Επιλέξτε Page

Φιμωμένη Κραυγή, της Ελένης Ιωαννάτου

10.04.2015

 

 

Φωνάζει η σιωπή… το φως της τρεμοπαίζει στην όψη του νου σου

στέκεσαι εκεί, στη κόψη της μοίρας

αντικρίζεις το όραμα

 

Βαδίζεις την ώρα της λήθης, σε ξεχασμένα παλιά ιδανικά

δίχως πανιά, χαράζεις της οργής τα μονοπάτια

 

Ακροβατείς, ψάχνεις, ταλαντεύεσαι…

Η ιδέα τραντάζει το κρίμα

 

Το κοχύλι κάποιος πέταξε στο όνειρο

ύστερα το έθαψε στην άμμο

ξαφνικά ακούστηκαν οι νότες του βυθού

την στιγμή που κόχλαζε η μανία

ζητώντας να πλανέψουν την αίσθηση

μια νύχτα, την ώρα της απουσίας σου…

η άγκυρα βυθίστηκε με μένος στη λάβα της κρίσης

 

Ο φθόνος χορεύει με τη σιωπή... μια μυστική συμφωνία

τελετουργία φυγής κι η κραυγή αγκαλιάζει τον οίστρο σου

κουλουριασμένος στη γύμνια σου, ατενίζεις το λάθος

 

Η αυγή σου χαρίζει το ρόδο,

ντύθηκε πλήγμα…

περιμένεις να αγγίξεις το όνειρο

το κορμί σου όμως ζαρώνει…

το αίσθημα ουρλιάζει και σείεται

μυρίζει βροχή της ψυχής σου η μανία

 

Άκου τη μελωδία

το σύμπαν ψιθυρίζει και φλέγεται

 

Κραυγές… ουρλιαχτά… βουητό

 

Η σιωπή ξεγλίστρησε απ' τη ρωγμή των χειλιών σου, μόλις

ο χρόνος αγκιστρώθηκε στη σχισμή του θυμού

λαβώθηκε η ανάσα σου απ' την αντάρα της φρίκης

ακινησία και δέηση

δες το λυγμό, πως στριμώχτηκε πίσω απ' τα θρύψαλα της ζωής

 

Το παραμύθι ξεχάστηκε στης πνοής την ουσία

το παιδάκι, ακόμα ψάχνει το μονοπάτι

φθορά κι ουτοπία

 

Το καράβι ξεκίνησε,

μα δεν είχε πορεία

ο χάρτης σκορπίστηκε στον άνεμο

κι η πυξίδα κρύφτηκε στο βυθό της καρδιάς σου

 

Λιγοψυχά η κραυγή…

τα όνειρα άδειασαν το μέλλον στ' αγιάζι...

 

_

γράφει η Ελένη Ιωαννάτου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο ανάποδος καθρέφτης

Ο ανάποδος καθρέφτης

Έτσι θα έλεγα τον κόσμο καθρέφτη ανάποδο,Ανάποδο καθρέφτηκαθρέφτηχωρίς τζάμι Τον εαυτό σου βλέπεις,άνθρωπε,άνθρωπε τι γυρεύεις;Ξέρει ο καθρέφτης Ο κόσμος έδειξε τι είσαιγιατί ότι κάνεις το δείχνειπονάει, μα δεν σπάειεδώ είναι ο καθρέφτης._γράφει ο...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Κλέφτης ονείρων

 Κλέφτης ονείρων έγινες,καταστροφές του κόσμουέκλεψες και το δικό μου όνειροκαι ας μην το ξέρεις Γιατί όταν κλέβεις έναΧάνονται χίλιαΓίνονται στάχτη, τέρμαΈτσι όπως πας δεν θα απομείνει κανένα._γράφει ο Ευθύμιος- Ραφαήλ Αγγελής Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Δεύτερη ζωή δεν έχει

Ποτέ δε θα ξεχάσει, το πρώτο τεστ που έγραψε στο δημοτικό. Ακόμη θυμάται το γραπτό του. Τα αποτελέσματα απογοητευτικά.Κανένας όμως δεν τον μάλωσε. Αντιθέτως, όλοι του είπαν να μη στεναχωριέται, γιατί στο δεύτερο θα τα πάει καλύτερα. Δεν τους πίστεψε....

Ζωή σε δόσεις

Ζωή σε δόσεις

  Τι να πουν κι άνθρωποι; Τι να κάνουν; Τους δίνουν την ζωή σε δόσεις μέχρι να τους ξεφτιλίσουν   Έπρεπε όμως να δεχτούν και ήρθε ο πόλεμος, και συνταγογράφησε συνταγογράφησε δυστυχία   Στην πρώτη δόση βομβαρδισμούς, στην δεύτερη μετανάστευση, στην Τρίτη...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Το σπίτι που μικραίνει

Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε την οικογένεια. Το αντίθετο, όλοι δούλευαν και προσέφεραν...

Διαβάστε κι αυτά

Ο ανάποδος καθρέφτης

Το σπίτι που μικραίνει

Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε την οικογένεια. Το αντίθετο, όλοι δούλευαν και προσέφεραν...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Κλέφτης ονείρων

Μια γαλήνη απλώνεται στης νύχτας τα μυστικάτα εγκαταλελειμμένα βλέφαρα τρεμοπαίζουν στη σιγαλιάβάλσαμο στάζει στης νοσταλγίας το φιλίστην γκρίζα πολιτεία,ο κόσμος χορεύει, στων αστεριών τη μουσικήστα γυμνά ερείπια, παγερό περιδιαβαίνει τ' αγέριγέρνουν τ'...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Η μετακόμιση των χρωμάτων

Η Αγγελική έκλεισε το τηλέφωνο και με χορευτικές φιγούρες έφερε πάνω κάτω τη μικρή της γκαρσονιέρα, που ξαφνικά έγινε πιο φωτεινή κι ας είχε για θέα τον ακάλυπτο. «Αύριο το πρωί στις εννέα» έλεγε και ξαναέλεγε με μελωδικό οίστρο, αφήνοντας χαρούμενα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Ας βγάλουμε την άγκυρα από το βυθό της φθοράς, ας αλλάξει ροτα το τσακισμενο μας καράβι φυσωντας με άνεμο δυνατό απ την καρδιά. Η ψυχή γυρευει την Ανάσταση της. Αμήν

    Ασφυκτική η φιμωμενη σου κραυγή, ακουμπά στα τραύματά…
    Καλή σου Ανάσταση Ελένη….

    Απάντηση
    • Ελένη Ιωαννάτου

      Μάχη μου, μια κραυγή που είναι φιμωμένη, μόνο ασφυκτική μπορεί να είναι!!!
      Για μια ψυχή που τα φτερά της σε κάποιο δρόμο τσαλακώθηκαν..
      Μόνο με μικρά βήματα ελπίδας στο αύριο και προσφοράς προς τον άνθρωπο που το έχει ανάγκη,
      το καράβι ξάφνου πιθανόν να αλλάξει πορεία, για ένα ίσως πιο φωτινό μονοπάτι..

      Καλή Ανάσταση λοιπόν…
      σε κάθε καρδιά που για οποιονδήποτε λόγο η κραυγή της δεν μπόρεσε, να ακουστεί και να ξεφουσκώσει..

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου