«χάσμα βαθύ» από τον Βασίλη Πανδή

16.08.2018

Βασίλης Πανδής
Οδός Πανός
ISBN: 978-960-477-323-7

Η πρώτη ποιητική συλλογή του Βασίλη Πανδή, «χάσμα βαθύ» (Οδός Πανός, 2018) αφήνει θετικές εντυπώσεις. Μολονότι δεν αναδεικνύεται να ακολουθεί κάποιο ρεύμα, διατηρεί ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά της «ποίησης της περιφέρειας». Το φυσικό στοιχείο εισάγεται στην εκφραστική του με έναν τρόπο αβίαστο, αποτελώντας λειτουργικό μέρος της στιχουργικής του (Πρωτομαγιά, αστρακερή, ρόδο, το φεγγάρι).

Η ποιητική του όμως δεν είναι φυσιολατρική. Η φύση προσφέρει απλώς τα λεκτικά μέσα, ώστε μέσα από συνυποδηλώσεις και παρομοιώσεις να εκφραστεί το μήνυμα. Την ίδια όμως στιγμή η ανάδυση των φυσικών εικόνων προσφέρει μία χαλαρότητα και μία φωτεινότητα που αφήνει αισιοδοξία (γαλήνη, ο ιριδισμός του άφατου, είσαι η νύχτα) ακόμα και σε πιο σκοτεινά ποιήματα (γαλήνη, γυμνό).

Παράλληλα, αξίζει να ξεχωρίσουμε τον πειραματισμό του Πανδή με ποιητικές συνθέσεις (το χιόνι, η έκπαγλη Κυριακή, χάσμα βαθύ), με στιχουργήματα με κοινή θεματική ως ένα ενιαίο ποίημα.

Οφείλουμε δε να υπογραμμίσουμε πως ο νεαρός δημιουργός αναζητά το δικό του ύφος δείχνοντας μία ερευνητική δημιουργικότητα στην ποιητική έκφραση, μέσα από τη μελέτη ποιητών -κλασικών και σύγχρονων. Συνθέσεις που ακολουθούν το ύφος των ποιητών στα οποία αφιερώνονται συνεργασία δημιουργικής γραφής (αλγήλατος κόσμος, από απώλεια σε απώλεια, Νίκος Καρούζος, η έκπαγλη Κυριακή).

Κράτα το

Κράτα το

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αύγουστος Κορτώ: Η καλύτερη χειρότερη μέρα της ζωής σου

Αύγουστος Κορτώ: Η καλύτερη χειρότερη μέρα της ζωής σου

  ‘‘Κάθε αρρώστια περιέχει τον φόβο του ανήκεστου, του ανεπανόρθωτου. Κι ένα από τα χαρακτηριστικά της κατάθλιψης είναι η αίσθηση του αναπόδραστου τέλματος, της μονιμότητας του πόνου  – της καθημερινής αιωνιότητας, που ανησυχούμε ότι θα είναι η μοναδική μας...

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Σπόρος είναι το όνομά μου, του Βαγγέλη Ηλιόπουλου

Σπόρος είναι το όνομά μου, του Βαγγέλη Ηλιόπουλου

Μια καμαρωτή σαύρα εμφανίζεται στο δάσος και κυκλοφορεί ελεύθερη κι ωραία, εν αντιθέσει με τις άλλες σαύρες που έτρεχαν βιαστικές και φοβισμένες. Αυτή η σαύρα γνώρισε τον έρωτα κι απέκτησε τον φιλομαθή και περίεργο Σπόρο που δε σταματάει να κάνει ερωτήσεις. Τα πάντα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου