμένο!!! Σας ευχαριστώ πολύ που το μοιραστήκατε μαζί μας…

    Απάντηση
  7. Αντώνης Ευθυμίου

    Με μία λέξη, Σ Υ Γ Κ Ι Ν Η Τ Ι Κ Ο!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου