Φιμωμένη κραυγή, της Μαρίας Φουσταλιεράκη

5.10.2015

 

Στη βιβλιοθήκη την παμπάλαια και ξακουστή
Στα πολυάριθμα ράφια όλου του νέου κόσμου
Με καρτερία περίμεναν τα βιβλία των Σοφών
Τους πιστούς τους αναγνώστες να τα διαβάσουν
Όλα προνόησαν και είχαν στα εξώφυλλα τους
Χρώματα γυαλιστερά σε πολύ όμορφες εικόνες
Για τίτλους είχαν θέματα ευφάνταστα και χτυπητά
Το βλέμμα όλων να προσελκύει, πολύ να τα θελήσει
Τα βιβλία δανείζονταν συστηματικά όλα με τη σειρά
Σταθεροί οι αναγνώστες, δεν περιφρόνησαν κανένα
Παράπονο δεν υπήρχε στην ουρά, όλα καμάρωναν
Και με αυταρέσκεια χαμογελούσαν το ένα στο άλλο
Κρυφά παρακαλώντας να γίνουν λίγο πιο δημοφιλή

Μια μέρα είπαν πως την αίθουσα πρέπει ν’ αλλάξουν
Χιλιάδες ήταν πια, ο χώρος ξαφνικά μίκρυνε πολύ
Δεν ήταν δυνατόν άλλο να ζούνε έτσι στριμωγμένα
Ένας παλιός υπάλληλος όλα τα μετέφερε με τη σειρά
Ευλαβικά, μεγάλο φόβο είχε μην τα σκίσει από λάθος
Και όταν τα έβαλε όλα με καμάρι στη νέα τους σειρά
Το βλέμμα πέφτει ξαφνικά στο πίσω σκονισμένο ράφι
Μια ράχη βλέπει να ξεπροβάλλει λίγο απ’ τα σκοτεινά
Ίσα που φαίνονταν, ήτανε στο βάθος καλά κρυμμένη
Το εξώφυλλό βλέπει και δεν είναι καθόλου λαμπερό
Χρώματα μπορεί να είχε κάποτε, ίσως να ήταν ωραία
Τώρα θαμπωμένα και απ’ το χρόνο είχαν ξεθωριάσει
Με τίτλο γκριζαρισμένο, δε μπορούσε να το διαβάσει
Του φάνηκε πως μάλλον έγραφε "Το νόημα της Ζωής"
Αλλά μπορεί κάτι τελείως διαφορετικό να εννοούσε

Κατάκοπος ο υπάλληλος όπως ήταν από τη δουλειά
Με παιδική χαρά το αγκαλιάζει και με τις δυο παλάμες
Οκλαδόν στο πάτωμα κάθεται λίγο να ξεκουραστεί
Πολύ ευλαβικά το ακουμπά, δεν θέλει να το θίξει
Όλα τα φύλλα του ήταν εύθραυστα και πολύ λεπτά
Το εξώφυλλο σαν παρατήρησε, ήταν ταλαιπωρημένο
Περίεργες μικρές σελίδες έχει, μόνο καμιά εικοσαριά,
Ξεκίνησε λοιπόν να το διαβάζει, φανερά απορημένος
Απ’ τον επίγειο κόσμο χάνεται, το μυαλό του ταξιδεύει
Στο άπειρο μεταφέρεται, σε άδυτα της δικής του ψυχής
Στην αίθουσα σαν ξαναγύρισε, σε πραγματικότητα πεζή
Όλο το είναι τού στέκει εντελώς ακίνητο και βουρκωμένο
Στο νου του να χωρέσει με βαρύ αναστεναγμό δε μπορεί
Πώς πέρασαν τα χρόνια στην ίδια πάντα αυτή δουλειά
Απορεί, χωρίς κανένας να το έχει ως τώρα ανακαλύψει
Σκέφτεται πόσο πόνο θα είχε γλυτώσει μέσα στη ζωή
Και από πόσο άδικες προσμονές και ατέρμονες αγωνίες

Ο έντιμος υπάλληλος αποφασίζει και με ένα αναστεναγμό
Κρυφά το κλέβει, λάφυρο πανάκριβο ήταν πλέον δικό του
Ένιωσε πως του ήτανε γραφτό να έχει το ασήμαντο βιβλίο
Χάρισμα του να γίνει, νόμιζε πως μάλλον το’ θελε κι εκείνο
Το νόημα του βιβλίου γενέθλιο δώρο εκλεκτό μόνο γι’ αυτόν
Μια λέξη μόνο έγραφε επάνω στην κορυφή
Μια λέξη χρόνια τώρα χιλιοειπωμένη
Μα έπρεπε να τη δει γραμμένη στο χαρτί
Και αυτός και όλος ο κόσμος για να πιστέψει
Πως το νόημα τελικά της ίδιας της Ζωής
Ήταν μονάχα ετούτη εδώ η κεφαλαία λέξη
Μπροστά του επαναλαμβανόταν από την αρχή
Και ως το τέλος του ταπεινού αυτού θησαυρού

ΑΓΑΠΗ ΑΓΑΠΗ ΑΓΑΠΗ ΑΓΑΠΗ ΑΓΑΠΗ

Γράφει σε όλες τις σελίδες, σε κάθε του σειρά
Μια λέξη μόνο, μα όλο το νόημα του κόσμου
Έχει μέσα της με λατρεία μάνας συμπυκνωμένο
Αποκάλυψη, δώρο διαχρονικό για κάθε ζωντανή ψυχή
που πάτησε πόδι σ’ αυτό τον αστραφτερό μα μπερδεμένο κόσμο

 

_

γράφει η Μαρία Φουσταλιεράκη

Ακολουθήστε μας

Ο ανάποδος καθρέφτης

Ο ανάποδος καθρέφτης

Έτσι θα έλεγα τον κόσμο καθρέφτη ανάποδο,Ανάποδο καθρέφτηκαθρέφτηχωρίς τζάμι Τον εαυτό σου βλέπεις,άνθρωπε,άνθρωπε τι γυρεύεις;Ξέρει ο καθρέφτης Ο κόσμος έδειξε τι είσαιγιατί ότι κάνεις το δείχνειπονάει, μα δεν σπάειεδώ είναι ο καθρέφτης._γράφει ο...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Κλέφτης ονείρων

 Κλέφτης ονείρων έγινες,καταστροφές του κόσμουέκλεψες και το δικό μου όνειροκαι ας μην το ξέρεις Γιατί όταν κλέβεις έναΧάνονται χίλιαΓίνονται στάχτη, τέρμαΈτσι όπως πας δεν θα απομείνει κανένα._γράφει ο Ευθύμιος- Ραφαήλ Αγγελής Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Δεύτερη ζωή δεν έχει

Ποτέ δε θα ξεχάσει, το πρώτο τεστ που έγραψε στο δημοτικό. Ακόμη θυμάται το γραπτό του. Τα αποτελέσματα απογοητευτικά.Κανένας όμως δεν τον μάλωσε. Αντιθέτως, όλοι του είπαν να μη στεναχωριέται, γιατί στο δεύτερο θα τα πάει καλύτερα. Δεν τους πίστεψε....

Ζωή σε δόσεις

Ζωή σε δόσεις

  Τι να πουν κι άνθρωποι; Τι να κάνουν; Τους δίνουν την ζωή σε δόσεις μέχρι να τους ξεφτιλίσουν   Έπρεπε όμως να δεχτούν και ήρθε ο πόλεμος, και συνταγογράφησε συνταγογράφησε δυστυχία   Στην πρώτη δόση βομβαρδισμούς, στην δεύτερη μετανάστευση, στην Τρίτη...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Το σπίτι που μικραίνει

Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε την οικογένεια. Το αντίθετο, όλοι δούλευαν και προσέφεραν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο ανάποδος καθρέφτης

Το σπίτι που μικραίνει

Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε την οικογένεια. Το αντίθετο, όλοι δούλευαν και προσέφεραν...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Κλέφτης ονείρων

Μια γαλήνη απλώνεται στης νύχτας τα μυστικάτα εγκαταλελειμμένα βλέφαρα τρεμοπαίζουν στη σιγαλιάβάλσαμο στάζει στης νοσταλγίας το φιλίστην γκρίζα πολιτεία,ο κόσμος χορεύει, στων αστεριών τη μουσικήστα γυμνά ερείπια, παγερό περιδιαβαίνει τ' αγέριγέρνουν τ'...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Η μετακόμιση των χρωμάτων

Η Αγγελική έκλεισε το τηλέφωνο και με χορευτικές φιγούρες έφερε πάνω κάτω τη μικρή της γκαρσονιέρα, που ξαφνικά έγινε πιο φωτεινή κι ας είχε για θέα τον ακάλυπτο. «Αύριο το πρωί στις εννέα» έλεγε και ξαναέλεγε με μελωδικό οίστρο, αφήνοντας χαρούμενα...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Μαρία μου εύγε!!
    Συγχαρητήρια για το ποίημα αυτό!!!
    Το βρήκα ευφυέστατο!!
    Με συγκίνησες!!!

    Όλοι αυτό το παλιό, σκονισμένο βιβλίο ψάχνουμε κι αποζητούμε Μαρία.

    Το νόημα της ζωής “ΑΓΑΠΗ”. Όσο πιο νωρίς το αντιληφθείς, κρατήσεις στα χέρια σου αυτό το βιβλίο, τόσο πιο κοντά στην ευτυχία βρίσκεσαι!

    Σ’ ευχαριστούμε πολύ πολύ!!!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Πολύ ωραία γραμμένο Μαρία με ξεχωριστό στυλ…

    Απάντηση
    • Μαρία Φουσταλιεράκη

      Ευχαριστώ Μάχη μου!
      Δοκιμάζω διάφορους τρόπους να εκφραστώ, μα ο αγαπημένος μου νομίζω πως είναι τα ερωτικά ποιήματα,
      ερωτευμένη γαρ!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου