Φως στο σκοτάδι

17.11.2014

 

 

 

Κάθε εικόνα και μια ξεχωριστή σκέψη.

Αφήστε τις δικές σας σκέψεις ως σχόλιο, ανώνυμα ή επώνυμα, ως απλή πρόταση, ως ποίημα, ως στίχο ακόμα και ως μια μικρή ιστορία.

Μπείτε ξανά, αν θέλετε, για να δείτε τυχόν σχόλια για τις δικές σας σκέψεις ή για να σχολιάσετε τις σκέψεις των άλλων.

 

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Μα εγώ… ξέρω

Μα εγώ… ξέρω

Χτες το μεσημέρι, πήδηξε από τον 5ο ένας παππούς. Σκεπασμένος με μια κουβέρτα, λίγη ώρα μετά, στο αίμα μουσκεμένη,  να κρύβει το παράταιρο θέαμα της σπασμένης μαριονέτας. Φωνές, ασθενοφόρα, κόσμος. Κόσμος… κουτσομπολιά … μα εγώ ξέρω Ανέβηκα στην ταράτσα και κοίταξα...

5. Πού είναι;

5. Πού είναι;

«Είναι μαζί σου;», τη ρωτά εξερευνώντας τον κόσμο τριγύρω της. «Τι να είναι μαζί μου;», αποκρίνεται η Καίτη νιώθοντας τα πόδια να μουδιάζουν. «Η Πηγή είναι μαζί σου; Πού είναι;», συνεχίζει και το παγωτό γλιστρά από το χέρι. Συνειδητοποιεί πως το κινητό είναι ακόμη...

5. Πού είναι;

4. Το παγωτό στο χέρι

«Αυτή είναι μία από τις εισόδους της Παλιάς Πόλης», λέει ο Πρόδρομος δείχνοντας την κεντρική πύλη. «Έναν καφέ, αγναντεύοντας αυτά τα τείχη, τον πίνω με μεγάλη ευχαρίστηση», ολοκληρώνει κλείνοντας το μάτι στη μικρή που τον παρατηρούσε μέσα από τον καθρέφτη. Αυτό ήταν...

Προσμονή

Προσμονή

«Πόσο μάταιο είναι να κάθεσαι να γράψεις, όταν δεν έχεις σηκωθεί να ζήσεις!» Χ. Ντ. Θορώ (1817-62)   Ξημερώματα. Παραμονή της Παναγίας... Μήτε σε Παναγίες μήτε σε Χριστούς πίστευε η Λένα. Μικροαστισμός η θρησκεία, αποκούμπι για τους αδύναμους. Δεν είχε ανάγκη τον Θεό...

Διαβάστε κι αυτά

Προσμονή

Προσμονή

«Πόσο μάταιο είναι να κάθεσαι να γράψεις, όταν δεν έχεις σηκωθεί να ζήσεις!» Χ. Ντ. Θορώ (1817-62)   Ξημερώματα. Παραμονή της Παναγίας... Μήτε σε Παναγίες μήτε σε Χριστούς πίστευε η Λένα. Μικροαστισμός η θρησκεία, αποκούμπι για τους αδύναμους. Δεν είχε ανάγκη τον Θεό...

5. Πού είναι;

3. Στο νησί

Αύριο Το πλοίο προσεγγίζει το λιμάνι του νησιού. Οι καμαρότοι χτυπούν βιαστικά τις πόρτες στις καμπίνες, ενημερώνοντας τους επιβάτες για την άφιξη στη Ρόδο. Στα μεγάφωνα ακούγεται η επιβεβαίωση στα ελληνικά και σε δύο ακόμη γλώσσες. Ο Πρόδρομος γυρνά πλευρό και κοιτά...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Triantafyllou Roula

    Και κει που νόμιζες όλα σκοτείνιασαν
    Έλαμψε ένα φως
    Ένα παιδί
    Ένα χαμόγελο
    Ένας σύντροφος πιστός
    Εκεί
    Σ’ κείνη τη στροφή
    Χαμογέλασες
    Η ελπίδα δεν χάθηκε
    Πάντα θα την βλέπεις
    Στα μάτια κάποιου μικρού παιδιού.

    Triantafyllou Roula

    Απάντηση
  2. Θωμάδη Μαρία

    “Ο ήλιος έχει δύσει εδώ και ώρα, μα όπου και να κοιτάξω, όπου και να σταθώ μ’ εσένα πλάι μου, πάντα η ίδια λάμψη θα καθρεφτίζει το δρόμο της ψυχής μου. Φίλε μου, καλέ μου φίλε, να με συντροφεύεις όσο μπορείς σ’ αυτή τη δύσκολη ζωή,
    που κερνάει απλόχερα φαρμάκι και πόνο. Κι όταν θα σκοντάφτω σε μονοπάτια παγωμένα και έρημα να είσαι εκεί για να
    ρίχνεις λίγο φως στο σκοτάδι μου.”

    Απάντηση
  3. Θωμάδη Μαρία

    «Ο ήλιος έχει δύσει εδώ και ώρα, μα όπου και να κοιτάξω, όπου και να σταθώ μ” εσένα πλάι μου, πάντα η ίδια λάμψη θα καθρεφτίζει το δρόμο της ψυχής μου. Φίλε μου, καλέ μου φίλε, να με συντροφεύεις όσο μπορείς σ” αυτή τη δύσκολη ζωή,
    που κερνάει απλόχερα φαρμάκι και πόνο. Κι όταν θα σκοντάφτω σε μονοπάτια παγωμένα και έρημα να είσαι εκεί για να
    ρίχνεις λίγο φως στο σκοτάδι μου.»

    Απάντηση
  4. Αχιλλέας

    Ο κόσμος φαίνεται θολός
    Μας σκέπασε το σκοτάδι
    Μόνος τώρα ψάχνω, να βρω λίγο φως
    Μπας και διορθώσω του κόσμου το ψεγάδι

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου