Φως στο σκοτάδι

Δημοσίευση: 17.11.2014

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

 

Κάθε εικόνα και μια ξεχωριστή σκέψη.

Αφήστε τις δικές σας σκέψεις ως σχόλιο, ανώνυμα ή επώνυμα, ως απλή πρόταση, ως ποίημα, ως στίχο ακόμα και ως μια μικρή ιστορία.

Μπείτε ξανά, αν θέλετε, για να δείτε τυχόν σχόλια για τις δικές σας σκέψεις ή για να σχολιάσετε τις σκέψεις των άλλων.

 

Ακολουθήστε μας

Η συγγραφέας Ειρήνη Δερμίτζάκη προτείνει τις 5 καλύτερες δράσεις του Μαΐου

Η συγγραφέας Ειρήνη Δερμίτζάκη προτείνει τις 5 καλύτερες δράσεις του Μαΐου

Μπήκαμε στον δεύτερο μήνα των εκδηλώσεων Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου κι έτσι, με το δεύτερο αυτό άρθρο μου σας προτείνω κάποιες από τις εκδηλώσεις που θεωρώ πως ξεχωρίζουν αυτόν τον μήνα. Η πρώτη εκδήλωση αφορά εκείνους που αγαπούν το βιβλίο αλλά τους...

Μα εγώ… ξέρω

Μα εγώ… ξέρω

Χτες το μεσημέρι, πήδηξε από τον 5ο ένας παππούς. Σκεπασμένος με μια κουβέρτα, λίγη ώρα μετά, στο αίμα μουσκεμένη,  να κρύβει το παράταιρο θέαμα της σπασμένης μαριονέτας. Φωνές, ασθενοφόρα, κόσμος. Κόσμος… κουτσομπολιά … μα εγώ ξέρω Ανέβηκα στην ταράτσα και κοίταξα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Μα εγώ… ξέρω

Μα εγώ… ξέρω

Χτες το μεσημέρι, πήδηξε από τον 5ο ένας παππούς. Σκεπασμένος με μια κουβέρτα, λίγη ώρα μετά, στο αίμα μουσκεμένη,  να κρύβει το παράταιρο θέαμα της σπασμένης μαριονέτας. Φωνές, ασθενοφόρα, κόσμος. Κόσμος… κουτσομπολιά … μα εγώ ξέρω Ανέβηκα στην ταράτσα και κοίταξα...

5. Πού είναι;

5. Πού είναι;

«Είναι μαζί σου;», τη ρωτά εξερευνώντας τον κόσμο τριγύρω της. «Τι να είναι μαζί μου;», αποκρίνεται η Καίτη νιώθοντας τα πόδια να μουδιάζουν. «Η Πηγή είναι μαζί σου; Πού είναι;», συνεχίζει και το παγωτό γλιστρά από το χέρι. Συνειδητοποιεί πως το κινητό είναι ακόμη...

5. Πού είναι;

4. Το παγωτό στο χέρι

«Αυτή είναι μία από τις εισόδους της Παλιάς Πόλης», λέει ο Πρόδρομος δείχνοντας την κεντρική πύλη. «Έναν καφέ, αγναντεύοντας αυτά τα τείχη, τον πίνω με μεγάλη ευχαρίστηση», ολοκληρώνει κλείνοντας το μάτι στη μικρή που τον παρατηρούσε μέσα από τον καθρέφτη. Αυτό ήταν...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Triantafyllou Roula

    Και κει που νόμιζες όλα σκοτείνιασαν
    Έλαμψε ένα φως
    Ένα παιδί
    Ένα χαμόγελο
    Ένας σύντροφος πιστός
    Εκεί
    Σ’ κείνη τη στροφή
    Χαμογέλασες
    Η ελπίδα δεν χάθηκε
    Πάντα θα την βλέπεις
    Στα μάτια κάποιου μικρού παιδιού.

    Triantafyllou Roula

    Απάντηση
  2. Θωμάδη Μαρία

    “Ο ήλιος έχει δύσει εδώ και ώρα, μα όπου και να κοιτάξω, όπου και να σταθώ μ’ εσένα πλάι μου, πάντα η ίδια λάμψη θα καθρεφτίζει το δρόμο της ψυχής μου. Φίλε μου, καλέ μου φίλε, να με συντροφεύεις όσο μπορείς σ’ αυτή τη δύσκολη ζωή,
    που κερνάει απλόχερα φαρμάκι και πόνο. Κι όταν θα σκοντάφτω σε μονοπάτια παγωμένα και έρημα να είσαι εκεί για να
    ρίχνεις λίγο φως στο σκοτάδι μου.”

    Απάντηση
  3. Θωμάδη Μαρία

    «Ο ήλιος έχει δύσει εδώ και ώρα, μα όπου και να κοιτάξω, όπου και να σταθώ μ” εσένα πλάι μου, πάντα η ίδια λάμψη θα καθρεφτίζει το δρόμο της ψυχής μου. Φίλε μου, καλέ μου φίλε, να με συντροφεύεις όσο μπορείς σ” αυτή τη δύσκολη ζωή,
    που κερνάει απλόχερα φαρμάκι και πόνο. Κι όταν θα σκοντάφτω σε μονοπάτια παγωμένα και έρημα να είσαι εκεί για να
    ρίχνεις λίγο φως στο σκοτάδι μου.»

    Απάντηση
  4. Αχιλλέας

    Ο κόσμος φαίνεται θολός
    Μας σκέπασε το σκοτάδι
    Μόνος τώρα ψάχνω, να βρω λίγο φως
    Μπας και διορθώσω του κόσμου το ψεγάδι

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου