Φθινοπωρινός περίπατος

9.10.2015

 

tree-road-leaves_b

Τα βήματά μου με φτάνουν πάλι ως την άκρη του ίδιου δρόμου…

Πεσμένα κίτρινα φύλλα απλώνουν χαλί κάτω απ’ τα πόδια μου. Ακούω τους χυμούς να αποσύρονται αργά απ’ τα κλαδιά. Η ζωή πριν πέσει σε λήθαργο απορρίπτει τα περισσά στολίδια και παίρνει τη στεγνή της όψη στα γυμνωμένα δέντρα.

Ένα τσούρμο πουλιά στριμώχνονται στα σύρματα. Υποψήφιοι ταξιδιώτες, που έχουν λησμονήσει τα τραγούδια τους. Κάθε τόσο στρέφουν ανήσυχα το κεφάλι τους αριστερά - δεξιά σα να προσδοκούν στις παράλληλες γραμμές κάποιον συρμό να φανεί. Μάταια… Από αόρατο νήμα πάλι θα κρατηθούν για να πετάξουν.

Με γρατζουνάει ο οξύς ήχος από τα ξερά φύλλα που θρυψαλιάζονται στο κάθε πάτημά μου. Με σπασμένες χορδές πώς ν' αγγίξω τα τραγούδια… Ένα γνώριμο πια ρίγος με διατρέχει. Τα φύλλα μέσα μου μαραίνονται ένα - ένα. Σαν χλομή βροχή κυλούν και ποτίζουν το κίτρινο χαλί.

Αυτός ο χειμώνας αρχίζει εντός μου …

Τίμημα ίσως για την άνοιξη που αστόχαστα πέρασε ή αντίτιμο για την ακριβή υπόσχεση της άνοιξης που θα 'ρθει…

 

_

γράφει η Βάσω Κώστογλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σαπουνόφουσκες

Σαπουνόφουσκες

ΣΑΠΟΥΝΟΦΟΥΣΚΕΣ επώδυνος αποχωρισμός στον πεζόδρομο Έζησα τα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής μου στον πεζόδρομο, στον οποίο βρισκόταν το προποτζίδικο του παππού και της γιαγιάς μου. Από πάνω ήταν το σπίτι μας.  Ήταν ένας ήσυχος πεζόδρομος μέσα στη μεγαλούπολη. Αν κάποιος...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη - Το αμφιθέατρο είναι τεράστιο. Ανεβαίνω τα σκαλιά προσπαθώντας να επιλέξω που θέλω να καθίσω σήμερα. Διαλέγω ένα από αυτά στην tρίτη σειρά από το τέλος. Όσο πιο ψηλά τόσο πιο μακριά από τα μάτια του καθηγητή. Εισαγωγή στη μυθολογία στις 8...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    […]Με σπασμένες χορδές πώς ν’ αγγίξω τα τραγούδια…[…]

    Κάθε φράση σας σε αυτό το κείμενο ένα τσίμπημα δικό μου εσωτερικό. Σα να το έγραφα εγώ ένιωσα… Με ένα τόσο δα κείμενο…ένας ολόκληρος ψυχισμός “εποχιακός” ..ξεδιπλωμένος… Κάθε σας δουλειά…βαθιά δουλεμένη…δεν αφήνει χώρο για ψεγάδι.

    Τούτος ο χειμώνας που γράφει εντός μας ήδη… θα ναι βαρύς…και η Άνοιξή μας … θα λαχταρά να δει έστω ένα χελιδόνι που να υπόσχεται την ύπαρξή της

    Καλή σας μέρα…και αντοχή…

    Απάντηση
    • kostoglou Vaso

      Παραλλάσσοντας τα γραφόμενά σας αγαπητή Μάχη θα πω
      «Δεν είναι οι λέξεις που πονάνε … είναι η ηχώ που αφήνουν στο κενό …»
      Είναι χαρά μου που μπόρεσα να σας προσεγγίσω τόσο ώστε να ταυτιστείτε με το κείμενο μου και ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.
      Όσο για τον χειμώνα, πρέπει να ομολογήσω πως είναι η αγαπημένη μου εποχή, γιατί μου δίνει τους λόγους να λαχταρώ, να εκτιμώ και να ονειρεύομαι την επόμενη άνοιξη.
      Καλό σας βράδυ !!!

      Απάντηση
  2. Γιάννης Πανδρεμένος

    Πολύ όμορφο. Συγχαρητήρια!!

    Απάντηση
    • kostoglou Vaso

      Σας ευχαριστώ πολύ !!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου