Φτάνει…

Δημοσίευση: 24.03.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

Μην με κυνηγάτε πια

κουράστηκα να τρέχω

κουράστηκα να κρύβομαι,

να αφανίζομαι,

να σας φοράω καθημερινά

και να βασανίζομαι.

Μην με ακολουθείτε πια

μη μου στερείτε το φως

Μην μου κλέβετε τον ήλιο.

Αυτό, που είμαι μην το συντρίβετε

δε μπορώ να γίνω αλλιώς.

Μην με πλησιάζετε

φτάνει ως εδώ.

Δεν έχω ανάγκη από άλλη σκιά

μην τρέχετε ξωπίσω μου.

Δεν κουραστήκατε κι εσείς πια;

Μην με καταδιώκετε

είναι τόση η πίκρα, που με κεράσατε.

Φύγετε πέρα και αφήστε με

το δάκρυ μου και το χαμόγελο

ίσως τα ξαναβρώ σε τούτη τη γωνιά.

Φύγετε πέρα και αφήστε με.

Θέλω να ζήσω!!!

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Γιώργος Παπαδόπουλος Αρμαγεδδών

    Ὀρφικὸς Ὕμνος

    Ἔξω ἀπὸ τοὺς δρόμους τῶν ἀστόχαστων,
    λειτουργὸς καὶ ψάλτης ὀρφικός,
    ἕναν ὕμνο ξαναφέρνω
    μιᾶς λατρείας πανάρχαιας πρὸς τὸ φῶς.
    Ἔτρεξε ὡς τὰ τώρα ὁ λογισμός μου,
    καταχωνιασμένος ποταμὸς
    ξάφνισμα στὸ βούισμα τῶν ἀνθρώπων
    τῆς κιθάρας μου ὁ ρυθμός.
    Νύχτα ξεκινῶ, νύχτ᾿ ἀνεβαίνω
    τὴ δυσκολανέβατη κορφὴ
    θέλω μόνος, θέλω πρῶτος
    τ᾿ ἀπολλώνιο φῶς νὰ χαιρετίσω,
    ἐνῶ κάτου στοὺς ἀνθρώπους
    θὰ εἶν᾿ ἀκόμα ὁ ὕπνος καὶ τὸ σκότος

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Φτάνει λοιπόν! Ως εδώ τα φαντάσματα και οι σκιές που μας ακολουθούν και λερώνουν τη ζωή μας!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου