Μην με κυνηγάτε πια

κουράστηκα να τρέχω

κουράστηκα να κρύβομαι,

να αφανίζομαι,

να σας φοράω καθημερινά

και να βασανίζομαι.

Μην με ακολουθείτε πια

μη μου στερείτε το φως

Μην μου κλέβετε τον ήλιο.

Αυτό, που είμαι μην το συντρίβετε

δε μπορώ να γίνω αλλιώς.

Μην με πλησιάζετε

φτάνει ως εδώ.

Δεν έχω ανάγκη από άλλη σκιά

μην τρέχετε ξωπίσω μου.

Δεν κουραστήκατε κι εσείς πια;

Μην με καταδιώκετε

είναι τόση η πίκρα, που με κεράσατε.

Φύγετε πέρα και αφήστε με

το δάκρυ μου και το χαμόγελο

ίσως τα ξαναβρώ σε τούτη τη γωνιά.

Φύγετε πέρα και αφήστε με.

Θέλω να ζήσω!!!

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!